Διαφθορά

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Κ. Κωστάνης, Αγκύλης 79, Αθήνα, γράφει:

«Αν έχεις την καλοσύνη, σε παρακαλώ πολύ, βάλε στη στήλη σου το παρακάτω για την υπόθεση της διαφθοράς.

Το ότι η διαφθορά είναι σύμφυτη με τον άνθρωπο, είναι γνωστό.

Ένας Γάλλος, ο Μαριόν, στην “Ψυχολογία” του αναφέρει: “Ο άνθρωπος δεν είναι ούτε άγγελος ούτε κτήνος, μα όποιος παριστάνει τον άγγελο σίγουρα είναι κτήνος”. Και ερχόμαστε στο τελευταίο φαινόμενο της διαφθοράς.

Το ΠΑΣΟΚ ξιφουλκεί. Άλλο που δεν ήθελε. Και το ΚΚΕ, και όλη γενικά η αντιπολίτευση, το ίδιο.

Βέβαια ο πόνος τους ο μεγάλος δεν είναι τόσο για την οικονομική μας ζημιά. Μακάρι δέκα φορές τόσα να χάναμε. Αρκεί να είχαν αφορμές να κατηγορούν.

Μα ας έρθουμε στη Νέα Δημοκρατία.

Για να μην τα πολυλογούμε, ο κ. Πρωθυπουργός διακηρύσσει:

“Μηδενική ανοχή στη διαφθορά”. “Βαρύς ο πέλεκυς στους υπεύθυνους”. Σωστά. Πολύ σωστά. Αλλά με αυτά δεν έπρεπε ν΄ αρχίσει και να τελειώσει ο κ. Πρωθυπουργός.

Ας δούμε τι λέει η λογική του απλού ανθρώπου.

Οι πρωτεργάτες του σκανδάλου δεν είναι μόνο υψηλά στελέχη του κόμματός του, αλλά και στενοί φίλοι, κουμπάροι, και… και…

υπουργών του, που σημαίνει ότι τους είχαν ζήσει, τους ήξεραν, τους γνώριζαν και αλίμονο αν ένας υπουργός δεν είναι σε θέση ύστερα από τέτοιες γνωριμίες και φιλίες να κρίνει έναν άνθρωπο και μάλιστα προκειμένου να του αναθέσει υψηλά καθήκοντα.

Μα ας έρθουμε και στη λαϊκή σοφία, για να δούμε τι πιο βαρύτερο ακόμη επισημαίνει εκείνη: “Δείξε μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι”.

Πέρα, λοιπόν, από ό,τι λέει η αντιπολίτευση, η ευθύνη του κ. Πρωθυπουργού μπορεί να τελειώνει με τη μηδενική ανοχή και τον σκληρό πέλεκυ, αλλά από πού αρχίζει;

Το έχω ήδη επισημάνει. Οι φίλοι και οι κουμπάροι φταίνε πιο πολύ κι από τους ίδιους τους δράστες.

Να την αφήσουμε τη λαϊκή σοφία, να μας το πει και το πιο βαθύ, το πιο βαρύ μυστικό της;

“Το ψάρι, από το κεφάλι…”».

Ο ίδιος, μιλώντας για το ποιο μοντέλο θα ακολουθήσουν τα δύο μεγάλα ελληνικά κόμματα εξουσίας, σημειώνει: «Τα δύο μεγάλα μας κόμματα τρώγονται για το ποιο μοντέλο θα ακολουθήσουν: το σουηδικό ή το ιρλανδικό. Όμως γιατί τρώγονται; Τη συμβουλή τη σωστή θα την βρουν στην Επιστολή Ε΄ του Πλάτωνα στον Περδίκα, τον θείο του Μ. Αλεξάνδρου(321d): «Όποια από τις πολιτείες μιλάει με τη δική της τη γλώσσα και στους θεούς και στους ανθρώπους και οι πράξεις της συμφωνούν με τα λόγια της, αυτή πετάει βλαστάρια πάντα και σώζεται. Μα όποια μαϊμουδίζει άλλην, αυτή καταστρέφεται”».