Άδειο ρεζερβουάρ

Ελλάς, η χώρα της υπερβολής. Όχι, δεν το μάθαμε τώρα, απλώς δόθηκε ακόμη μία
ευκαιρία για να επιβεβαιωθεί η εκρηκτική ψυχοσύνθεσή μας. Το είδαμε ακόμη και
σε μη αθλητικά γεγονότα, όταν ο λαός «σαν έτοιμος από καιρό» περίμενε να
γιορτάσει στο πανηγυράκι της Eurovision. Πόσω μάλλον χθες, όταν το event ήταν
αθλητικό και άρα κατ’ εξοχήν «πιασάρικο».

Οι πλατείες είχαν γεμίσει κασκόλ, σημαίες, λάβαρα με τα γαλανόλευκα και οι
μικροπωλητές έκαναν «τρελό πάρτι». Οι πιτσιρικάδες (και όχι μόνο αυτοί…)
εφοδιάστηκαν με μπλούζες της Εθνικής και ξεχύθηκαν στους δρόμους. Όλοι
στήθηκαν στην τηλεόραση! Από τα τηλεοπτικά κανάλια παρήλασαν οι κάθε λογής
«μαϊντανοί», έχοντας πάντα επιχειρήματα «φασόν»! Ο ενθουσιασμός στα ύψη, η
αμετροέπεια όλων έδωσε και πήρε και μετά τη συντριβή στον τελικό, φυσικά η
ψυχολογία τσαλακώθηκε λες και την ποδοπάτησαν στο παρκέ ο Γκαρμπαχόσα και η
παρέα του.

ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ τι συνέβη; Οι ζητωκραυγές στο ματς ορόσημο με τους
Αμερικάνους σκορπίστηκαν όπως τα φύλλα των δένδρων. Ο Γιαννάκης και οι παίκτες
του έμειναν στον θρίαμβο με τους επαγγελματίες του πλέον χλιδάτου
πρωταθλήματος του κόσμου. Ήρθε και η απουσία του σπουδαίου πολυπαίκτη Πάου
Γκασόλ και προέκυψε πλήρης αποπροσανατολισμός. Η Εθνική έμοιαζε πως στο
ρεζερβουάρ όχι μόνο δεν είχε βενζίνη, αλλά και κάτι τόσο σημαντικό στον
αθλητισμό: το κίνητρο! Κάτι αντίστοιχο πάθαιναν παλαιότερα Ολυμπιακός και ΠΑΟ
στα ραντεβού των final four της Ευρωλίγκας. Το ζητούμενο ήταν, ποιος θα
επικρατήσει στη μεταξύ τους μάχη και στον τελικό εμφανίζονταν δίχως δίψα και
πάθος.

ΣΕ ΟΛΗ τη διάρκεια του Μουντουμπάσκετ οι παίκτες της Εθνικής πράγματι
ήταν «σαμουράι». Πολεμιστές με ηθική, θάρρος και πειθαρχία. Χθες όμως
κυνήγησαν ένα άπιαστο όνειρο, κυρίως γιατί τους έλειπαν η θέληση και η
συγκέντρωση. Όσοι είδαν πώς άφηναν τους Ισπανούς να επιχειρούν αμαρκάριστοι
τρίποντα και να ευστοχούν, ασφαλώς και θα συμφωνήσουν. Μήπως όμως και οι ίδιοι
οι παίκτες της Εθνικής δεν αντιλαμβάνονται τη μεγάλη χαμένη ευκαιρία να
κατακτήσουν την κορυφή; Δεν πληγώθηκαν; Σίγουρα ναι. Και γι’ αυτό μετά την
αναπάντεχη – όπως εξελίχθηκε – ήττα, τα σκυθρωπά πρόσωπα ήταν αδύνατο να
λάμψουν. Γιατί λάμψη δίνει ο χρυσός και πολύ λιγότερο το ασήμι…

ΔΟΞΑ ΚΑΙ τιμή, ωστόσο, σε αυτή τη γενιά των νικητών. Έστω κι αν στο
τέλος η γεύση είναι γλυκόπικρη. Γιατί δεν ενόχλησε τόσο η ήττα όσο ξένισε η
άνευ όρων παράδοση στους Ισπανούς.

ΑΠΟ τις πρώτες δηλώσεις των παικτών μπάσκετ ξεχωρίζει η υπόσχεση του
αρχηγού, Μιχάλη Κακιούζη, πως στο Ευρωμπάσκετ του 2007 η ομάδα θα νικήσει τους
Ισπανούς στην έδρα τους. Άρα, θα πάρει εκδίκηση. Καμιά αντίρρηση και μακάρι να
υπάρχει αυτή η φλόγα και το επόμενο καλοκαίρι. Απλώς, θυμίζουμε πως η δίψα για
«εκδίκηση» τύφλωσε τους Γάλλους και αντί να πάρουν ρεβάνς για την ήττα στο
Βελιγράδι, ηττήθηκαν από την Εθνική μας με μεγαλύτερη διαφορά! Συνεπώς,
ψυχραιμία…

ΑΝ ΟΙ (κερδισμένοι) βαθμοί σκεπάζουν τα προβλήματα, τότε ας υποδεχθούμε
με ενθουσιασμό το καχεκτικό 1-0 της Εθνικής στη Μολδαβία. Είναι όμως έτσι;
Πολύ αμφιβάλλουμε. Σε ακόμη ένα ματς η πρωταθλήτρια Ευρώπης έφερε τις δάφνες
του παρελθόντος και ένα μέλλον γεμάτο αβεβαιότητα. Ο Χαριστέας απέχει από τον
γκολτζή της Πορτογαλίας. Ο Ζαγοράκης δεν είναι μόνο πως εγκλωβίζεται και ο
ίδιος στο «μένω – φεύγω», αλλά «αναγκάζει» και τον Ρεχάγκελ να τον βάζει
παντού και πάντα βασικό. Και ο Γερμανός καταλήγει σε επιλογές που εκπλήσσουν,
όπως η ξαφνική είσοδος στην ενδεκάδα του Αμανατίδη, η προώθηση του «κάπτεν»
και το υπέρμετρα συντηρητικό σχήμα. Το «πακέτο» των διπλών αγώνων με Νορβηγία
και Βοσνία προβλέπεται καθοριστικό.

ΕΧΕΤΕ δει να γίνονται κουμπαριές με… δορυφορική σύνδεση; Το διέπραξε
ο Μάριος Γκιούρδας. Ο διεθνής παίκτης του βόλεϊ ήταν για φιλικό με την ομάδα
του Ολυμπιακού στη Γαλλία και δεν γινόταν να δώσει το «παρών» στον γάμο
φιλικού του ζευγαριού στην Αλεξανδρούπολη. Έτσι, την κουμπαριά έκανε η σύζυγός
του Μαρία, ενώ ο Γκιούρδας ευχήθηκε στους νεόνυμφους μέσω γιγαντοοθόνης!