Λογοκριτής με κριτική σκέψη

Ο Μπρεχτ ενδιαφέρθηκε περισσότερο για τον κινηματογράφο στο χρονικόδιάστημα από το 1922 μέχρι το 1934. Συμμετείχε τότε στη συγγραφή σεναρίων, όπως στην ταινία του Σλάταν Ντούντοβ «Κούλε Βάμπε» και δημοσίευσε θεωρητικά κείμενα.

Αναγνωρισμένος ήδη ως «σημαντικός ποιητής της καινούργιας γενιάς» κατέθεσε, το 1922, μαζί με άλλους Γερμανούς λογοτέχνες τις σκέψεις του για την 7η τέχνη. Κατέκρινε ένα είδος κακόγουστου και ψεύτικου φιλμ- κιτς (kitsch)- που παρήγε η κινηματογραφική βιομηχανία. Απέρριπτε όμως και τις ανιαρές ταινίες «υψηλού επιπέδου» που κλείνουν την πόρτα στο κοινό. Όταν αργότερα είδε τον «Χρυσοθήρα», έδωσε τη δική του ερμηνεία για το φαινόμενο του Τσάρλι Τσάπλιν: «Αυτός ο καλλιτέχνης είναι ένα ντοκουμέντο κι επιδρά πάνω μας με τη δύναμη ιστορικών γεγονότων».

Γ.Ζ.