[Διαστάσεις] Ένα μεσανατολίτικο Γούντστοκ

Ένα ιδιότυπο μεσανατολίτικο Γούντστοκ εκτυλίσσεται αυτές τις ημέρες στη Βηρυτό. Αλλά η πραγματική, η μεγάλη, η ενωτική συναυλία έγινε την περασμένη Παρασκευή.

Αντίσκηνα, σημαίες, σάντουιτς, ζεστό τσάι, ραδιόφωνα, κιθάρες και χιλιάδες άνθρωποι που κάνουν τον γύρο για να μην ενοχλήσουν τους διαδηλωτές: η κεντρική πλατεία της Βηρυτού θυμίζει αυτές τις ημέρες ένα σουρεαλιστικό Γούντστοκ, σύμφωνα με την έκφραση του Αντόνιο Φεράρι στην Κοριέρε ντέλα Σέρα. Και είναι σουρεαλιστικό το θέαμα επειδή μοιάζει τόσο πολύ με την περυσινή «ιντιφάντα», που είχε αναγκάσει την τότε φιλοσυριανή κυβέρνηση να παραιτηθεί. Όσοι ήταν τότε είναι και τώρα. Τότε, την πλατεία την είχαν γεμίσει οι εχθροί της Δαμασκού, στους οποίους όμως περιλαμβάνονταν και παλιοί υποστηρικτές της Συρίας όπως ο δρούζος Ουαλίντ Τζουμπλάτ και ο εξτρεμιστής χριστιανός Σαμίρ Τζατζά. Τώρα, διαδηλώνουν οι φίλοι της Δαμασκού- με πρώτη βέβαια τη Χεζμπολάχ- στους οποίους περιλαμβάνεται όμως πλέον και ο χριστιανός στρατηγός Μισέλ Αούν, που τις ημέρες της δόξας του είχε αντισταθεί με όλα τα μέσα στη Συρία.

Αυτός είναι ο Λίβανος, αυτή είναι η Μέση Ανατολή. Τι πρέπει να κάνει ο πρωθυπουργός Σινιόρα; Να αντισταθεί φυσικά, λένε οι υποστηρικτές του, μεταξύ των οποίων και η δημοσιογράφος Μαΐ Σιντιάκ που ακρωτηριάστηκε πέρυσι στην έκρηξη ενός παγιδευμένου αυτοκινήτου. Να παραιτηθεί φυσικά, λένε οι εχθροί του. Στη δεύ-τερη περίπτωση, πάντως, ο Αιγύπτιος πρόεδρος Χόσνι Μουμπάρακ φοβάται έναν καταστροφικό πόλεμο, αφού θα υπάρξουν αραβικά κράτη που θα επέμβουν για να τον υπερασπιστούν και άλλα αραβικά κράτη που θα επέμβουν στο πλευρό της Χεζμπολάχ.

Μα όλοι αυτοί οι φόβοι, οι αντιδικίες και οι έχθρες έσβησαν το βράδυ της περασμένης Παρασκευής, όταν εμφανίστηκε σε ένα κέντρο της Βηρυτού μια 70χρονη θεά. Όταν η Φαϊρούζ εμφανίστηκε με το βερικοκί φόρεμά της στη σκηνή, άλλοι από τους δεκάδες χιλιάδες θεατές έβαλαν τα κλάματα και άλλοι άρχισαν να χειροκροτούν. Όταν σήκωσε την ομπρέλα της και έστρεψε το βλέμμα της προς τον εξώστη, ολολυγές χαράς ακούστηκαν από ηλικιωμένες Λιβανέζες που κάθονταν κοντά στη σκηνή. Και ύστερα η θρυλική αυτή γυναίκα- που έχει τραγουδήσει ακόμα και πασχαλινούς ύμνους στα ελληνικά- ερμήνευσε το «Sah el Νom», μια μουσική κωμωδία για έναν εγωιστή βασιλιά που μεταμορφώθηκε χάρις σε μια γενναία χωριάτισσα.

«Η Φαϊρούζ είναι ένα όνειρο για όλους τους Λιβανέζους», είπε η 28χρονη ψυχοθεραπεύτρια Ροζίν Χατζάρ που μένει στην κοιλάδα Μπεκάα και ετοιμαζόταν μήνες γι΄ αυτή τη βραδιά. «Είναι μεγαλειώδης, είναι μυστηριώδης, και είναι πολύ σπάνιο να τη δει κανείς. Είτε γίνει εμφύλιος πόλεμος σε αυτή τη χώρα είτε όχι, είμαι βέβαιη ότι είναι η πρώτη και τελευταία φορά στη ζωή μου που θα τη δω».