Με κουμπάρα την εφημερίδα

Είστε δυο ευτυχισμένοι ερωτευμένοι; Πείτε το στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης».
Η αμερικανική εφημερίδα κανονίζει και περιγράφει τους γάμους και τις
προσωπικές ιστορίες κοινών θνητών σαν να πρόκειται για σταρ του Χόλιγουντ.

Σανάμ και Φαϊζάλ. Γνωρίστηκαν μέσω e-mail. Η νύφη ήταν μουσουλμάνα αλλά και φεμινίστρια. Στην αρχή, η μητέρα του γαμπρού δεν ήθελε να τη δει στα μάτια της

Όπως την ιστορία της Σέλεϊ Γιέφετ και του Τσάρλι Γουίνιγκερ. Εκείνος 50 και
εκείνη 48 ετών. Σε όλη του τη ζωή, ο Τσάρλι χαιρόταν να κερνάει τους φίλους
του καλό κρασί και να κάνει τσιμπούσια μαζί τους. Ήταν γιατρός, αλλά το πάθος
του ήταν η πολιτική. Του άρεσε να δίνει συμβουλές στους ερωτευμένους μέσα από
τις ειδικές στήλες των εφημερίδων, χωρίς ο ίδιος ποτέ να έχει ερωτευτεί. Η
εφημερίδα «Newsday» τον αποκαλούσε «γιατρό του έρωτα». Ύστερα, η ζωή του
άλλαξε χωρίς να το καταλάβει. Πριν από έξι χρόνια γνώρισε τη νοσοκόμα Σέλεϊ σε
ένα ιατρικό σεμινάριο. Ο Τσάρλι και η Σέλεϊ παντρεύτηκαν και η δημοσιογράφος
που ανέλαβε να διηγηθεί την ιστορία τους ήταν η Τζέιν Γκόρντον. Ο Λούις Σμιθ
Μπρέιντι ανέλαβε ένα άλλο ζευγάρι, την Κάρλεϊ Ουέλμαν και τον Κέβιν Μακάμπι,
δυο ανθρώπους που «κανείς δεν θα έβαζε στοίχημα πως θα τους έδενε τόσο πολύ η
μοίρα», όπως λένε οι φίλοι τους που κάθονται στο ίδιο τραπέζι μαζί τους, στη
γιορτή που διοργάνωσαν οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης». Η εφημερίδα κανονίζει τα
πάντα γι’ αυτούς τους γάμους των κοινών θνητών δωρεάν, ακόμη και τα φιλμάκια
από την τελετή που κατόπιν «ανεβάζει» στην ιστοσελίδα της.

Ανθρώπινες ιστορίες

Σέλεϊ και Τσάρλι. Εκείνος δεν είχε ερωτευτεί ποτέ πραγματικά. Κι ας τον αποκαλούσαν οι εφημερίδες «γιατρό του έρωτα»

Οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης» υπολογίζουν πολύ σε αυτές τις ιστορίες, που
μολονότι μπορεί να μοιάζουν πολύ κοινότοπες αρέσουν στο κοινό – απ’ ό,τι
φαίνεται πολύ περισσότερο από τις τραγωδίες με τις οποίες συνήθως γεμίζουν τις
σελίδες τους οι εφημερίδες. Καθένας μπορεί να αναγνωρίσει τον εαυτό του μέσα
σε αυτές τις απλές αλλά χαρούμενες ανθρώπινες ιστορίες.

Όπως η ιστορία της Λόρα Ράντος και του Τος Μπατ από τη Νέα Υόρκη. Γνωρίστηκαν
σε ένα σεμινάριο φαρμακολογίας. Αστειευόμενος, ο συντονιστής ζήτησε από τους
εργένηδες να σηκώσουν το χέρι. Όταν ο Τος είδε τη Λόρα να σηκώνει το δικό της,
είπε μέσα του: «Θεέ μου, αυτή είναι για μένα!». Πήγε κοντά της και της
συστήθηκε. Για τον γάμο τους, κάλεσαν τους «Τάιμς της Νέας Υόρκης». «Μας άρεσε
η ιδέα», λένε.

Κάαρλι και Κέβιν. Κανείς δεν θα έβαζε στοίχημα πως θα παντρεύονταν ποτέ. Το όνειρό τους έγινε πραγματικότητα χάρη στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης»

Πάντως, την ιστορία της Σανάμ Χαφέζ και του βοηθού εισαγγελέα Φαϊζάλ Χαν τη
διηγήθηκαν στην εφημερίδα αναγνώστες. Δεν έχει σημασία. Είναι μια ωραία
ιστορία: η μουσουλμάνα φεμινίστρια (αυτό το παράδοξο μπορεί να το συναντήσει
κανείς μόνο στη Νέα Υόρκη) που γνωρίστηκε με τον καλό της μέσω e-mail. Δεν
είχαν δει ο ένας τον άλλο. Ώσπου έμαθαν ότι οι γονείς τους γνωρίζονταν. Ας
γνωριστούμε λοιπόν κι εμείς, είπαν. Βλέποντας μια κοπέλα τόσο χειραφετημένη, η
μητέρα μου πήγε να αυτοκτονήσει, λέει ο Φαϊζάλ. Στην οικογένειά του, μόνο με
συνοικέσιο μπορούσε να παντρευτεί κανείς. Όχι πως η Σανάμ ήθελε να παντρευτεί.
«Δεν ταιριάζει με τα σχέδιά μου για το μέλλον», έλεγε. Τελικά, ο Φαϊζάλ
κατόρθωσε να την πείσει. Έτσι χόρεψαν στον γάμο που κανόνισαν γι’ αυτούς οι
«Τάιμς της Νέας Υόρκης».