[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΑΝ ΓΙΑ TON τραγικό Λίβανο και την αιματοβαμμένη Παλαιστίνη αυτή η
εβδομάδα είναι κρίσιμη, εξαιτίας των λεγόμενων δυτικών διπλωματικών
πρωτοβουλιών στον ΟΗΕ, η κατάσταση εγκυμονεί κινδύνους και για την Κύπρο, την
Ελλάδα και τον Ελληνισμό γενικότερα.

Όχι μόνο γιατί δεν έχει ξεκαθαρισθεί ο ρόλος της οποιασδήποτε ελληνικής
στρατιωτικής δύναμης σε μία «ειρηνευτική ομάδα» στη Μέση Ανατολή, αλλά και
διότι συνεχώς υποβαθμίζεται από την ελληνική κυβέρνηση και άλλες ελληνικές
πολιτικές δυνάμεις κάθε κίνηση και πρωτοβουλία της κυβέρνησης της Κύπρου,
μέλους του ΟΗΕ και της E.E. Σε μία εποχή, μάλιστα, κατά την οποία, όπως
τονίζει ο καθηγητής Γεώργιος-Αλέξανδρος Μαγκάκης «οι Εβραίοι οδηγούν τους
σκεπτόμενους ανθρώπους να είναι εναντίον τους».

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι αρκετοί ξένοι παράγοντες θέλησαν να υποβαθμίσουν
τις δυνατότητες των αεροδρομίων της Κύπρου, αναβαθμίζοντας είτε τον ρόλο της
βρετανικής βάσης της Δεκέλειας είτε των αεροδρομίων στα κατεχόμενα.

Το βέβαιο είναι ότι στους γενικότερους σχεδιασμούς Αμερικανών, Βρετανών,
Ισραηλινών – με κομπάρσους πολλές φορές τη Γαλλία και τη Γερμανία – η Αθήνα
όχι μόνον πήρε (στην πράξη) το μέρος του Τελ Αβίβ, αλλά άφησε απ’ έξω από τις
κινήσεις της την κυπριακή κυβέρνηση. Σε ορισμένες περιπτώσεις ενήργησε λες και
ήθελε να απαλλαγεί τόσο από τη Λευκωσία όσο και από τον Πρόεδρο Τάσσο
Παπαδόπουλο.

Ασφαλώς όλες αυτές οι επιλογές έγιναν είτε γιατί λειτουργούν «υπόγειες
διαδρομές» με την Ουάσιγκτον και το Λονδίνο, είτε γιατί υπάρχει η ψευδαίσθηση
πως αυτή η πολιτική απομακρύνει νέες τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο και στη
Θράκη.

Όλες αυτές οι απόψεις είναι δοκιμασμένες στο παρελθόν. Απέτυχαν και οδήγησαν
σε ακόμη μεγαλύτερους εθνικούς συμβιβασμούς. Κυρίως από την εποχή της διάλυσης
των Βαλκανίων έως σήμερα, η Αθήνα δεν πήρε κανένα, μα κανένα εθνικό
αντάλλαγμα. Αντιθέτως, έχασε και την ψυχή της, απομακρυνόμενη από την κυρίαρχη
θέληση των λαών των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής.

Αποτέλεσμα αυτής της πορείας – πέραν της οφθαλμοφανούς τραγωδίας των Αράβων
την οποία ορισμένοι κάνουν πως δεν τη βλέπουν – είναι να ελλοχεύει ο κίνδυνος
και για τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα του Ελληνισμού.