ΕΓΡΑΨΑΝ

Γιάννης Κ. Πρετεντέρης:

(ο αρθρογράφος, με αφορμή τον βιασμό της 16χρονης μαθήτριας)

«Θα δεχτώ ότι η Αμάρυνθος δεν είναι ο γενικός κανόνας. Αλλά δεν είναι ούτε η
εξαίρεση. Ακόμη κι αν δεν συμβαίνουν παντού τα ίδια, πολλά σχολεία της χώρας
ζουν ανάλογες καταστάσεις. Τώρα που άνοιξαν τα στόματα, δεν έχουν τελειωμό οι
αφηγήσεις μαθητικής βίας και μαθητικού σεξ – οι μαγνητοσκοπήσεις με τα κινητά
απλώς επιβεβαιώνουν τις αφηγήσεις! Και πίσω από όλα αυτά αναδύεται το πρόσωπο
ενός νέου ανθρώπου, χωρίς αίσθηση του καλού και του κακού, του σωστού και του
λάθους, του μέτρου και της αμετροέπειας.

Μόνο που αν υπάρχουν τέτοια σχολεία και τέτοια παιδιά, είναι επειδή εμείς τα
φτιάξαμε. Εμείς τους επιτρέψαμε να υπάρχουν. Εμείς τα βυθίσαμε στην ευκολία,
στο αυτονόητο, στον χαβαλέ. Εμείς χαϊδέψαμε τις αντικοινωνικές συμπεριφορές
στο όνομα της εφηβικής ελευθερίας. Εμείς τα σπρώξαμε να μεγαλώσουν
γρηγορότερα, να μας μοιάσουν γρηγορότερα, να παρεκτραπούν γρηγορότερα. Εμείς
τα διδάξαμε ότι όλα είναι θεμιτά, όλα νόμιμα, όλα επιτρεπτά – διότι το ίδιο
φρονούμε και για τον εαυτό μας!

Και μετά; Πώς να κρυφτούνε τα παιδιά; Και πού να κρυφτούν»;

(«Το Βήμα της Κυριακής»)