ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Η «νέα Ελλάδα» είναι εδώ

Το συνειδητοποίησα ενώ κατέβαινα τις προάλλες με αυτοκίνητο τη Βασιλίσσης
Σοφίας: βρισκόμουν μέσα στην κίνηση και στη βουή μιας μεγαλούπολης, μιας από
τις γνωστές και προηγμένες μητροπόλεις του δυτικού κόσμου, με όλα τα
πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα μιας προηγμένης, καταναλωτικής, «χορτάτης»
δυτικής πρωτεύουσας, και χωρίς την ανατριχιαστική φτώχεια που χαρακτηρίζει
πολλές άλλες δυτικές μητροπόλεις. Η διαπίστωση αυτή ενδυναμώθηκε μέσα μου,
μέσα από φευγαλέες εικόνες και αισθήσεις: από τα εσωτερικώς υπερσύγχρονα,
νεοκλασικά κτίρια του κέντρου που έχουν μετατραπεί σε γραφεία έως τη σύγχυση
που νιώθω όταν ανακαλύπτω πως η ιδιωτική εταιρεία κινητής τηλεφωνίας στην
οποία είμαι συνδρομήτρια δεν μου παρέχει τις ίδιες τεχνολογικές διευκολύνσεις
με τον ΟΤΕ, και είναι αρκετά ακριβότερη από τον… εθνικό οργανισμό. Από το
αδηφάγο μοντέρνο μάρκετινγκ που κάνει ο επικερδέστατος συνασπισμός καναλιών,
δισκογραφικών εταιρειών και νυχτερινών κέντρων στους τραγουδιστές των ριάλιτι
έως το ελληνικό ραπ που σαρώνει, κάνοντας μόδα τα δυτικά προάστια και δίνοντας
σύγχρονη φωνή και ερμηνεία στη «συνάντηση» των νέων του σημερινού
(υπερκαπιταλιστικού) παγκοσμιοποιημένου κόσμου με τη γενιά του Πολυτεχνείου,
και όλες τις ανατροπές και τους μετέπειτα – αναγκαίους και μη – συμβιβασμούς
τους. Χάρηκα κι όταν έπεσα πάνω στα νεανικά σίριαλ, ιδίως στο «Παρά πέντε»,
αλλά ακόμα και στο «Δυο μέρες μόνο», και μόνο επειδή οι σκηνές εκτυλίσσονται,
με γιαγιάδες και παρέες, μέσα σε γειτονιές στα έγκατα της Αθήνας, εντός του
«αμαρτωλού τριγώνου», σε μοντέρνα διαμερίσματα, σε trendy μπαράκια στου Ψυρή
και στο Γκάζι, σε hot ξενοδοχεία και στους εκθαμβωτικούς αυτοκινητοδρόμους,
στο Μετρό και στο αεροδρόμιο, για τη δημιουργία των οποίων κάποτε πάσχιζε ο
Λαλιώτης και η σημερινή κυβέρνηση κάγχαζε, μιλώντας για «μακέτες»…

Η «νέα Ελλάδα», για την οποία κάποτε πασχίζαμε, είναι εδώ. Με όλα τα θετικά
και τρωτά της, τους κινδύνους και τις δυνατότητές της. Αξίζει γι’ αυτήν να
αγωνιστούμε ποικιλοτρόπως, σε αυτή να δώσουμε κομμάτι από την καρδιά μας, αφού
ούτως ή άλλως είναι κομμάτι του εαυτού μας και της φύτρας μας. Ίσως αυτό να
είναι το νέο «ευ αγωνίζεσθαι» για μας. Το νόημα της εθνικής επετείου μεθαύριο.