[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΕΝΟΣ ΚΑΚΟΥ μύρια έπονται, αλήθεια. Αν πρόκειται για την αποκάλυψη ενός
φαινομένου διαφθοράς, είναι βέβαιο πως το πρώτο κακό ακολουθούν και πολλά
άλλα. Αρκεί να μην αρχίσει το πλεκτό να ξηλώνεται. Αν όμως το πρώτο κακό
συνιστά ένας αθώος αγιασμός, τότε τα πράγματα περιπλέκονται. Τι ήταν αυτό που
πυροδότησε τέτοια αντίδραση εκ μέρους των δικαστών του Συμβουλίου της
Επικρατείας εναντίον του προέδρου του, μόλις έλαβαν την πρόσκληση για τον
αγιασμό; Τους ενόχλησε η εισαγωγή νέων ηθών, τους ερέθισε το γεγονός ότι
ξαφνικά, εν έτει 2006, επαναλαμβάνεται μια εκδήλωση που μόνο το 1969 (άπαξ),
στα πλαίσια του «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών», είχε λάβει χώρα στο Ανώτατο
Δικαστήριο, ή μήπως η όλη αντίδραση είχε να κάνει με κάτι που δεν ειπώθηκε
ευθέως ποτέ; Με την εμφανή προσπάθεια του κ. Γ. Παναγιωτόπουλου να φέρει πιο
κοντά στους δικαστές τον Αρχιεπίσκοπο; Εμμέσως, αλλά σαφέστατα, οι
διαφωνούντες το τόνισαν. Το κατάλαβε και ο κ. Χριστόδουλος (εξ ου και η
χθεσινή επίθεση). Τίθεται εν αμφιβόλω η θρησκευτική ουδετερότητα του ΣτΕ,
υποστήριξαν επισήμως. Την ώρα που σε όλες τις δικαστικές αίθουσες δεσπόζει η
εικόνα του Χριστού. Πώς να διατύπωναν εγγράφως την πραγματική τους αγωνία; Οι
αποκαλύψεις για την ύπαρξη παραδικαστικών κυκλωμάτων και για τον ενεργό ρόλο
που διαδραμάτιζαν κληρικοί του στενού περιβάλλοντος του κ. Χριστόδουλου είναι
πολύ νωπές. Ακόμη και αν δεχθούμε πως δεν υπήρξε παράνομη συναλλαγή μεταξύ
δικαστών και κληρικών, αλλά μόνο ειδική… εξυπηρέτηση από σεβασμό στον κλήρο
(και δη στον προσκείμενο στον Αρχιεπίσκοπο), η εμμονή των δικαστών του
Συμβουλίου της Επικρατείας στην τήρηση αποστάσεων δεν αφήνει απορίες. Ο
αγιασμός πραγματοποιήθηκε το μεσημέρι της Παρασκευής σε ήρεμο κλίμα. Οι
διαφωνούντες, καθώς και άλλοι πολλοί, απουσίασαν. Για λόγους συνέπειας. Όχι
για να αναμετρηθούν με τον πρόεδρο, όπως ίσως εκτίμησε ο ίδιος μετρώντας τα…
κουκιά. Που πάντως θα ήταν πολύ περισσότερα αν, αντί του επικεφαλής της
ελλαδικής Εκκλησίας, καλούσε για τον αγιασμό τον παπά της ενορίας. Όπως είχε
κάνει στα εγκαίνια του νέου (τότε) κτιρίου του ΣτΕ ο αείμνηστος πρόεδρός του
Βασίλης Μποτόπουλος.