Φθινοπωρινές μπόρες

Κάθε φθινόπωρο συνηθίζει ο Ριβάλντο να εξαπολύει κεραυνούς εναντίον των
(εκάστοτε) προπονητών του. Το έκανε με τον Μπάγιεβιτς και ήταν λάβρος. Το
επιχείρησε πέρυσι, κομψά έστω, με τον Σόλιντ. Και το βράδυ της Τετάρτης δεν
δίστασε να «αδειάσει» ξανά τον Νορβηγό.

Η ατάκα του Βραζιλιάνου πως «μόνο για το ΟΥΕΦΑ είμαστε αν παίζουμε με αυτόν
τον τρόπο» μοιάζει λες και βγήκε από καρμπόν στην επίθεση κατά του Ντούσκο:
«Αν παίζουμε έτσι, μόνο στην πέμπτη θέση θα τερματίσουμε».

Κοινή συνισταμένη σε όλες τις «εκρήξεις» του Ρίμπο το γεγονός πως
αντικαταστάθηκε. Για να αποδειχθεί πως ο μεγαλύτερος εχθρός μιας κακομαθημένης
βεντέτας είναι ο… ηλεκτρονικός πίνακας του τέταρτου διαιτητή. Ο Ριβάλντο
παθαίνει αλλεργία! Εδώ, όμως, τελειώνουν οι ομοιότητες με το 2004. Και καλό
είναι να δούμε γιατί αυτή η επίθεση έχει κάποιες διαφορές:

Ο ΡΙΒΑΛΝΤΟ ελάχιστη σχέση έχει με τον διάσημο ποδοσφαιριστή που
πρωτοήλθε τότε στα μέρη μας. Πίσω από τον «σταρ», είχε στηθεί ένας ολόκληρος
μηχανισμός υποστήριξής του, προκειμένου ο Ολυμπιακός να κερδίσει και στον
εμπορικό τομέα. Φανέλες, κουκλάκια, αναμνηστικά, όλα έφεραν το όνομα του Ρίμπο
και στο Λιμάνι προσδοκούσαν να κάνουν απόσβεση μιας ακριβής επένδυσης. Ήταν
εντελώς αδύνατο η διοίκηση να μην έδινε δίκιο ή να μη συγχωρούσε τον Ριβάλντο
στο πρώτο του λεκτικό ατόπημα. Έτσι κι έγινε, με αποτέλεσμα έκτοτε να στηθεί
στον τοίχο της αμφισβήτησης ο Μπάγιεβιτς. Και επίσης, έχοντας ένα πανίσχυρο
και ακριβό συμβόλαιο με τον Ρίμπο, ο Ολυμπιακός σύντομα θα έμπαινε στο δίλημμα
να διαλέξει τον παίκτη ή τον προπονητή. Το αποτέλεσμα, γνωστό…

ΑΥΤΗ ΤΗ σεζόν, ο Ριβάλντο δεν απολαμβάνει το αλάθητο. Ήδη, έχει
προαναγγείλει πως θα επιστρέψει στην πατρίδα του το προσεχές καλοκαίρι. Κέρδη
ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να περιμένει. Όσες φανέλες ήταν να πουληθούν, δόθηκαν.
Πάνω απ’ όλα, ο Ριβάλντο ξεσπά χωρίς να πείθει με την απόδοσή του. Μόνο με την
Ξάνθη «καθάρισε», βάζοντας δύο γκολάρες. Στο ματς με τη Βαλένθια, έχασε
σημαντική ευκαιρία να γράψει το 3-2, προτού έρθει η συντριβή (2-4). Στην
Ουκρανία, οφείλει ένα μεγάλο «ευχαριστώ» στον διαιτητή που δεν τον απέβαλε. Με
τη Ρόμα, απλά παρακολουθούσε, δίχως σπιρτάδα και χωρίς να συμμετέχει ενεργά
στο παιχνίδι.

Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ έπαιξε ποδόσφαιρο με την μπάλα να μεταφέρεται από την
άμυνα στην επίθεση. Όταν αναφέρθηκε ο φυσικός ηγέτης των «κόκκινων» σε στυλ
που θύμιζε… μπέιζμπολ, δεν είχε άδικο. Οφείλει όμως να πει αν ήταν μόνο
προπονητική εντολή η… αεροπορία ή αν όλα εξελίχθηκαν με τον τρόπο αυτό, λόγω
και της αδυναμίας των μέσων να συνδράμουν στην ανάπτυξη του παιχνιδιού. Και
πάνω απ’ όλα, καλό για τον Ριβάλντο θα ήταν να κάνει σκληρή αυτοκριτική.

Ο ΡΙΒΑΛΝΤΟ δεν έχει τον παραμικρό ενδοιασμό να καταφέρεται εναντίον των
πάντων. Άρα και κατά του Σόλιντ. Διαθέτει το ισχυρό όνομα και την
προσωπικότητα. Όσο για τον Σόλιντ, ύστερα από τέσσερις ήττες σε πέντε εντός
έδρας παιχνίδια έχασε πόντους ακόμη και μέσα στους διοικητικούς. Ο Νορβηγός
στηρίχθηκε όσο ουδείς άλλος τεχνικός του Ολυμπιακού στο παρελθόν. Τόσο με
απόκτηση ποδοσφαιριστών όσο και στον επικοινωνιακό τομέα. Τα ερωτήματα για το
πού βρίσκεται ο Ολυμπιακός, τι παίκτες ανέδειξε ο Σόλιντ και πόσο βοήθησε στην
ευρωπαϊκή προοπτική μένουν αναπάντητα. Το ότι είναι καλός μάνατζερ, προφανώς
δεν αρκεί…

ΠΟΙΟ είναι το αξιοπερίεργο; Την περασμένη σεζόν ο Ρίμπο έλεγε τα
καλύτερα για τον Σόλιντ. Κυρίως για τον τρόπο που προσέγγιζε τους
ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού. Αντίθετα με όσα κατάφερνε με τη δική του
τακτική ο Ντούσκο. Το πώς εξελίχθηκε η σχέση φαίνεται. Και κάτι ακόμη: ο
Βραζιλιάνος ναι μεν στις δηλώσεις του φροντίζει να επιτίθεται κατά των
τεχνικών του, αλλά στα τετ-α-τετ μαζί τους όλο γλύκες είναι. Γι’ αυτό τον λόγο
στον Ρέντη έχει τη φήμη του διπλωμάτη! Μετά, τα γυρίζει!

ΕΚΕΙ που ο Σόλιντ δείχνει να συναντά την ατυχία, είναι οι δηλώσεις του.
Γιατί ας δεχθούμε πως δεν σταυρώνει νίκη στο Καραϊσκάκη. Οι ατάκες του,
ωστόσο, περί μπάτζετ ή «νίκης στη Ρώμη», προέρχονται από άνθρωπο που δεν
αντιλαμβάνεται επαρκώς πόσο κακή είναι η εικόνα του Ολυμπιακού.

ΤΟ ΧΘΕΣΙΝΟ ματς του Παναθηναϊκού με τη Χάποελ Τελ Αβίβ είχε ιστορική
σημασία. Διότι επρόκειτο για το 200ό παιχνίδι των «πρασίνων» στην Ευρώπη, από
το 1960. Ενδεικτικά αναφέρουμε πως ο ΠΑΟ συμπλήρωσε 125 παιχνίδια στο Κύπελλο
Πρωταθλητριών (μετέπειτα Τσάμπιονς Λιγκ), 22 στο Κυπελλούχων και 53 στο ΟΥΕΦΑ.