«Eξαφάνιση» για λόγους προστασίας

Κάτω από έναν από τους πιο «άτακτους» χώρους της Ακρόπολης κρυβόταν μέχρι πρόσφατα το Αρρηφόριο, καθώς στο συγκεκριμένο σημείο διαλύονταν οι μεγάλοι λιθοσωροί και γίνονταν πλήθος συγκολλήσεων θραυσμάτων

«Αόρατα» θα είναι τα ίχνη του μνημείου που περικλείει τη μυστική ιστορία της
Ακρόπολης, του Αρρηφορίου, στους επισκέπτες του Ιερού Βράχου από αρχές
Οκτωβρίου, καθώς τα θεμέλιά του δεν θα στεγαστούν τελικά, όπως ήταν η αρχική
σκέψη, αλλά θα καταχωθούν. Οι εργασίες αναμένεται να αρχίσουν αμέσως και να
έχουν ολοκληρωθεί έως το τέλος Σεπτεμβρίου, καθώς εκτιμάται πως το εύθρυπτο
υλικό των θεμελίων δεν θα αντέξει εκτεθειμένο σε δύσκολες καιρικές συνθήκες.

«Είναι δύσκολη η απόφαση της κατάχωσης ενός κλασικού μνημείου ακόμη κι αν
πρόκειται για τα θεμέλιά του, αλλά επιβάλλεται για λόγους προστασίας», εξηγεί
η προϊσταμένη της Υπηρεσίας Συντήρησης Μνημείων Ακροπόλεως Μαίρη Ιωαννίδου και
τονίζει ότι πρόκειται για μια πλήρως αναστρέψιμη λύση. Ενδεικτικό της
καταστροφής που συντελείται άλλωστε είναι ότι από την άνοιξη που αποκαλύφθηκαν
οι λίθοι (από πωρόλιθο) των θεμελίων έως σήμερα οι φθορές είναι σημαντικές.

Σε δύο φάσεις αναμένεται να «εξαφανιστούν» τα θεμέλια του Αρρηφορίου, του
σχεδόν τετράγωνου πρόστυλου κτιρίου με τον περίβολο δυτικά του Ερεχθείου που
φιλοξενούσε τις αρρηφόρους, τις νεαρές Αθηναίες που ήταν υπεύθυνες για την
ύφανση του πέπλου της θεάς και αποτελούσε και το σημείο εκκίνησης της μυστικής
μεταφοράς των «αρρήτων». Στην πρώτη φάση θα επικαλυφθούν με γεώπλεγμα, άμμο
και χαλίκι, ενώ για την επίχωση θα χρησιμοποιηθούν και άμορφα μαρμάρινα μέλη
τα οποία δεν είναι δυνατόν να ταυτιστούν. H δεύτερη θα υλοποιηθεί μαζί με τη
συνολική διαμόρφωση των εδαφών της Ακρόπολης.

Ένα παλίμψηστο από θεμέλια τριών διαφορετικών χρονικών φάσεων, που
αποκαλύφθηκαν το 1886, διατηρείται μέχρι σήμερα σε κακή κατάσταση και μαζί δύο
δευτερεύουσες είσοδοι της Ακρόπολης. H πρώτη φάση του Αρρηφορίου φαίνεται πως
κατασκευάστηκε με βάση το ανάγλυφο του βράχου. H δεύτερη έγινε βιαστικά και
συνδέεται άμεσα με την κατασκευή του τείχους και η τρίτη αποτέλεσε μέρος ενός
πολυέξοδου προγράμματος αναδιαμόρφωσης των ανδήρων σε άμεση σχέση με την
κατασκευή του Ερεχθείου, ενώ συνορεύει με τη σκάλα που χρησιμοποίησαν οι
Μανώλης Γλέζος και Απόστολος Σάντας για να κατεβάσουν το 1941 τη σημαία της
γερμανικής κατοχής από την Ακρόπολη.