ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Κουφές ιστορίες

Το δράμα της φίλης μου με έκανε συχνά να γελάω πίσω από την πλάτη της. Με
καταδιασκέδαζε η απειλή της να μηνύσει την Επισκοπή για τον κλοιό από τέσσερις
εκκλησίες που ζώνουν το σπίτι της, με αποτέλεσμα να έχουν γίνει τα νεύρα της
κρόσσια από τις επίμονες κωδωνοκρουσίες και τις διά μεγαφώνου live
αναμεταδόσεις της Θείας Λειτουργίας.

Δεν ήταν μόνον το κυριακάτικο κρεσέντο που σφυροκοπούσε τον πολύτιμο πρωινό
της ύπνο. Εκατοντάδες minor άγιοι γιόρταζαν καθημερινά την παλινόρθωσή τους με
ανελέητα ουρανομήκη ντεσιμπέλ. Το ξέρατε ότι υπάρχει άγιος Ανεμπόδιστος; Ούτε
κι εγώ…

Στα πρόθυρα νευρικής κρίσης η φιλενάδα μου διαδήλωνε πως όταν μοσχοπλήρωνε το
σπιτάκι της, ο μεσίτης τής απέκρυψε το γεγονός ότι το εν λόγω ακίνητο
βρίσκεται στην κεντρική πλατεία του Ισλαμαμπάντ ή της Καμπούλ, Θεός φυλάξοι…

Αφού δεν μπορούσα να της λύσω το πρόβλημα, προσπάθησα τουλάχιστον να της το
αποδραματοποιήσω. Υπάρχουν και χειρότερα της είπα, και της διηγήθηκα τον
δικαστικό αγώνα που αυτές τις μέρες παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα ολόκληρη
η Γαλλία.

Ένας καλλιτέχνης του βιομηχανικού ντιζάιν διάλεξε για ησυχαστήριο μια
αγροικία, χωρίς να υπολογίσει ο δόλιος ότι κάτω από το παράθυρό του θα
παρήλαυναν νυχθημερόν κοπάδια ολόκληρα κωδωνοφόρων βοοειδών. Ντράγκα ντρουγκ
και ξανά μανά ντράγκα ντρουγκ, συν κάτι contre temps μουγκανητά, πάει, σάλταρε
ο άνθρωπος.

Ο βοσκός και ο ντιζάινερ συναντήθηκαν προ ημερών στα δικαστήρια. Η δικιά μου
ακόμα παιδεύεται με τους επί γης «Ανεμπόδιστους» μέχρι να αρχίσει να
μουγκανίζει η ίδια.