Ο άνδρας που αγάπησε τις γυναίκες

Διακόσια χρόνια τώρα, περιγράφεται ως ο μεγαλύτερος… γυναικάς του κόσμου.
Το όνομά του έχει γίνει συνώνυμο του ανδρός που ζει μόνο για να αποπλανεί, και
στη συνέχεια να εγκαταλείπει, τις γυναίκες. Μια νέα βιογραφία, όμως, έρχεται
να βάλει τα πράγματα στη θέση τους. Ο Καζανόβα – ξεκαθαρίζει – σίγουρα δεν
ήταν ο λεχρίτης με τα κοντά παντελόνια τον οποίον απεικονίζουν οι 24 ταινίες
και τηλεταινίες που είναι αφιερωμένες στον θρύλο του.

Ο Χιθ Λέζερ κλέβει γυναικείες καρδιές στην φετινή ταινία Καζανόβα εμπνευσμένη από τη ζωή του θρυλικού καρδιοκατακτητή

Η Βρετανίδα Τζούντιθ Σάμερς μελέτησε επί μακρόν όλες τις διαθέσιμες μαρτυρίες
σχετικά με τον βίο και την πολιτεία του Καζανόβα, καθώς και την εντυπωσιακής
ειλικρίνειας αυτοβιογραφία που αυτός άφησε πίσω του, με τίτλο «Histoire de ma
Vie». Τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε αποτυπώνονται λεπτομερώς στο βιβλίο
«Οι Γυναίκες του Καζανόβα: ο Μεγάλος Γόης και οι Γυναίκες που Αγάπησε»
(«Casa-nova’s Women: The Great Seducer and the Women He Loved») το οποίο θα
κυκλοφορήσει στη Βρετανία από τις Εκδόσεις Bloomsbury στις 25 Σεπτεμβρίου.
Μέσα από τις σελίδες των «Sunday Times», όμως, η Σάμερς έδωσε ήδη στο
αναγνωστικό κοινό μια πρόγευση των μύθων που εξακολουθούν να διαστρέφουν τη
ζωή και την προσωπικότητα του Τζιάκομο Καζανόβα.

Επτά μύθοι για τον Τζιάκομο Καζανόβα

1. Είχε αριστοκρατική καταγωγή

Ο Καζανόβα γεννήθηκε στη Βενετία, στις 2 Απριλίου του 1725. Η μητέρα του,
Ζανέτα Φαρούσι, ήταν κόρη τσαγκάρη και προκάλεσε μεγάλο πόνο στην οικογένειά
της όταν κλέφτηκε με έναν ντόπιο ηθοποιό, τον Γκαετάνο Καζανόβα. Αργότερα,
εξελίχθηκε και η ίδια σε ταλαντούχα ηθοποιό. «Ταλαντούχα» μητέρα, όμως, δεν
υπήρξε ποτέ. Όταν ο Τζιάκομο ήταν μόλις 10 μηνών, τον εγκατέλειψε στη Βενετία
με τη γιαγιά του και ακολούθησε τον άνδρα της στο Λονδίνο. Όταν ο τελευταίος
πέθανε, αφήνοντάς τη με πέντε μικρά παιδιά και ένα έκτο στην κοιλιά, η Ζανέτα
παράτησε τον Τζιάκομο, ανήμερα των ένατων γενεθλίων του, στο σπίτι μιας
μέγαιρας στην Πάντοβα. Στην πραγματικότητα, η φήμη της αριστοκρατικής
καταγωγής του Καζανόβα οφείλεται στη δική του χαρισματική προσωπικότητα και
στο γεγονός ότι σε ηλικία 21 ετών τον υιοθέτησε ένας εύπορος αριστοκράτης της
Βενετίας, ο Γερουσιαστής Μπραγκαντίν.

2. Αντιμετώπιζε τις γυναίκες ως υποδεέστερα πλάσματα

Ο Καζανόβα είχε το χάρισμα να κατανοεί ενστικτωδώς τη γυναικεία φύση και
αντιμετώπιζε τις γυναίκες ως ίσες, και στο κρεβάτι και παντού. Αυτός είναι και
ο λόγος για τον οποίον οι γυναίκες τον λάτρευαν. Είτε επρόκειτο για μια
υπηρέτρια είτε για μια δούκισσα, αν μια γυναίκα του άρεσε έκανε τα πάντα γι’
αυτήν. Συνήθιζε μάλιστα να λέει πως η ικανοποίηση της ερωτικής του συντρόφου
συνιστούσε τα τέσσερα πέμπτα της δικής του ικανοποίησης.

3. Τον ενδιέφεραν μόνο οι απολαύσεις της σάρκας

Ο Καζανόβα υπήρξε κατά καιρούς ιερέας, στρατιώτης, δικηγόρος, απατεώνας,
κατάσκοπος, επιχειρηματίας και τζογαδόρος. Υπήρξε επίσης διακεκριμένος
διανοούμενος και πολυγραφότατος συγγραφέας: συνέγραψε περισσότερα από 35 έργα,
μυθιστορηματικά, ιστορικά καθώς και έργα κριτικής λογοτεχνίας. Επιπλέον,
μιλούσε άριστα, πέρα από τη διάλεκτο της Βενετίας, λατινικά, γαλλικά και
ιταλικά· στοιχείο που γοήτευε άνδρες και γυναίκες.

