Το ΝΑΤΟ αφοπλίζει (πάλι) τη Λήμνο

Σε αιφνιδιαστική ανακίνηση θέματος αποστρατικοποίησης της Λήμνου προχώρησε
χθες το ΝΑΤΟ, προκαλώντας έντονο προβληματισμό στην Αθήνα και αντίδραση του
ελληνικού «Πενταγώνου».

Σύμφωνα με αρμόδιες πηγές του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και του Γενικού
Επιτελείου, με έγγραφό του ο αρμόδιος ΝΑΤΟϊκός επιτελής για τον στρατιωτικό
σχεδιασμό στο Κεντρικό Στρατηγείο Ευρώπης υπενθυμίζει «προς κάθε κατεύθυνση»
ότι η Λήμνος εξαιρείται από τις ασκήσεις και τη χρηματοδότηση των στρατιωτικών
υποδομών της.

Ο υποστράτηγος του ΝΑΤΟ – που είναι Γερμανός – επικαλείται σειρά εγγράφων που
παραπέμπουν στην πρώτη έγερση του θέματος από το ΝΑΤΟ, πριν από 22 χρόνια,
ύστερα από τουρκικές αξιώσεις. Το έγγραφο, που πάντα σύμφωνα με τις πηγές του
ελληνικού Πενταγώνου, «εκδόθηκε χωρίς καμία εμφανή αιτία», προκάλεσε αρχικά
απορία στην Αθήνα για τη σκοπιμότητα που εξυπηρετούσε. Ιδιαίτερα μάλιστα, όπως
τονιζόταν, όταν η πρακτική εξαιρέσεως της Λήμνου τηρείται σταθερά από το ΝΑΤΟ
παρά τις πάγιες ελληνικές αντιδράσεις και εκδηλώθηκε σε μία περίοδο που οι
ελληνοτουρκικές στρατιωτικές σχέσεις διέρχονται φάση «μη έντασης» μετά τη
σύγκρουση των δύο F-16.

Διέξοδος για υπαναχώρηση

Η αντίδραση της Αθήνας εκδηλώθηκε μέσω διπλωματικών και στρατιωτικών διαύλων
αλλά και με επιστολή του αρχηγού ΓΕΕΘΑ ναυάρχου Παν. Χηνοφώτη προς τον
διοικητή του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη στρατηγό Τζόουνς. Και χθες με ανακοίνωσή του το
ΓΕΕΘΑ «απορρίπτει κατηγορηματικά» την «απόπειρα εκ νέου έγερσης» θέματος που
φαλκιδεύει ή αμφισβητεί, έστω και έμμεσα, τα εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα της
χώρας. Σε μία προσπάθεια πάντως να μη φθάσει στα άκρα, επιχειρεί να
υποβαθμίσει το θέμα τονίζοντας ότι ηγέρθη από «ορισμένους στρατιωτικούς
αξιωματούχους», θέλοντας έτσι να δώσει διέξοδο στην πολιτική και στρατιωτική
ηγεσία του ΝΑΤΟ για υπαναχώρηση. Κι αυτό γιατί η Αθήνα δεν θέλει να υπάρχει
ανοιχτό «θέμα Λήμνου» με πρωτοβουλία του ΝΑΤΟ.

«Περίεργη η ανακίνηση»

Αναλυτές πάντως στην Αθήνα χαρακτήριζαν «τουλάχιστον περίεργη» την
αιφνιδιαστική ανακίνηση του θέματος έστω και από έναν υποστράτηγο του
Στρατηγείου.

Άλλοι αναλυτές δεν απέκλειαν η κίνηση να είναι ενταγμένη σ’ ένα ευρύτερο
σχέδιο «κύκλων του ΝΑΤΟ» για ανακίνηση θέματος αποστρατικοποίησης νησιών στο
Αιγαίο, όπως το θέτουν οι Τούρκοι. «Την αξίωση αυτή την προέβαλλαν με πολύ
έντονο τρόπο οι Τούρκοι τα τελευταία δύο χρόνια χωρίς αποτέλεσμα και τώρα το
θέμα “μπαίνει στο τραπέζι” από την πόρτα του ΝΑΤΟ», σχολίαζε αναλυτής.

Διεθνείς συμβάσεις

Το βασικό επιχείρημα της Ελλάδας είναι ότι το ΝΑΤΟ, ως διεθνής οργανισμός, δεν
μπορεί να ερμηνεύει διεθνείς συμβάσεις και συμφωνίες όπως είναι αυτή του
Μοντρέ του 1936, η οποία προνοεί για τη στρατικοποίηση της Λήμνου (όπως και
της Ίμβρου, της Τενέδου και των Στενών). Μάλιστα η μέχρι τώρα μη συμπερίληψη
της Λήμνου στις ασκήσεις και στις υποδομές γίνεται με μπλόκο της Τουρκίας και
αντίστοιχη κίνηση της Ελλάδας με μπλοκάρισμα υποδομών της Άγκυρας. Το θέμα
πάντως ηγέρθη πρώτη φορά το 1984 από τον τότε γενικό γραμματέα Τζόζεφ Λουνς, ο
οποίος, χωρίς να έχει το δικαίωμα, απεφάνθη περί της μη στρατικοποίησης της
Λήμνου. Την άποψη του τότε γενικού γραμματέα έχει αντικρούσει πάντως η Νομική
Υπηρεσία του ΝΑΤΟ που έχει αποφανθεί υπέρ της στρατικοποίησης.