ΚΟΚΚΙΝΗ ΚΑΡΤΑ

Ο Χρήστος Κανελλάκης κατάφερε να οδηγήσει την ομάδα του στην ουρά της βαθμολογίας. Κι όμως, ο Ιωνικός με τις πρώτες του εμφανίσεις στο πρωτάθλημα είχε δείξει πολλές αρετές

Επειγόντως να φέρουμε πίσω τον μάγο Κόπερφιλντ. Γιατί μόνο τότε οι φανατικοί
φίλοι του Ιωνικού θα ξαναδούν την ομάδα που πετούσε στις αρχές του
πρωταθλήματος και όχι το σκιάχτρο που περιφέρεται στους αγωνιστικούς χώρους
εδώ και περίπου δύο μήνες…

Ο Ιωνικός είναι ένα άλυτο μυστήριο. Στις αρχές της σεζόν, νίκησε εκτός έδρας
τον Παναθηναϊκό (και ροκάνισε ανεπανόρθωτα την καρέκλα του Μπάκε) και μία
αγωνιστική μετά, με το 1-0 επί της Καλαμαριάς εξασφάλισε θέση στους δύο
πρώτους του πίνακα. Τότε, το διήμερο 10-11 Σεπτεμβρίου ο Ιωνικός έμοιαζε με
πύργο. Και ξαφνικά, λες και έχει κατάρα αυτή η ημερομηνία, ο πύργος της
Νεάπολης γκρεμίστηκε! Ο Χρήστος Κανελλάκης αναμφίβολα έχει μερτικό στα θετικά
και στα αρνητικά της συγκεκριμένης ΠΑΕ. Επέλεξε να διοικεί με τρόπο που σε
πολλά θύμιζε τον αείμνηστο πατέρα του. Κοντά στην ομάδα και πολύ κοντά στους
διαιτητές. Σε απόσταση… αναπνοής! Μάλιστα, ο ρέφερι Φωτιάδης ένιωσε για τα
καλά το πρέσινγκ (και το χέρι!) του προέδρου, έκανε καταγγελία για την επίθεση
στο αεροδρόμιο της Κέρκυρας και η ποινή της αφαίρεσης δύο βαθμών θα κυνηγά για
μεγάλο χρονικό διάστημα τον Ιωνικό. Ένας έκπτωτος πρόεδρος, μια ομάδα που
έχασε τον προσανατολισμό της, ένας τεχνικός που έφυγε (Τσιώλης) και ένας
(Ινάσιο) που ακόμη να καταλάβει πού ήρθε.

Γρήγορα γρήγορα ξεχάστηκε το ταλέντο των παικτών. Δεν ακούγεται τίποτα για το
πόσο καλός είναι ο (με θητεία στην Ιταλία) Ονουάτσι, ούτε ο Ντα Κόστα έχει το
σουξέ παρελθόντων ετών. Όσο για τον Μακόρ, τα χρόνια επηρεάζουν και έναν
ποδοσφαιριστή που συχνά ήταν μόνος η όαση στην άγονη Νίκαια. Ο Χρήστος
Κανελλάκης πρέπει να δει κατάματα την αλήθεια. Το σφριγηλό συγκρότημα
αλλοτινών εποχών δεν μένει πια εδώ. Ο Ιωνικός από την περίοδο ’94-’95 μετέχει
ανελλιπώς στο πρωτάθλημα των «μεγάλων». Κάποιες φορές δύσκολα, ορισμένες
ευκολότερα και λιγότερες με τα… ψέματα, η παρτίδα σώθηκε. Αυτή τη σεζόν το
στοίχημα είναι μεγάλο για τον διοικητικό ηγέτη τού Ιωνικού. Επί του παρόντος,
ο Χρήστος Κανελλάκης ασχολείται με τα χρήματα και για το αν καταβάλλονται τα
πρόστιμα στη Σούπερ Λίγκα.

Καλά κάνει και στο ταμείο του δεν δικαιούται να κάνει κανένας κουμάντο. Του
συστήνουμε από σήμερα κιόλας να ασχοληθεί και με κάτι άλλο: ας ρίξει μια ματιά
στη βαθμολογία. Γιατί ο Ιωνικός από χθες απέκτησε συγκάτοικο στην ουρά, καθώς
τον έφτασε ο Ηρακλής. Εδώ δεν χρειάζεται ένας μάγος, αλλά μάλλον ένα
πραγματικό θαύμα για να βελτιωθεί η εικόνα των «μπλε». ‘Η να ξεφορτώσει μια…
καλή καραβιά ξένων την προσεχή μεταγραφική περίοδο, ο πρόεδρος – προπονητής με
το όνομα Κανελλάκης.

