Γνωστό το σενάριο

ΠΟΙΟ… «50%-50%»; Στο προσεχές πρωτάθλημα της A’ Εθνικής, οι Έλληνες τεχνικοί
αποτελούν την πλειοψηφία στους πάγκους των ομάδων. Από τους 16 προέδρους των
ΠΑΕ, οι εννιά (!) επέλεξαν το «ελληνικό αίμα» και μόλις επτά διάλεξαν να
εμπιστευτούν χέρια (και γνώσεις) από την αλλοδαπή.

Ας δούμε, πρώτα, τους ξένους: Ο ΠΑΟΚ συνεχίζει με Ντουμιτρέσκου, ο Άρης
«ξήλωσε» τον Αναστόπουλο για να δοκιμάσει τον άγνωστο Όγιος και οι ΟΦΗ –
Πανιώνιος γοητεύτηκαν από τη γερμανική πειθαρχία και προτίμησαν τους Μάουρερ
και Λίνεν, αντίστοιχα. Λύσεις που δεν ενθουσιάζουν και σίγουρα δεν θα ρίξουν
έξω το ταμείο των συγκεκριμένων ΠΑΕ. H ανάγκη να κλείσουν τα στόματα των
οπαδών τούς οδήγησε στην αγορά του εξωτερικού.

Αντίθετα, οι «μεγάλοι» για μια ακόμη σεζόν κατέθεσαν τη φιλοσοφία τους πως
μόνο ο ξένος τεχνικός διαθέτει τα φόντα να τους οδηγήσει ψηλά. Ο Φερέρ
αποτελεί την κλάση και το όνομα, ο Μπάκε το άγνωστο από τη Σκανδιναβία και ο
Σόλιντ μια επιλογή που την περασμένη περίοδο έφερε νέα πνοή στον Ολυμπιακό.

Με τους λοιπούς, τι συνέβη, αλήθεια; Οι λεγόμενες «μικρομεσαίες» ΠΑΕ
εμπιστεύτηκαν τις τύχες των ομάδων τους στους Έλληνες. Αυτό, ωστόσο, γίνεται
έτσι, στην… τύχη, δίχως ουσιαστικά να αποτελεί μέρος κάποιου προγράμματος ή
επιλογής. Οι ίδιοι και οι ίδιοι αλλάζουν στους πάγκους και όποιος επιμένει πως
(πλην των Κωφίδη, Ματζουράκη, Παράσχου) παρουσιάστηκε σπουδαίο έργο ή υπήρξαν
καινοτόμες προπονητικές ιδέες, ας μας το πει, να το μάθουμε κι εμείς… Σε
λίγο καιρό ορισμένοι θα φεύγουν και θα αναζητούν εργασία σε ομάδα που θα
διώχνει Έλληνα προπονητή. Γνωστό το σενάριο…

Εν μέσω διεργασιών για τη Σούπερ Λίγκα, την ώρα που μαινόταν η κόντρα Ορφανού
– Γκαγκάτση, όταν ξαναμοιραζόταν η πίτα για τα τηλεοπτικά δικαιώματα, οι
πρόεδροι (ή οι επικεφαλής των ΠΑΕ ) δεν βρήκαν χρόνο για να ασχοληθούν στα
σοβαρά με τις επενδύσεις τους. Άλλωστε, φαίνονται μόνο στα λόγια «επενδυτές».
Κοιτούν να βαδίζουν στα σίγουρα, να ξοδεύουν ελάχιστα και αντί να προτιμούν
τις αληθινές γνώσεις, να προσφεύγουν σε ανέξοδες λύσεις.

Ίσως γι’ αυτό τον λόγο, οι τεχνικοί επαναπαύονται και δεν δίνουν την παραμικρή
σημασία στην περαιτέρω βελτίωσή τους ή στη μεγαλύτερη επιστημονική τους
κατάρτιση. Από τη στιγμή που βρίσκουν, όπως και να’ χει, μεροκάματο,
ενδιαφέρονται για τις δημόσιες σχέσεις περισσότερο από το να παρακολουθήσουν ­
για παράδειγμα ­ ένα επιμορφωτικό σεμινάριο. Και στην ουσία, μένουν θλιβερά
στάσιμοι…

ANTE ΝΑ δούμε τι θα φέρει η επιλογή (ομόφωνα, μάλιστα!) του Πέτρου
Κόκκαλη ως προέδρου της Σούπερ Λίγκας. Ο υιός Κόκκαλης αναλαμβάνει μπόλικες
ευθύνες και θα φανεί αν μπορεί να αντεπεξέλθει στις δυσκολίες. Τουλάχιστον, οι
υπεύθυνοι ποντάρουν σε «όνομα». Γιατί τα όσα ακούγονταν για λύση από την
Καλαμαριά (Δαμήλος) θύμιζαν τα παλαιότερα χρόνια και την προεδρία του Χάρρυ
Κλυνν στην ΕΠΑΕ. E, αν συνέβαινε κάτι αντίστοιχο, αρκετοί θα έλεγαν πως θα
είχαμε μια από τα ίδια.

ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ στοιχείο στην προσφυγή του Λάζαρου Χριστοδουλόπουλου εις
βάρος του ΠΑΟΚ δεν είναι πως ο επιθετικός ζητεί τα δεδουλευμένα (όλοι,
άλλωστε, έχουν λαμβάνειν στην Τούμπα), αλλά το ότι επικαλείται «μείωση
προσωπικότητας»! Θυμίζουμε πως εκεί είχε «πατήσει» και ο Γιάννης Οκκάς, και σε
τέτοια ζητήματα οι αρμόδιοι είναι εξαιρετικά ευαίσθητοι.

ΠΡΙΝ ΑΠΟ περίπου έναν χρόνο, ο Παναθηναϊκός έφερνε στο αεροδρόμιο τον
Σέριτς, με την προοπτική να τον αποκτήσει δανεικό. Τελικά, ο Κροάτης αριστερός
χαφ μετέβη στα γραφεία της ΠΑΕ και αποφασίστηκε οι «πράσινοι» να τον αγοράσουν
με ελεύθερη μεταγραφή! Μάλιστα, παρουσιάστηκε ως επιτυχία το γεγονός ότι
καταβλήθηκαν στη Βερόνα 2 εκατ. ευρώ, για να αποκτηθούν τα δικαιώματα του
Σέριτς. H συνέχεια είναι γνωστή: ο ΠΑΟ δίνει τώρα τον Σέριτς και ζητεί 1 εκατ.
ευρώ! Δεν θα ήταν καλύτερο να είχαν πάρει στην Παιανία δανεικό τον
ποδοσφαιριστή; Το σίγουρο, είναι, πάντως ότι από τη μεταγραφική αυτή υπόθεση,
μόνο κερδισμένοι δεν βγαίνουν στον Παναθηναϊκό…