Αμήν

ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΕΤΟΣ AP. ΦΥΛΛΟΥ 61ο 2-3 Δεκεμβρίου 2006
ΣΤΗΝ Τουρκία φοβήθηκαν ότι ο Πάπας πήγε για να δώσει τη μάχη των πολιτισμών κατά του Ισλάμ. Στην πραγματικότητα ο Βενέδικτος φαίνεται περισσότερο διατεθειμένος να δώσει τη μάχη κατά του κοσμικού κράτους στην Ευρώπη όπου η θρησκεία βρίσκεται σε υποχώρηση. Και αναζητεί συμμάχους, σήμερα στην Ορθοδοξία, ενδεχομένως αύριο στο Ισλάμ.

ΔΕΝ είναι μια μάχη αποκλειστικά της φαντασίας του. Ο μαχόμενος αθεϊσμός είναι υπαρκτός και ήδη στις ΗΠΑ έχει συγκροτηθεί κίνημα, ακαδημαϊκών κυρίως, που υποστηρίζει ότι η θρησκεία επεφύλασσε δεινά μόνο για την ανθρωπότητα. Ζητά μάλιστα την κατάργηση της διδασκαλίας της στα σχολεία.

ΠΑΡΑΔΟΞΩΣ η Ιστορία δεν επιτρέπει εύκολες κρίσεις. Είναι αλήθεια ότι οι πόλεμοι της θρησκείας, ζωντανοί και στις ημέρες μας, έχουν κοστίσει εκατομμύρια θύματα. Η Εκκλησία εξάλλου ακόμα και μετά το τέλος της Ιεράς Εξέτασης δεν ήταν φίλος της έρευνας και της ελεύθερης σκέψης.

ΟΣΑ εγκλήματα όμως και αν έχουν γίνει «εις το όνομα του Πατρός» ούτε στο ελάχιστο δεν φτάνουν τα θύματα που έχουν προκαλέσει οι «κοσμικές θρησκείες», ο εθνικισμός, ο φασισμός και ο κομμουνισμός. Οι οποίοι εξίσου καταπολέμησαν την ελευθερία της σκέψης ή ακόμα και αυτό το δικαίωμα στη ζωή!

ΑΠΟ την άλλη πλευρά ο χριστιανισμός στις πιο ανθρωπιστικές του εκδοχές παρουσιάζει χαρακτηριστικά που ενθαρρύνουν την ανεκτικότητασυστατικό στοιχείο μιας σύγχρονης δημοκρατίας. Το προπατορικό αμάρτημα- ότι δηλαδή ουδείς αναμάρτητος-, το ενδιαφέρον για τη μετά θάνατον ζωή, η αποδοχή ότι «τα του Καίσαρος τω Καίσαρι» και βέβαια η συγχώρεση λειτουργούν ανατρεπτικά σε κάθε προσπάθεια ενός χριστιανικού ολοκληρωτισμού.

ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ φυσικά θα υποστήριζαν στα σοβαρά ότι μια χριστιανική επαναφορά είναι εφικτή ή θα έλυνε τα προβλήματα του σύγχρονου κόσμου. Η κατανόηση και ο διάλογος ωστόσο μπορεί να βοηθήσουν όλους να καταλάβουν πού βρίσκονται οι πραγματικές ρίζες του φανατισμού!