Περισσότερο από ποτέ διχασμένη η Ολλανδία, συμπεραίνουν οι αναλυτές

«Η ΟΛΛΑΝΔΙΑ είναι σήμερα περισσότερο διχασμένη από ποτέ». Αυτό είναι το
συμπέρασμα των πολιτικών αναλυτών με βάση το αποτέλεσμα των εκλογών της
Τετάρτης. Ο φόβος για την παγκοσμιοποίηση, τη μετανάστευση αλλά και για
ενδεχόμενο τέλος εποχής του κράτους πρόνοιας έκαναν τους ψηφοφόρους να
εγκαταλείψουν τον κεντρώο χώρο αναζητώντας παρηγοριά στα άκρα, κυρίως στα
αριστερά αλλά και, σε μικρότερο βαθμό, στα δεξιά.

Οι νικητές

Μπορεί μεν οι Χριστιανοδημοκράτες του απερχόμενου πρωθυπουργού Μπαλκενέντε να
παρέμειναν πρώτο κόμμα, οι μεγάλοι νικητές της εκλογικής αναμέτρησης όμως
ήταν: αφ’ ενός το Σοσιαλιστικό Κόμμα, που αναδείχθηκε τρίτη πολιτική δύναμη
μετά τους Χριστιανοδημοκράτες και τους Εργατικούς, αφήνοντας τους
Φιλελεύθερους εταίρους στον απερχόμενο κυβερνητικό συνασπισμό στην τέταρτη
θέση· και αφ’ ετέρου το νεοσύστατο ακροδεξιό Κόμμα της Ελευθερίας του Γκέερτ
Βίλντερς, του ανθρώπου που βρίσκεται πίσω από την πρόταση για την απαγόρευση
της μπούρκας στους δημόσιους χώρους. Το Σοσιαλιστικό Κόμμα αύξησε τις έδρες
του από 9 σε 26. Το Κόμμα της Ελευθερίας έφτασε – ξεκινώντας από το μηδέν –
στις 9 έδρες· οι αναλυτές θεωρούν πως «έκλεψε» πολλούς ψηφοφόρους από τους
Φιλελεύθερους, κόμμα στο οποίο ανήκει η σκληροπυρηνική απερχόμενη υπουργός
Μετανάστευσης, Ρίτα Βέρντονκ. «Νίκησαν τα κόμματα που βρίσκονταν πιο ξεκάθαρα
στην αντιπολίτευση» σχολίασε η εφημερίδα «Volkskrant», η οποία δεν θεωρεί
καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι και το Σοσιαλιστικό Κόμμα και το Κόμμα της
Ελευθερίας υπερασπίστηκαν (με επιτυχία) το «Όχι» στο δημοψήφισμα του 2005 για
το Ευρωσύνταγμα.

Η Ολλανδία εμφανίζεται σήμερα διχασμένη σε δύο κατηγορίες: αφ’ ενός σε
εκείνους που «θέλουν ένα γενναιόδωρο κράτος πρόνοιας, απορρίπτουν την
οικονομία της αγοράς και θεωρούν πως οι Εργατικοί (που έχασαν δέκα έδρες)
έχουν μετακινηθεί υπερβολικά προς το Κέντρο· και, αφ’ ετέρου, σε εκείνους που
υποκύπτουν στην εσωστρέφεια και ενδιαφέρονται μόνο για τον εαυτό τους,
αναζητώντας ρίζες σε μια κοινωνία όπου η θρησκεία και οι κοινωνικές τάξεις
έχουν σε μεγάλο βαθμό εξαφανιστεί – γι’ αυτό και βλέπουν τη μετανάστευση ως
μια μεγάλη απειλή». Σε κάθε περίπτωση, οι εκλογές αφήνουν την Ολλανδία σε ένα
πολιτικό χάος. Με τον τρόπο που καταμέρισαν οι ψηφοφόροι τις έδρες, καθιστούν
τον σχηματισμό κυβερνητικού συνασπισμού εξαιρετικά δύσκολο. Ορισμένοι
αναλυτές, πάντως, θεωρούν πως «η μόνη αριθμητική πράξη που βγάζει νόημα» είναι
ένας μεγάλος συνασπισμός Χριστιανοδημοκρατών-Εργατικών.