[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Ο ΔΗΜΟΣΙΟΣ πολιτικός λόγος στην Ελλάδα γίνεται ολοένα και περισσότερο
εσωστρεφής. Η πολιτική τάξη, τα μέσα επικοινωνίας, οι διαμορφωτές κοινής
γνώμης αναδεικνύουν, προβάλλουν και επιβάλλουν τελικά ως μοναδικά θέματα για
συζήτηση, ενασχόληση, «προβληματισμό» (όποιο προβληματισμό) ό,τι αποτελεί
στενά μέρος της ελληνικής πραγματικότητας. Ασφαλώς και η ελληνική
πραγματικότητα αποτελεί τον άξονα του πολιτικού λόγου. Αυτονόητο. Δεν θα
μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Αλλά το τι συνιστά «πραγματικότητα» είναι ένα
ερώτημα που δεν έχει εύκολες απαντήσεις. Και, το σπουδαιότερο, η Ελλάδα δεν
είναι ξεκομμένη από την ευρύτερη ευρωπαϊκή και διεθνή πραγματικότητα. Αποτελεί
μέρος της, οργανικό και θεσμικό. Επομένως, οτιδήποτε συμβαίνει ευρύτερα μας
ενδιαφέρει. Μας αφορά. Τα μείζονος σημασίας προβλήματα του ευρωπαϊκού και
διεθνούς συστήματος είναι και προβλήματά μας. Οι κλιματολογικές αλλαγές π.χ.
είναι το μείζον πρόβλημα για τον πλανήτη με συνέπειες για όλους μας, ορισμένες
από τις οποίες τις βιώνουμε ήδη. Πρόσφατα δημοσιεύθηκε η «έκθεση Stern» με
ιδιαίτερα δυσοίωνες προβλέψεις για τον πλανήτη. Οι εφημερίδες έδωσαν – ευτυχώς
– τη σημασία που έχει το θέμα. Η πολιτική τάξη όμως ουσιαστικά το αγνόησε. Δεν
βοήθησε με τον λόγο της στην ανάδειξη του προβλήματος και στην ευαισθητοποίηση
της κοινής γνώμης και τούτο καθώς η Ελλάδα εμφανίζεται ως η χώρα που
συγκριτικά κάνει πολύ λίγα για την αντιμετώπίσή του. Ο Βρετανός πρωθυπουργός
Τ. Μπλερ λ.χ., το έχει αναδείξει ως το κυρίαρχο θέμα προς αντιμετώπιση από το
παγκόσμιο σύστημα. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ (στις διασκέψεις κορυφής
στις επόμενες εβδομάδες) προετοιμάζονται αλλαγές που πηγαίνουν πολύ πιο πέρα
από τη θέση της Τουρκίας στο ευρωπαϊκό σύστημα που μονομερώς μας απασχολεί.
Αλλά για όλες αυτές τις αλλαγές λέγονται ελάχιστα έως σχεδόν τίποτα, από την
πολιτική τάξη ή το επικοινωνιακό σύστημα. Τα δελτία ειδήσεων είναι ζήτημα εάν
αφιερώνουν δύο με τρία λεπτά χρόνου σε θέματα εξωτερικής ή παγκόσμιας
πολιτικής. Συζήτηση (talk-show) για θέματα εξωτερικής πολιτικής πάει – νομίζω
– καιρός που έχει να γίνει στην ιδιωτική τηλεόραση. Βεβαίως η απάντηση είναι
ότι αυτό επιτάσσει η τηλεοπτική αγορά. Αλλά την «αγορά» ποιος τελικά τη διαμορφώνει;

Ο Π.Κ. Ιωακειμίδης είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και μέλος
του Δ.Σ. του ΕΛΙΑΜΕΠ.