Λατρεία και πάθος…

Αφού παρουσιάσθηκε στη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα, κάνοντας πάταγο με την
έκθεση της εικόνας του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου το Πάθος του Χριστού, η συλλογή
εικόνων του αείμνηστου Αιμίλιου Βελιμέζη ξεκίνησε τον γύρο του κόσμου.
Χιλιάδες επισκέπτες την είδαν στο Φρίμπουργκ της Ελβετίας, το Ρεκλινγκχάουζεν
της Γερμανίας, τη Βαρκελώνη, το Τολέδο, τη Λισαβώνα, τη Νίκαια της Γαλλίας, τη
Βενετία, την Πράγα. Το 2001 βρήκε την περιοδεύουσα έκθεση βυζαντινών εικόνων
στη Φρανκφούρτη, το 2002 στη Σεούλ, το 2003 στη Λίμα και το 2004 στην Τήνο.
Τώρα σειρά έχει το Λονδίνο. Συγκεκριμένα στην γκαλερί των Θησαυρών του Τζον
Ρίτμπλατ της Βρετανικής Βιβλιοθήκης, εκεί όπου φιλοξενούνται τα άγια των αγίων
του ιδρύματος, όπως η Magna Carta και ο – κλεμμένος – Σιναϊτικός Κώδικας, θα
εγκαινιασθεί στις 21 Αυγούστου η έκθεση λίγων αλλά εκλεκτών εικόνων με τον
τίτλο «Λατρεία και πάθος» σε συνεργασία με το Μουσείο Μπενάκη και το Ίδρυμα
Ελληνικού Πολιτισμού στο Λονδίνο. Αφορμή, η επιστροφή στο Λονδίνο του 21ου
Διεθνούς Συνεδρίου Βυζαντινών Σπουδών ύστερα από σαράντα χρόνια.

…και τα Ελγίνεια του Σινά

Ευκαιρία λοιπόν να ευαισθητοποιηθούν οι ειδικοί και το ευρύτερο κοινό για την
τύχη, τις περιπέτειες και το μέλλον του Σιναϊτικού Κώδικα, την επιστροφή του
οποίου διεκδικεί με λόγια και έργα – και με κάποιες επιτυχίες – η Ιερά Μονή
της Αγίας Αικατερίνης. Μια έκθεση για την ιστορία του και την προσπάθεια της
επιστημονικής αποκατάστασης της ενότητάς του – που είναι αδύνατη χωρίς τη
συμμετοχή της Ιεράς Μονής του Σινά – αναμένεται να ταράξει τα ύδατα. Ο Κώδικας
– με το κείμενο της Καινής Διαθήκης θεωρείται ότι είναι το μόνο σωζόμενο από
τα πενήντα Ευαγγέλια που παρήγγειλε ο Μέγας Κωνσταντίνος το 340 μ.X. Ανήκει
στη Μονή του Σινά, απ’ όπου τον δανείσθηκε με τη ρητή υποχρέωση να τον
επιστρέψει ένας Γερμανός ακαδημαϊκός, ο φον Τίσεντορφ. Το βιβλίο βρέθηκε στη
Ρωσία και μετά τον θάνατο του ακαδημαϊκού κατέληξε στις βασιλικές συλλογές,
ώσπου το 1933 ο Στάλιν τον πούλησε στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Αγγλίας. Είχε
691 φύλλα, πολλά από τα οποία είναι εγκατεσπαρμένα σε διάφορες βιβλιοθήκες του
κόσμου και όλοι οι ενδιαφερόμενοι συμφωνούν ότι προέχει η αποκατάσταση της
ενότητάς του για λόγους μελέτης, δεδομένου ότι πρόκειται για κείμενο μεγάλης
σημασίας.