Αδύνατοι και στα Μαθηματικά

Για να καταλάβουμε τη σημασία του αποψινού αγώνα της εθνικής μας ομάδας με την
αντίστοιχη της Μολδαβίας, θα πρέπει να ανατρέξουμε στη σελίδα με τα στοιχεία
της αντιπάλου μας.

Η Μολδαβία απαριθμεί λοιπόν 6.734 ποδοσφαιριστές σε 79 συλλόγους και η
Ομοσπονδία της ιδρύθηκε το 1990, μετά τη διάσπαση τής τότε Σοβιετικής Ένωσης.
Από το ’93 είναι μέλος της ΟΥΕΦΑ και από το ’94 της ΦΙΦΑ, ενώ στον σχετικό
πίνακα κατάταξης της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας κατέχει την 117η θέση επί συνόλου
208 χωρών. Η παρθενική της εμφάνιση σε επίσημους αγώνες καταγράφηκε το ’93,
όταν έπαιξε εναντίον της Λευκορωσίας στο Μινσκ και γνώρισε την ήττα με 1-0.

Το έτος που διανύουμε και σε τέσσερα παιχνίδια οι Μολδαβοί μετρούν τρεις νίκες
(2-0 τη Μάλτα, 5-1 τη Γεωργία και 3-1 τη Λιθουανία) και μία ισοπαλία (0-0 με
το Αζερμπαϊτζάν). Σε 100 αγώνες πάντως έχουν 21 νίκες, άλλες τόσες ισοπαλίες
και 58 ήττες. Κι από τέρματα; 71-162. Κι όσο για τους πιο διάσημους
ποδοσφαιριστές της, σας αναφέρουμε ενδεικτικά τους μεσοεπιθετικούς Κλεσένκο,
Τσεμποντάρου και Κόβαλτσιουκ καθώς και τον αμυντικό Ρογκατσόφ.

Προφανώς τα ονόματα αυτά δεν σας λένε τίποτα και ας ελπίσουμε ότι δεν θα έχουν
να μας πουν κάτι και μετά τον σημερινό αγώνα στο Κισινάου. Διότι όπως και να
το κάνουμε ο Θοδωρής Ζαγοράκης, ο Αντώνης Νικοπολίδης, ο Τραϊανός Δέλλας και
οι άλλοι της πρωταθλήτριας Ευρώπης είναι σαφώς πιο γνωστοί στο ευρύ κοινό και
οι προσδοκίες μας για νίκη στο ξεκίνημα της διαδρομής που έχει τερματισμό τα
γήπεδα της Αυστρίας και της Ελβετίας όπου θα διεξαχθεί το επόμενο Ευρωπαϊκό
Πρωτάθλημα το 2008 θα πρέπει να θεωρηθούν βάσιμες.

Η ουσία είναι ότι η κάτοχος του τροπαίου, ελληνική ομάδα, αρχίζει με τον πιο
εύκολο – θεωρητικά τουλάχιστον – αντίπαλο αυτήν την προσπάθεια. Ο εφιάλτης της
Αλβανίας δηλαδή στα προηγούμενα προκριματικά για το Παγκόσμιο Κύπελλο, όπου
δεν πήγαμε ποτέ, δύσκολα θα επαναληφθεί αν οι παίκτες του Ότο Ρεχάγκελ δώσουν
την απαραίτητη προσοχή στο συγκεκριμένο παιχνίδι. Στην πορεία θα βρούμε
άλλωστε εκτός από τη Μάλτα και τους επίσης αποτυχόντες στον προηγούμενο δικό
μας προκριματικό όμιλο Τούρκους, τους πάντα επικίνδυνους Νορβηγούς και άλλες
δύο ελαφρώς υπολογίσιμες (με τα σημερινά δεδομένα) ομάδες: τη Βοσνία
Ερζεγοβίνη και την Ουγγαρία.

Γίνεται αντιληπτό ότι οι Έλληνες διεθνείς έχουν την ευκαιρία να σβήσουν από
τον μαυροπίνακα τις αρνητικές εντυπώσεις των προηγούμενων αγώνων και να
φουντώσουν ξανά τη φλόγα που άναψε με τις επιδόσεις τους στη διοργάνωση του
2004. Με τη βαριά κληρονομιά τής πρωταθλήτριας Ευρώπης η Ελλάδα δίνει πλέον
στόχο στους αντιπάλους της, αφού μία νίκη εις βάρος της θα περάσει στη δική
τους (αλλά και στη… δική μας ) Ιστορία.

Ο Ότο Ρεχάγκελ επιμένει στο σκαρί που έφερε την ομάδα μας στην πρώτη θέση της
Ευρώπης, αν και στο πρόσφατο παρελθόν απέδειξε ότι δυσκολεύεται πλέον
αφάνταστα όταν συνάντησε… ανάποδα τον καιρό. Στα προβλήματά του καταγράφεται
η απουσία του τραυματία Στέλιου Γιαννακόπουλου, ενώ αντιθέτως ο αρχηγός
Θοδωρής Ζαγοράκης – που είχε κι αυτός κάποιες ενοχλήσεις – θα είναι στη
διάθεση του Γερμανού, αν και όπως όλα δείχνουν το τελευταίο παιχνίδι του με τη
γαλανόλευκη δεν πρέπει να είναι πολύ μακριά.

Όλη την εβδομάδα έγινε πολύς λόγος για τον αποκλεισμό του Γιώργου Σαμαρά, ενώ
ο Άγγελος Χαριστέας θα έχει κάθε λόγο να είναι χαρούμενος αφού βρήκε νέα στέγη
και μετά τον Άγιαξ θα συνεχίσει στη Φέγενορντ,.

Από πλευράς τακτικής περιμένουμε ένα πιο επιθετικό σχήμα από τον Γερμανό, αφού
προσφέρεται και ο αντίπαλος. Η άμυνα μπορεί να έφερε μεν τον θρίαμβο, αλλά
κάποτε θα πρέπει να γίνεις καλός και στην επίθεση. Το τελευταίο τεστ πριν από
το αποψινό παιχνίδι εξελίχθηκε σε τραυματική εμπειρία για τους Έλληνες
διεθνείς, αφού γνώρισαν τη βαριά ήττα με 4-0 από την Αγγλία στο Ολντ Τράφορντ,
αλλά ο Οτο Ρεχάγκελ είχε δηλώσει ότι δεν ανησυχεί για τα επίσημα παιχνίδια.

Μακάρι….