Ο Σαντάμ Χουσεΐν καταδικάστηκε, αλλά…

ΤΑ ΦΡΙΚΤΑ εγκλήματα του Σαντάμ Χουσεΐν αξίζουν παραδειγματικής
τιμωρίας. Κατά τη διάρκεια της δικής του δικτατορίας κάτι τέτοιο θα σήμαινε
έναν φρικτό θάνατο, ύστερα από μία στημένη δίκη ή και καμία δίκη.

Σε ένα Ιράκ πλήρως απελευθερωμένο από την τυραννική εξουσία του, μπορεί να
ήταν κάτι πολύ διαφορετικό – μία παραδειγματική άσκηση στο πνεύμα του κράτους
του νόμου με στόχο να θέσει τον Σαντάμ πλήρως υπόλογο, αλλά και να θεραπεύσει
και να εκπαιδεύσει έναν λαό που τόσο αδίστακτα εκείνος δίχασε.

Δυστυχώς, η καταδίκη του Σαντάμ σε θάνατο διά απαγχονισμού, για μία υπόθεση
που αφορά την εκτέλεση 148 σιιτών κατά τη δεκαετία του ’80, δεν εκπλήρωσε
αυτόν τον στόχο. Ο Σαντάμ είχε μία πιο δίκαιη δίκη απ’ ό,τι ο ίδιος ποτέ θα
επέτρεπε να διεξαχθεί σε δικό του δικαστήριο. Αλλά το Ιράκ δεν πήρε ούτε την
πλήρη δικαιοσύνη ούτε την πλήρη δικαίωση που του άξιζε.