Το 2006 οι τιμές των ακινήτων εξακολούθησαν να ανεβαίνουν λόγω των προσδοκιών ότι θα σκαρφαλώσουν κι άλλο το 2007 και το 2008. Ωστόσο, ακόμη κι αν αυτό επαληθευθεί, θα έρθει η στιγμή που η μελωδία της ευτυχίας θα πάψει να παίζει 10. ΚΟΣΜΟΣ / ΑΓΟΡΕΣ

Οι τραπεζίτες της παλαιάς εποχής, εκείνοι με τους οποίους είχαν προσωπική επαφή οι δανειολήπτες προτού έλθει η εποχή των τηλεφωνικών κέντρων στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, πάντοτε θεωρούσαν ότι είχαν επαγγελματική υποχρέωση να παρέχουν συμβουλές συνετού δανεισμού στους πελάτες τους. Ένας από τους βασικούς κανόνες που εξηγούσαν στους υποψήφιους δανειολήπτες ήταν ότι όσοι είναι νέοι και αγοράζουν πρώτη φορά κατοικία, δεν πρέπει να πληρώνουν για να αποκτήσουν το σπίτι των ονείρων τους ποσό που ξεπερνά το τετραπλάσιο του ετήσιου εισοδήματός τους.

Πράγματι, τις δεκαετίες του ΄50, του ΄60 και στα μέσα του ΄90, η μέση τιμή μιας κατοικίας δεν ξεπερνούσε το τετραπλάσιο των συνολικών αποδοχών ενός εργαζομένου. Μεταπολεμικά, ωστόσο, έχουν υπάρξει τέσσερις χρονιές κατά τις οποίες οι τιμές των ακινήτων έφτασαν σε πολύ υψηλά επίπεδα: το 1948, το 1973, το 1988 και το 2006. Σε καθεμία από τις περιόδους αυτές, όποιος ήθελε να αγοράσει κατοικία έπρεπε να καταβάλει κατά μέσο όρο ποσό που αναλογούσε στους συνολικούς μισθούς του, όχι τεσσάρων αλλά έξι ετών δουλειάς. Μη διατηρήσιμες
Στις τρεις πρώτες από τις περιόδους αυτές, αποδείχθηκε ότι οι τιμές στις οποίες είχαν φτάσει τα ακίνητα ήταν μη διατηρήσιμες. Έτσι, οι τιμές των κατοικιών υποχωρούσαν κατά 30% στη διάρκεια των τεσσάρων ετών που ακολουθούσαν την κορύφωσή τους. Τότε, βέβαια, η υποχώρηση των τιμών οφειλόταν σε μία σειρά διαφορετικών οικονομικών παραγόντων. Το 1949 πραγματοποιήθηκε υποτίμηση(της στερλίνας), το 1973 εκδηλώθηκε το πετρελαϊκό σοκ από την κούρσα των τιμών του πετρελαίου, ενώ μετά το 1988 οι δανειολήπτες είχαν να αντιμετωπίσουν επιτόκια «φωτιά».

Είναι πολύ δύσκολο να προβλέψει κάποιος τις τιμές των ακινήτων και όλοι όσοι έχουν προσπαθήσει να εκτιμήσουν τις τάσεις που επικρατούν στην οικονομία, κάποια στιγμή έχουν κάνει λάθος. Παρ΄ όλα αυτά, κανένας δεν μπορεί να αρνηθεί ότι η τάση που ακολουθείται μεταπολεμικά είναι ξεκάθαρη. Αρχικά υπάρχει μια μέση τιμή κατοικιών που διαμορφώνεται στο τετραπλάσιο των μέσων ετήσιων αποδοχών ενός εργαζομένου, στη συνέχεια πραγματοποιούνται αυξήσεις που οδηγούν τις τιμές αυτές στο εξαπλάσιο των μέσων ετήσιων αποδοχών ενός εργαζομένου. Μέχρι σήμερα δεν έχει καταγραφεί περίπτωση κατά την οποία η άνοδος αυτή να έχει φτάσει σε υψηλότερα επίπεδα, ενώ δεν έχει καταγραφεί ποτέ περίπτωση κατά την οποία οι τιμές να φτάσουν σε τόσο υψηλά επίπεδα © Τhe Τimes, 2006