ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Υποψήφιοι δήμαρχοι, πέστε αλεύρι…

Σεπτέμβριος, ο μήνας της ηρεμίας και του απολογισμού, του τρύγου, των
σχολειών, αλλά και του νέφους και του μποτιλιαρίσματος (κατά άλλο ένα 10% και
πάλι χειρότερο εφέτος).

Όχι στα διόδια για τα γιωταχί στο κέντρο της πόλης, λένε οι συγκοινωνιολόγοι
και οι υποψήφιοι δήμαρχοι της Αθήνας, που μιλούν για «αντιδημοκρατικό μέτρο»
και κάνουν απλώς ευχολόγια για «μια άλλη Αθήνα». Στην πόλη αυτή, όμως, πια
«δεν έχουνε ζωή»… Τα ολυμπιακά έργα ήταν απλώς ένα φιλί ζωής, που της έδωσαν
μια πρόσκαιρη ανάσα.

Έως τώρα αναμασάγαμε ότι η Αθήνα «δεν είναι ανθρώπινη», ότι «δεν είναι
φιλική». Τώρα πια ούτε που αντέχεται ακόμα και τον Αύγουστο (τζίφος πια και οι
αυγουστιάτικες «διακοπές» στην Αθήνα – «βασιλιά» βρήκα αυτό το καλοκαίρι κάθε
κάτοικο της περιφέρειας).

Δεν θέλω πια να σεργιανίσω στα καφέ της… Τα θέατρα και τα πολυσινεμά της δεν
αρκούν, για να μπω στην ταλαιπωρία να τη διασχίσω. Το «σόπινγκ θέραπι» στις
βιτρίνες της είναι πια πολύ φτωχό αντίτιμο για ένα καρδιακό έμφραγμα σε κάθε
μετακίνηση…

Όσοι είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε και να εργαζόμαστε μέσα σε αυτήν
λαχταράμε να ακούσουμε μοντέρνες ιδέες. Τέρμα, λοιπόν, κύριοι, στην ξύλινη
γλώσσα, στις θεωρητικές και γενικόλογες τοποθετήσεις. Είναι καιρός μόνο για
ουσιαστικά σχέδια, γενναίες κινήσεις και ριζοσπαστικές λύσεις. Από τα
αντιγραφειοκρατικά – αποκεντρωτικά μέτρα, τα ελαστικά ωράρια, τα γρήγορα και
θελκτικά μέσα μεταφοράς, τον συνεχή έλεγχο για τα διπλοπαρκαρίσματα και τον
εξοστρακισμό των τζιπ από το κέντρο έως ακόμα και τα διόδια. Στο Λονδίνο, τα
διόδια ήδη απέδωσαν και σκέπτονται να τα επεκτείνουν. Το Μιλάνο είναι έτοιμο
να τα εφαρμόσει.

Αθήνα, «ώρα μηδέν»… Υποψήφιοι δήμαρχοι, πέστε αλεύρι…