Το λόμπι των διαμαντιών τα βάζει με τον Ντι Κάπριο!

Οι αδαμαντουργοί είναι έξαλλοι. Μολονότι μπορούν να αντιμετωπίζουν με
απόλυτη ψυχραιμία ακόμη και τις πιο τρελές εκκεντρικότητες των πελατών τους,
δεν μπορούν να χωνέψουν ότι το σινεμά πάει να χαλάσει τις χριστουγεννιάτικες
δουλειές τους, συνδέοντας το επάγγελμά τους με το λαθρεμπόριο των αφρικανικών
διαμαντιών του πολέμου.

Ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο ως Ντάνι Άρτσερ στην νέα ταινία της Warner Bros «To διαμάντι του αίματος»

Στο εδώλιο του κατηγορουμένου βρίσκεται η περιπετειώδης ταινία της Warner Bros
«To διαμάντι του αίματος» (Blood Diamond), την οποία σκηνοθέτησε ο Έντουαρντ
Ζβικ και η πρεμιέρα της στις ΗΠΑ θα γίνει στις 8 Δεκεμβρίου. Η ταινία, η οποία
είχε κολοσσιαίο προϋπολογισμό, αφηγείται την αναζήτηση ενός ροζ διαμαντιού
εξαιρετικής ποιότητας από έναν Νοτιοαφρικανό μισθοφόρο στη διάρκεια του
πρόσφατου εμφυλίου πολέμου στη Σιέρα Λεόνε.

Ο πρωταγωνιστής αυτής της τροπικής περιπέτειας είναι ο αγαπημένος των κυριών
που αγοράζουν τα διαμάντια, ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο. Τα κατορθώματά του έχουν
ως φόντο βάρβαρες μάχες μεταξύ της κυβέρνησης και των ανταρτών προς όφελος
κάθε είδους λαθρεμπόρων. Τροφοδοτούμενος από το λαθρεμπόριο των διαμαντιών, ο
εμφύλιος πόλεμος στη Σιέρα Λεόνε στοίχισε από το 1997 ώς το 2000 τη ζωή σε
75.000 ανθρώπους.

Ένα μήνα πριν από την πρεμιέρα της ταινίας, πραγματοποιήθηκε στην Μποτσουάνα,
από τις 6 ώς τις 9 Νοεμβρίου, η σύνοδος της Διαδικασίας του Κίμπερλι. Αυτή η
μάλλον άγνωστη διεθνής οργάνωση έχει στόχο να ελέγξει το εμπόριο διαμαντιών
και να απαγορεύει την κυκλοφορία εκείνων που προέρχονται από χώρες οι οποίες
μαστίζονται από ένοπλες συγκρούσεις. Η Διαδικασία του Κίμπερλι, από το όνομα
της νοτιοαφρικανικής πόλης στην οποία συστάθηκε η οργάνωση το 2000, συνασπίζει
69 χώρες που παράγουν, εισάγουν και εξάγουν ακατέργαστα διαμάντια, καθώς και
τις ενδιαφερόμενες μη κυβερνητικές οργανώσεις και τον ΟΗΕ.

Σοβαρή ανησυχία. Άραγε τα διαμάντια για τα οποία η Μέριλιν Μονρόε
τραγουδούσε πως είναι «ο καλύτερος φίλος των κοριτσιών», αυτές οι εντυπωσιακές
πολύτιμες πέτρες που πωλούνται από τους κοσμηματοπώλες της Πέμπτης Λεωφόρου
της Νέας Υόρκης ή της Πλατείας Βαντόμ στο Παρίσι, έχουν γίνει μια
αιματοβαμμένη επιχείρηση, όπως υποστηρίζεται στην ταινία «Το διαμάντι του
αίματος»; Σε κάθε περίπτωση, η ταινία ανησυχεί σοβαρά όλους όσοι ασχολούνται
επαγγελματικά με τα διαμάντια (έμποροι, χρηματιστές και κοσμηματοπώλες), τόσο
σοβαρά ώστε να συνασπιστούν για να υπερασπίσουν τη δημόσια εικόνα τους. «Το
θέμα των διαμαντιών των πολεμικών συγκρούσεων έχει πάψει να είναι επίκαιρο από
το 2003. Πρέπει να καταγγείλουμε τους μύθους που περιέχει αυτή η ταινία και οι
οποίοι πλήττουν τη φύση της βιομηχανίας μας», λέει εκνευρισμένος ο Ελί Ιζάκοφ,
πρόεδρος του Παγκόσμιου Συμβουλίου Διαμαντιών, μιας διεθνούς οργάνωσης που
εκπροσωπεί στη Διαδικασία του Κίμπερλι αυτούς που ασχολούνται επαγγελματικά με
τα διαμάντια. Ο Ιζάκοφ εξηγεί πως το μερίδιο των «βρώμικων διαμαντιών» στην
παγκόσμια αγορά μειώθηκε μέσα σε δέκα χρόνια από το 4% στο 0,7%. Στις μέρες
μας, το λαθρεμπόριο αυτό γίνεται ουσιαστικά στην Ακτή του Ελεφαντοστού και από
στη Λιβερία.

Φοβούνται μποϊκοτάζ, όπως με τις γούνες

Η εταιρεία De Beers, ο νοτιοαφρικανικός γίγαντας των πολυτίμων λίθων,
προσέφερε 8 εκατομμύρια δολάρια στο λόμπι των διαμαντιών για να κανει στον
αμερικανικό Τύπο μια διαφημιστική εκστρατεία με θέμα: ας μην αφήσουμε τον
Λεονάρντο Ντι Κάπριο να στιγματίσει έναν ολόκληρο τομέα από τον οποίο ζουν
εκατομμύρια άνθρωποι στη νότια περιοχή της Αφρικής και αλλού. Ο Ελί Ιζάκοφ,
Πρόεδρος του Παγκοσμίου Συμβουλίου Διαμαντιών, φοβάται ιδιαίτερα μήπως υπάρξει
ένα μποϊκοτάζ των διαμαντιών όπως αυτό που υπάρχει για τις γούνες. Το
οικονομικό διακύβευμα είναι τεράστιο: η αμερικανική αγορά απορροφά περισσότερο
από το μισό των λιανικών πωλήσεων επεξεργασμένων διαμαντιών, που ανέρχεται
συνολικά σε 14 δισεκατομμύρια δολάρια. Εξάλλου η απήχηση που έχει συναντήσει η
ταινία «Blood Diamond» κινδυνεύει να δημιουργήσει προβλήματα στο κύρος της De
Beers. Η εταιρεία αυτή επέστρεψε μόλις το 2004 στις Ηνωμένες Πολιτείες έπειτα
από απουσία εξήντα ετών που της είχε επιβληθεί επειδή είχε παραβιάσει την
αντιμονοπωλιακή νομοθεσία για τα βιομηχανικά διαμάντια.