4. Ήταν ανίκανος να αγαπήσει πραγματικά

Το φθινόπωρο του 1749 ο Καζανόβα γνώρισε στη Βενετία τη γυναίκα που κυριάρχησε
στην καρδιά του μέχρι το τέλος, μια Γαλλίδα αριστοκράτισσα την οποία αποκαλεί
στην αυτοβιογραφία του Ενριέτε. «Όσοι πιστεύουν ότι μια γυναίκα δεν είναι
αρκετή για να κάνει έναν άνδρα ευτυχισμένο 24 ώρες την ημέρα», γράφει, «δεν
έχουν γνωρίσει μια Ενριέτε». Η Γαλλίδα δεν του ζήτησε ποτέ τίποτα, εκτός από
το να μην την ερωτευτεί. Ίσως γι’ αυτό να την ερωτεύτηκε παράφορα. Της
συμπεριφερόταν σαν να ήταν θεά. Παρόλα αυτά, εκείνη τελικά τον εγκατέλειψε
χωρίς να κοιτάξει πίσω.

5. Επέλεγε πάντα «εύκολους στόχους»

Η Αδελαΐδα ντε Γκεντάν (πίσω αριστερά), που πιστεύεται πως ήταν η «Ενριέτε» του Καζανόβα, εδώ με την αδελφή της Πολυξένη

Ο Καζανόβα μπορούσε να καταρρίψει την αντίσταση μιας παρθένας με μία και μόνη
ματιά. Το κλειδί της επιτυχίας του, όμως, ήταν η επιμονή. «Ήξερα», γράφει,
«ότι δεν υπάρχει ούτε μία γυναίκα στον κόσμο που να μπορεί να αντισταθεί στην
επιμελή φροντίδα και προσοχή ενός άνδρα που θέλει να την κάνει να τον
ερωτευτεί». Οι ερωμένες του, όμως, δεν ήταν πάντα «εύκολοι στόχοι». Συχνά ήταν
ισχυρές προσωπικότητες, γυναίκες που λάτρευαν την περιπέτεια. Ανάμεσά τους,
μια τραγουδίστρια της όπερας που μεταμφιεζόταν σε ευνούχο, η υπεύθυνη του
πρώτου νάιτ-κλαμπ του Σόχο, τουλάχιστον δύο από τις νόθες κόρες του (αν ζούσε
σήμερα, ο Καζανόβας θα βρισκόταν σίγουρα στη φυλακή για αιμομιξία και
παιδεραστία), μια μοναχή περισσότερο φιλελεύθερη σεξουαλικά ακόμα και από τον
ίδιο, καθώς και μια 17χρονη Ελβετίδα πόρνη, η Μαριάν ντε Σαρπιγιόν, που τον
βασάνισε όσο καμία άλλη γυναίκα και τον έκανε να σκέπτεται ακόμα και την
αυτοκτονία.

6. Ήταν ένας άνθρωπος γεμάτος αυτοπεποίθηση

Η ταπεινή καταγωγή και η μητρική εγκατάλειψη ποτέ δεν έπαψαν να στοιχειώνουν
τον Καζανόβα, παρά τις αναρίθμητες κατακτήσεις του, την κοινωνική του άνοδο
και το γεγονός ότι έφτασε να συγχρωτίζεται με έναν Βολταίρο, μια Μεγάλη
Αικατερίνη και μία Μαντάμ ντε Πομπαντούρ. «Στην πιο λαμπρή συνάθροιση»,
γράφει, «έστω και ένα μέλος της να με κοιτάξει από την κορφή ώς τα νύχια έχω
καταστραφεί. Με κατακλύζει η οργή, και γίνομαι ανόητος».

7. Παρέμεινε «Καζανόβας» μέχρι το τέλος

Τα βασανιστήρια στα οποία τον υπέβαλε η Μαριάν ντε Σαρπιγιόν ήταν καταλυτικά
για την αυτοεκτίμησή του. Και το πέρασμα του χρόνου ήρθε να επιτείνει τη
σεξουαλική παρακμή του. Στα 45 του λοιπόν, αυτός ο άλλοτε ακαταμάχητος εραστής
είχε φτάσει σε σημείο ακόμα και να πληρώνει για σεξ. Διεπίστωσε όμως πως το
σεξ χωρίς αγάπη τον άφηνε με ένα «αβάστακτο κενό» στην καρδιά. Όταν ο Καζανόβα
πέθανε, στις 4 Ιουνίου του 1798, σε ηλικία 73 ετών, το μόνο θηλυκό που είχε
συντροφιά ήταν η σκυλίτσα του, η Φινέτ.