Ο Κατρίνα «κατάπιε» τις ελπίδες πολλών καταδίκων για ελευθερία

Το 2005. Κρατούμενοι εκκενώνουν τις φυλακές λόγω του Κατρίνα

ΟΤΑΝ Ο ΚΥΚΛΩΝΑΣ Κατρίνα πλησίασε τη Νέα Ορλεάνη, βρήκε την Εταιρεία
Προστασίας Ζώων προετοιμασμένη. Καθένα από τα 263 σκυλιά και γατιά είχαν
φωτογραφηθεί, ώστε να ταυτοποιηθούν ακόμη και αν χάνονταν οι φάκελοί τους. Το
Σάββατο της 27ης Αυγούστου 2005, τα ζώα τοποθετήθηκαν σε οχήματα με
κλιματισμό. Την ίδια νύχτα έφτασαν σώα και αβλαβή στο Χιούστον, είκοσι
τέσσερις ώρες πριν χτυπήσει η καταστροφή.

Οι 6.500 κρατούμενοι των φυλακών της πόλης δεν είχαν την ίδια μεταχείριση. Ο
Έρικ Μπάλαμπαν και ο Τομ Τζόετς, δικηγόροι της Αμερικανικής Ένωσης Πολιτικών
Ελευθεριών που μόλις έδωσαν στη δημοσιότητα μια έκθεση για την κατάσταση στις
φυλακές βασισμένοι σε μαρτυρίες 1.300 καταδίκων και δεσμοφυλάκων, τολμούν να
κάνουν τη σύγκριση: αντίθετα με τα σκυλιά και τα γατιά, οι κρατούμενοι
αφέθηκαν στην τύχη τους. Οι φάκελοί τους καταστράφηκαν. Μήνες αργότερα,
κρατούμενοι που θα έπρεπε να είχαν αποφυλακιστεί κρατούνταν ακόμη στη φυλακή.

Πριν από τον Κατρίνα, ο αριθμός των κρατουμένων στη Νέα Ορλεάνη ήταν διπλάσιος
από τον μέσο όρο στις αμερικανικές φυλακές. Το 90% από αυτούς ήταν μαύροι.

Στις 28 Αυγούστου 2005, όταν ο δήμαρχος Ρέι Νέιγκιν διέταξε να απομακρυνθούν
οι κάτοικοι από την πόλη, οι κρατούμενοι στις φυλακές είχαν εξαιρεθεί από αυτή
τη διαταγή: ο σερίφης Μάρλιν Γκάσμαν δεν έκρινε σκόπιμο να αδειάσει τη φυλακή
του. «Έχουμε γεννήτριες, έχουμε προσωπικό, θα κρατήσουμε τους φυλακισμένους
μας εκεί που βρίσκονται» είχε εξηγήσει στο CNN. Αντί να την αδειάσει, συνέχισε
να γεμίζει τη φυλακή του με ανθρώπους.

Τους ξέχασαν

Πίσω από τους τοίχους, οι κρατούμενοι γίνονταν ολοένα και πιο ανήσυχοι. Το
νερό είχε ανεβεί πάνω από δύο μέτρα. Στα κελιά πολλές κλειδαριές ξεκλείδωσαν
αυτόματα. Οι πρώτοι κρατούμενοι που μπόρεσαν να βγουν βοήθησαν και τους
επόμενους. Ύστερα η φυλακή βυθίστηκε στη σιωπή. Κανείς δεν μπήκε στον κόπο να
τους αναζητήσει. Ο σερίφης Γκάσμαν επανεξελέγη την άνοιξη. «Ξεχασμένοι»
κρατούμενοι ανακαλύπτονται κάθε τόσο εδώ κι εκεί. Ο τελευταίος ήταν ο Γκρεγκ
Ντέιβις, 50 ετών, που εντοπίστηκε τον Μάρτιο σε φυλακή στο Σρέβερπορτ, οκτώ
μήνες μετά τον κυκλώνα, ενώ έπρεπε να είχε αποφυλακιστεί έναν μήνα νωρίτερα.
Υπάρχουν περίπου 100 τέτοιοι κρατούμενοι. Δεν έχουν δικηγόρο, δεν έχουν
χαρτιά, το σύστημα δεν τους αναγνωρίζει. Δεν ξέρουν γιατί βρίσκονται ακόμη στη
φυλακή. Στη Νέα Ορλεάνη έχουν δώσει όνομα σε αυτή την κατάσταση: «Ποινή του
Κατρίνα».

Τα μέλη του Κογκρέσου και ο πρόεδρος Μπους που επισκέφθηκαν χθες την περιοχή,
ακριβώς έναν χρόνο μετά την καταστροφή, δεν είχαν λόγια για τους «ξεχασμένους»
κρατουμένους. Ίσως κάποιους από αυτούς να αντιπροσωπεύουν μερικά από τα 1.464
λευκά σημαιάκια που κυματίζουν στο κοιμητήριο του Λέικ Ντον, στη μνήμη των
θυμάτων του κυκλώνα.