ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Ο σκοπός αγιάζει την εκλογή…

Στοργική μητέρα φωτογραφίζεται στο εκλογικό της φυλλάδιο, όλο καμάρι, δίπλα
στον γιο της. Συγκινήθηκα. Συν μία ψήφος. Συνειδητοποιημένος πατέρας –
υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος κι αυτός – σφιχταγκαλιάζει το μωρό του, ενώ το
άλλο το έχει «δανείσει» στον υποψήφιο δήμαρχο. Καταπληκτικό πορτρέτο.
Συγκινήθηκα διπλά. Ten points.

Και αυτοί που δεν έχουν προκάμει να τεκνοποιήσουν – ή δεν θέλουν βρε αδερφέ
παιδιά; Τι επιπτώσεις άραγε θα έχει αυτό στο εκλογικό τους αποτέλεσμα;

Αμ το άλλο… Κομματάκι δύσκολο το βρίσκω να στήσει κανείς το φυλλάδιό του. Τι
να πρωτοπεί και τι να αφήσει απ’ έξω. Πάντως, δεν είχα συνειδητοποιήσει το
μέγεθος της «καούρας» για τα του… οίκου. Η σπαζοκεφαλιά δε με τις χρωματικές
αποχρώσεις και η σημασία τους; Πώς λέμε «όχι άλλο κάρβουνο», σας παρακαλώ, όχι
άλλο πορτοκαλί!

Αναρωτιέμαι ακόμη: Αυτοί οι υποψήφιοι δεν εκνευρίζονται που όλοι – μα όλοι –
τούς υπόσχονται την ψήφο τους, αλλά ψήφο στην κάλπη δεν «σταυρώνουν»;

Και μετά είναι και το άλλο… Τόσο πονοκεφάλιασμα για την πρωτοτυπία, πώς να
το αντέξει κανείς; Είδα υποψηφίους να μοιράζουν σακούλες για τα κόπρανα των
ζώων. Συνάντησα άλλους να μοιράζουν από εκείνα τα μπαλάκια που τα ζουλάς και
λειτουργούν κατά του στρες. Σκόνταψα σε κάδο ανακύκλωσης που χρόνια τώρα για
κάδους ακούω και κάδους δεν βλέπω.

Το καλύτερο όμως δεν επιδέχεται σχολιασμούς. Εδώ το πράμα μιλάει από μόνο του:
υπάρχει και ένας που ντύνεται γυναίκα, έτσι για να «κράξει» την αισθητική της
πόλης του.

Και μέσα σε όλους, ως δακτυλοδεικτούμενοι, εντοπίζονται και εκείνοι που
παίρνουν τη δουλειά τους στα σοβαρά, αλλά ποιος τους ακούει αυτούς; Αυτές οι
εκλογές θυμίζουν ένα πράμα: την πανηγυρική είσοδο… στο Τριώδιο.