Νιώθω ένοχος που έζησα!

Είναι το γεγονός που χάραξε τη μνήμη μιας γενιάς: η αεροπορική τραγωδία που στοίχισε τη ζωή είκοσι τριών ανθρώπων, μεταξύ αυτών και των μεγαλύτερων ποδοσφαιρικών ηρώων της χώρας.

Τώρα, σχεδόν μισό αιώνα μετά τη συντριβή του αεροπλάνου που μετέφερε την αποστολή της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στα περίχωρα του Μονάχου, ο πιο διάσημος επιζών έσπασε τη σιωπή του για την τραγωδία.

Ο σερ Μπόμπι Τσάρλτον αποκαλύπτει τι νιώθει για εκείνο το τραγικό γεγονός που έλαβε χώρα στις 6 Φεβρουαρίου του 1958 και οι αναμνήσεις τον κάνουν να κλαίει.

Ξαναζεί τη στιγμή που έπειτα από δύο αποτυχημένες προσπάθειες να απογειωθεί το δικινητήριο αεροσκάφος, τελικά τα κατάφερε: «Κράτησε πολύ ώρα η προσπάθεια απογείωσης. Τότε ξαφνικά επικράτησε ησυχία και καθώς κοιτούσα έξω από το παράθυρο, χτυπήσαμε έναν φράχτη και τότε συνειδητοποιήσαμε πως η κατάσταση ήταν σοβαρή».

Ακούγονταν κραυγές και πολύς θόρυβος από το αεροσκάφος, σύμφωνα με τον σερ Μπόμπι, ο οποίος έχασε τις αισθήσεις του τη στιγμή που το αεροπλάνο άρχισε τα σπάει σε κομμάτια.

Ένα τέταρτο αργότερα κι ενώ ήταν ακόμα δεμένος στο κάθισμά του, απομακρύνθηκε 30 μέτρα από τα συντρίμμια της ατράκτου από τον συμπαίκτη του Χάρι Γκρεγκ. Η σκέψη πως είχε διασωθεί τη στιγμή που πολλοί φίλοι του είχαν πεθάνει, τον κυνηγά ακόμα και τώρα. «Ήμασταν όλοι καλοί φίλοι… δεν μπορούσα να καταλάβω πώς βρέθηκα τριάντα μέτρα μακριά από το αεροπλάνο κι ενώ ήμουν ακόμα δεμένος στο κάθισμά μου χωρίς να έχω τραυματιστεί σοβαρά εκτός από ένα χτύπημα στο κεφάλι. Πώς συνέβη αυτό; Πώς θα μπορούσα να αισθάνομαι τον εαυτό μου καλά και οι σύντροφοί μου να είναι νεκροί; Το σκέφτομαι συνέχεια αυτό σε όλη τη ζωή μου και νιώθω κάπως ένοχος. Ναι, ένοχος ακόμα και τώρα που το λέω».

Για τον σερ Μπόμπι Τσάρλτον, που ήταν τότε 20 ετών, μερικές αναμνήσεις παραμένουν επώδυνες. Άλλοι έχουν πει πως έβλεπαν ακρωτηριασμένα πτώματα πάνω στο χιόνι, ο προπονητής Ματ Μπάσμπι βογκούσε και έπιανε το στήθος του, ο συμπαίκτης του Ρότζερ Μπιρν βρισκόταν νεκρός σε καθιστή θέση, ενώ το δεξί χέρι του Τζάκι Μπλαντσφλάουερ ήταν σχεδόν ακρωτηριασμένο. Το μόνο που είπε ο σερ Μπόμπι ήταν: «Κοίταξα τριγύρω και είδα τραυματισμούς που δεν μπορώ να περιγράψω. Βλέποντας πίσω, καταλαβαίνω πόσο τυχερός ήμουν».