Κάθε σαλπάρισμα και… νέφος

Ρύπους – και μάλιστα επικίνδυνους για την υγεία των πολιτών – αφήνουν πίσω
τους τα πλοία κάθε φορά που σαλπάρουν. Οι περιοχές που κυρίως πλήττονται είναι
το λιμάνι του Πειραιά, η Ελευσίνα, αλλά και ολόκληρη η παραλιακή ζώνη της
Αττικής, έως τη Βουλιαγμένη.

Το 10% των οξειδίων του αζώτου και – περίπου – το 25% του διοξειδίου του θείου στο νέφος της Αθήνας προέρχονται από τα… φουγάρα των καραβιών. Το ποσοστό αυτό αυξάνεται κατακόρυφα όσο πλησιάζουμε στον Πειραιά, στη Βούλα, στη Γλυφάδα και στο Φάληρο, λένε οι ειδικοί

«Τα πλοία διαθέτουν μηχανές εσωτερικής καύσης, οι οποίες είναι εξαιρετικά
ρυπογόνες. Χρησιμοποιούν το πιο εχθρικό προς το περιβάλλον καύσιμο, το
λεγόμενο “πετρέλαιο ναυτιλίας”. Για πέντε μήνες τον χρόνο κινούνται
ακατάπαυστα. Έχουν σε λειτουργία τις μηχανές τους ακόμα και όταν είναι
αγκυροβολημένα στο λιμάνι», λέει ο αναπληρωτής καθηγητής στη Σχολή Χημικών
Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου κ. Γιάννης Ζιώμας.

Όπως συμπληρώνει, «το 10% των οξειδίων του αζώτου και – περίπου – το 25% του
διοξειδίου του θείου στο νέφος της Αθήνας προέρχονται από τα… φουγάρα των
καραβιών. Το ποσοστό αυτό αυξάνεται κατακόρυφα όσο πλησιάζουμε στον Πειραιά,
στη Βούλα, στη Γλυφάδα, στο Φάληρο και μειώνεται ανάλογα, όσο απομακρυνόμαστε
από αυτές τις γειτονιές». Τα πλοία αφήνουν πίσω τους και μονοξείδιο του
άνθρακα, υδρογονάνθρακες και αιωρούμενα σωματίδια. Η μακροχρόνια έκθεση των
πολιτών σε αυτούς τους ρύπους αποδεδειγμένα επιβαρύνει την υγεία τους.

Μοιάζει με το παλιό νέφος

«Το νέφος που παράγεται από τα πλοία», αναφέρει ο κ. Ζιώμας, «μοιάζει πάρα
πολύ με το “παλαιό” νέφος της Αθήνας – εκείνο με το σκούρο καφέ χρώμα που
ταλαιπωρούσε τους κατοίκους του Λεκανοπεδίου τη δεκαετία του 1980, τότε που
ακόμα δεν είχε αντικατασταθεί ο στόλος των Ι.Χ. από καταλυτικά αυτοκίνητα.
Είναι ενδεικτικό ότι τον Δεκαπενταύγουστο, όταν η Αθήνα είναι άδεια,
καταγράφονται στον Πειραιά υψηλές συγκεντρώσεις διοξειδίου του θείου. Η μηχανή
ενός και μόνο πλοίο ισοδυναμεί με πολλές εκατοντάδες, αν όχι και χιλιάδες,
Ι.Χ.», λέει.

Οι μετρήσεις των δύο σταθμών του ΥΠΕΧΩΔΕ στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά
επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές.

Σε όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού καταγράφονται υψηλές συγκεντρώσεις
διοξειδίου του θείου μεταξύ 7 και 8 το πρωί, την ώρα δηλαδή που αναχωρούν,
κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, κάθε μέρα δέκα με δεκαπέντε πλοία. Όπως
αναφέρουν οι επιστήμονες, «όλα τα πλοία έχουν συγκεκριμένη διαδρομή: από το
λιμάνι του Πειραιά ακολουθούν μια νοητή ευθεία, τουλάχιστον έως τη
Βουλιαγμένη.

Σε όλο το μήκος της διαδρομής εκπέμπουν ρύπους και ανάλογα με τη διεύθυνση του
ανέμου, οι ρύποι κατευθύνονται προς την Αθήνα».

Το θέμα δεν αφορά μόνο το Λεκανοπέδιο, αλλά και τα υπόλοιπα πολυσύχναστα
λιμάνια της Μεσογείου. Η αρμόδια Επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναζητεί ήδη
λύσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος και έχει προτείνει ακόμα και την
ανακατασκευή των πλοίων, ώστε να αποκτήσουν και μια δεύτερη δεξαμενή
προκειμένου να χρησιμοποιούν καύσιμο πιο φιλικό προς το περιβάλλον όταν
πλησιάζουν προς τις ακτές. Ή ακόμα και την αλλαγή των καυσίμων που
χρησιμοποιούν τα πλοία. Και οι δύο λύσεις πάντως βρίσκουν αντίθετους τους
ακτοπλόους, αφού το κόστος μετατροπής των δεξαμενών είναι μεγάλο.