Ο ΟΓΙΟΣ ΤΟΝ… ΧΑΒΙΤΟ ΤΟΥ

Ο Γκιγιέρμο Όγιος παρακολουθούσε απαθής τον Τροντ Σόλιντ να βάζει τον Ριβάλντο και τον Καστίγιο. Ο Άρης δέχθηκε δύο γκολ και τότε ο Αργεντινός σκέφτηκε πως κάτι έπρεπε να κάνει για να βοηθήσει τους παίκτες του

Ο Γκιγιέρμο Όγιος θεωρείται θιασώτης του επιθετικού φουτμπόλ. Γεννημένος στην
Αργεντινή και μεγαλωμένος στην Ισπανία, ο κόουτς του Άρη εφαρμόζει στη
Θεσσαλονίκη είτε το 3-4-3, είτε το 4-3-3. Η σταθερά του, συνεπώς, βρίσκεται
στον χώρο της επίθεσης όπου οι κυνηγοί ποτέ δεν είναι λιγότεροι από τρεις…

Αυτό συνεπάγεται limit up στον τομέα του θεάματος και κάθετη πτώση στην
κατάκτηση βαθμών. Γιατί στο σύγχρονο ποδόσφαιρο δεν σημαίνει ότι όταν παίζεις
φουλ επίθεση αυτομάτως κατακτάς τη νίκη. Ο κοτσιδάκιας Όγιος, το περασμένο
Σάββατο έπεσε στην παγίδα και δεν στάθηκε ικανός να διαχειριστεί το δώρο που
του έκανε ο «μετρ του εσωτερικού πλασέ» Κόκε. Το 2-0 ήταν ό,τι καλύτερο
μπορούσε να έχει στη φαρέτρα του ο Όγιος. Και τι έκανε για να το κρατήσει;
Απολύτως τίποτα! Ο τεχνικός που επαίρεται ότι ανέδειξε τον Μέσι δεν κατάφερε
να σταματήσει τον επιθετικό καταιγισμό του Ολυμπιακού. Όταν ο Σόλιντ έριχνε το
ένα όπλο (Ριβάλντο, Καστίγιο) μετά το άλλο στον αγωνιστικό χώρο, ο προπονητής
του Άρη αμφιταλαντευόταν για το αν έπρεπε ή όχι να προχωρήσει σε αλλαγές. Πού
κατέληξε; Άλλαξε το σχήμα του μόνο στο τελευταίο 20λεπτο του συναρπαστικού
αγώνα, ουδέποτε φρόντισε να ενισχύσει τη δεξιά πτέρυγα και να προσφέρει
βοήθεια στον μοναχικό μαχητή Τούτα και δεν πήρε χαμπάρι πως ο πολύς Χαβίτο
ήταν σκιά του καλού εαυτού του. Τέτοια ανατροπή ο Ολυμπιακός είχε να πετύχει
από το ’79! Έκτοτε, ποτέ δεν γύρισε εκτός έδρας παιχνίδι όπου βρέθηκε πίσω στο
σκορ με δύο γκολ ύστερα από το πρώτο 45λεπτο. Μπράβο στον Σόλιντ που διόρθωσε
τα απίστευτα λάθη της αρχής, λοιπόν. Αλλά και κρίμα για τον Όγιος, διότι δεν
δικαιώνει τα εγκωμιαστικά σχόλια των πρώτων ημερών στο ελληνικό πρωτάθλημα.

Είναι εντελώς διαφορετικό να δουλεύεις με πιτσιρίκια και ολότελα αλλιώτικο να
επιβλέπεις και να μαθαίνεις συστήματα σε μεγάλους άνδρες. Εκτός κι αν οι
διοικητικοί υπεύθυνοι της ΠΑΕ Άρης ζητούν ακριβώς αυτό: εκτός από το να
φτιάξουν τα ονόματα των αλλοδαπών που έφτασαν στο Χαριλάου, θέλουν να
αποδείξουν στους ατζέντηδες του εξωτερικού πως και ο τεχνικός τούς «βγαίνει».

ΥΓ. Δεκτές οι ενστάσεις ότι ο Ζωγράφος έκανε πολλά λάθη με αποκορύφωμα πως
χαρίστηκε δύο φορές στον Γεωργάτο. Ο αριστερός μπακ του Ολυμπιακού έπρεπε να
πάει στα αποδυτήρια στο 2-0 και τότε το ματς θα άλλαζε. Όσοι όμως σταθούν στον
ρέφερι και όχι στην αδυναμία να κρατήσουν το 2-0, τότε απλώς θα αρνηθούν να
δουν κατάματα την αλήθεια.