Nα μη γίνονται τα παιδιά θύματα των διαζυγίων

TO ΣΥΜΦΕΡΟΝ του παιδιού αλλά και ο ιδιαίτερος δεσμός του με έναν από
τους δύο γονείς αποτελούν τα βασικότερα κριτήρια για την ανάθεση της
επιμέλειάς του σε περίπτωση διαζυγίου ή διάστασης του ζευγαριού.

Με σχετική απόφασή του ο Άρειος Πάγος δίνει κατευθυντήριες γραμμές προς τα
δικαστήρια που ασχολούνται με το ζήτημα της ανάθεσης της επιμέλειας στον έναν
από τους δύο γονείς, επισημαίνοντας ωστόσο την ανάγκη της μη αποξένωσης του
παιδιού και από τον άλλο γονέα.

Όπως επισημαίνεται στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, το συμφέρον του
παιδιού συνιστά μια αόριστη νομική έννοια που αξιολογείται αναλόγως, όμως ο
ιδιαίτερος δεσμός του παιδιού με έναν από τους δύο γονείς είναι δυνατόν να
εκτιμηθεί ακόμη και με την εξέταση του ίδιου του παιδιού.

Στην ίδια απόφαση γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στις δυσμενείς επιπτώσεις που
προκαλούν στη διαπαιδαγώγηση του ανηλίκου οι έντονες αντιθέσεις οι οποίες
δημιουργούνται μεταξύ των συζύγων, με αποτέλεσμα «να χρησιμοποιούνται τα
παιδιά ως όργανα για την άσκηση παντοειδών πιέσεων και την ικανοποίηση
εκδικητικών διαθέσεων».