ΚΟΚΚΙΝΗ ΚΑΡΤΑ

Ο Σάββας Κωφίδης και ο Τάκης Λεμονής δεν μπορεί να είναι υπερήφανοι για την εικόνα που παρουσιάζουν ο Ηρακλής και η Ξάνθη

ΠΟΙΟΣ είναι ο ευκολότερος αντίπαλος για κάθε προπονητή αυτή τη χρονική
περίοδο; Να έχουν αντιμέτωπους τον Ηρακλή και την Ξάνθη. Τον Κωφίδη και τον
Λεμονή. Δύο ομάδες που ήταν αριστουργήματα στο περασμένο πρωτάθλημα, αυτή τη
σεζόν μοιάζουν με θλιβερές απομιμήσεις και δεν προσελκύουν το βλέμμα ούτε των
δικών τους οπαδών.

Ο Ηρακλής του Σάββα Κωφίδη βρίσκεται στον πάτο της βαθμολογίας. Οι δύο
ισοπαλίες σε οκτώ αγωνιστικές δεν συνιστούν επίτευγμα και το μέλλον δείχνει
ζοφερό. Και όμως, πριν από λίγους μήνες ο Ηρακλής πετούσε προς την κορυφή,
νικούσε τους μεγάλους με άνεση, προκαλούσε προβληματισμό στους αντιπάλους και
ο Κωφίδης έπαιρνε το ηθικό μπόνους του προπονητή της σεζόν.

Σε χρόνο ρεκόρ, οι ρυτίδες εμφανίστηκαν και πολλαπλασιάστηκαν! Το «βαρύ» όνομα
θα είναι αρκετό για να σωθεί ο Ηρακλής ή να αποφύγει τις περιπέτειες; Η
απάντηση δεν μπορεί να δοθεί τώρα. Το «άλλοθι» του καλού ποδοσφαίρου δεν
μπορεί μόνιμα να αποτελεί δικαιολογία για τον Κωφίδη και τους ποδοσφαιριστές
του. Ο Σάββας δημιούργησε ισχυρή σχέση με την εξέδρα, ο κόσμος τον λατρεύει
και το μέτωπο αυτό φαίνεται αρραγές. Ωστόσο η συγκομιδή θεωρείται πενιχρή και,
διάολε, οι διαφορές με το περυσινό ρόστερ δεν είναι τόσο μεγάλες. Μόνο ο Λαγός
έφυγε και στο ταμείο μπήκαν δεκάδες εκατομμύρια ευρώ. Να δεχθούμε την πτώση,
όχι όμως μια πορεία που φαίνεται διαδρομή προς την καταστροφή! Πάει πολύ. Ο
Ηρακλής ενδέχεται να πληρώνει τις εσωτερικές έριδες, την κόντρα των
οργανωμένων με τους διοικητικούς και το νεφελώδες τοπίο στην ΠΑΕ. Ίσως, πάλι,
έπαιξε ρόλο η προετοιμασία για τη συμμετοχή στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, η διαφορετικού
τύπου προπόνηση, η εκπλήρωση ενός στόχου (είσοδος στους ομίλους του ΟΥΕΦΑ) που
δεν ήταν γνώριμος και οικείος για τον Ηρακλή. Όσο για τις μεταγραφικές
επιλογές, η καθήλωση του πρώην διεθνούς Μαυρογενίδη στον πάγκο απέδειξε πως
δεν ήταν οι πλέον ενδεδειγμένες.

Το ρόπαλο του Ηρακλή σε αυτές τις πρώτες οκτώ στροφές του πρωταθλήματος το
μόνο που κάνει είναι να… χαϊδεύει τους αντιπάλους. Ο Σάββας δεν έμεινε
στην… Πορτογαλία όπως ο περίφημος ήρωας της γνωστής διαφήμισης, αλλά
προσκολλήθηκε στο ένδοξο παρελθόν και το προηγούμενο πρωτάθλημα. Ο Ηρακλής
ακόμη και χθες βασίστηκε στη νεολαία, τα φιντάνια που έρχονται από τις
ακαδημίες ή τις ανακαλύψεις των σκάουτερ. Με τους πιτσιρικάδες κερδίζεις
συμπάθεια και στο μέλλον, χρήματα. Επί του παρόντος, ο Ηρακλής του Κωφίδη
χάνει πόντους συνέχεια.

Η δεύτερη ομάδα που στάθηκε ανίκανη να φτάσει σε μια νίκη, είναι η Skoda
Ξάνθη. Με τον Ματζουράκη, το πρόβλημα σχετιζόταν με τις τρύπες στην άμυνα. Επί
Λεμονή, η άμυνα έδεσε ελαφρώς και οι… στραβοτιμονιές έρχονται από την
επίθεση. Το Αιγάλεω δεν ήταν δα και μεγαθήριο. Φυσικά, ο Τάκης Λεμονής
διαθέτει μπόλικα ελαφρυντικά. Αφενός, δεν έφτιαξε ο ίδιος το υπάρχον ρόστερ.
Αφετέρου, δεν μπορεί να αλλάξει δραστικά το στυλ παιχνιδιού. Επιπρόσθετα,
συνάντησε ένα δυναμικό με πολλούς αμυντικούς και ελάχιστους παίκτες σε άλλες
θέσεις. Ασφαλώς, όλα αυτά τα γνώριζε και κυνήγησε την ευκαιρία και τη δυναμική
επάνοδο στη δημοσιότητα. Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, η γκέλα του Λεμονή
ήταν κόντρα στην Κέρκυρα και όχι (τόσο) χθες στο «Σίτυ». Απλώς, ο τεχνικός που
πανηγύρισε τίτλο με τον Ολυμπιακό και γνώρισε τον υποβιβασμό πέρυσι με τον
Λεβαδειακό βλέπει την Ξάνθη ως το όχημα που θα τον φέρει ξανά στον αφρό της
επικαιρότητας. Έως τώρα, το κλειδί… μπλοκάρει. Και ο προπονητής οφείλει
τάχιστα να βρει την κατάλληλη ταχύτητα για να ξεκολλήσει η Ξάνθη από τον βυθό.