Aποικία καρχαριών στον Έβρο

Δόντια από καρχαρίες που ζούσαν στην ευρύτερη περιοχή του Έβρου πριν από
τουλάχιστον 50 εκατομμύρια χρόνια ανακαλύφθηκαν πρόσφατα από επιστήμονες του
Πανεπιστημίου Αθηνών.

Αυτά είναι τα δόντια από τρία είδη καρχαρία που βρέθηκαν στον Έβρο. Οι συγκεκριμένοι καρχαρίες έζησαν από 56 μέχρι και 40 εκατομμύρια χρόνια πριν από σήμερα

Τα δόντια ανήκαν σε τρία είδη καρχαριών τα οποία έζησαν στη θαλάσσια περιοχή
όπου σήμερα βρίσκεται ο Έβρος. Εκείνη την εποχή, η θάλασσα εκτεινόταν αρκετά
βορειότερα και η παραλιακή ζώνη έφθανε μέχρι το Σουφλί. Τα δόντια που
ανακάλυψαν οι ειδικοί, με επικεφαλής τον καθηγητή Γεωλογίας κ. Ευάγγελο
Βελιτζέλο, βρίσκονταν θαμμένα στο έδαφος, ανάμεσα σε πετρώματα του
απολιθωμένου δάσους της περιοχής, στους Δήμους Τυχερού και Σουφλίου.

Τα πετρώματα ήταν ηφαιστειακές στάχτες και ψαμμίτες και με την ευκαιρία μιας
δυνατής καταιγίδας το έδαφος που τα κάλυπτε υποχώρησε και τα δόντια ήρθαν στην
επιφάνεια του εδάφους. Ο κ. Ευάγ. Βελιτζέλος λέει στα «NEA» ότι μέχρι στιγμής
«δεν έχουμε καταφέρει να προσδιορίσουμε με ακρίβεια τα σωματικά χαρακτηριστικά
των καρχαριών. Ξέρουμε όμως ότι έζησαν από 56 μέχρι 40 εκατομμύρια χρόνια πριν
από σήμερα και πως στη συνέχεια εξαφανίστηκαν».

Εκείνη την εποχή, ένα μεγάλο μέρος της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης
καλυπτόταν από θάλασσα και κοντά στην ακτογραμμή υπήρχαν λιμνοθάλασσες όπου
ζούσαν υφάλμυρα μαλάκια και πολλά είδη κοραλλιών. Στη στεριά υπήρχε πλούσια
βλάστηση από φοίνικες, δρύες, κανέλες και άλλα δέντρα. Το κλίμα ήταν τροπικό
και η μέση ετήσια θερμοκρασία εκτιμάται πως πρέπει να ήταν γύρω στους 19
βαθμούς Κελσίου. Αυτό ήταν το φυσικό περιβάλλον που ζούσαν τα τρία είδη
καρχαριών, τα οποία όπως κατάλαβαν οι επιστήμονες εξετάζοντας τα δόντια τους
είχαν και διαφορετικές συνήθειες μεταξύ τους.

Σαρκοφάγο

Αυτή την εικόνα παρουσίαζε ο Έβρος πριν από περίπου 50 εκατομμύρια χρόνια. Πυκνή βλάστηση στην ξηρά και καρχαρίες, μαλάκια, κοράλλια και άλλα ψάρια στη θάλασσα. H αναπαράσταση έγινε με βάση την εξέταση εκατοντάδων απολιθωμένων ευρημάτων από την πανίδα και τη χλωρίδα της περιοχής

Από τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή του ο κ. Ευάγ. Βελιτζέλος και οι
συνεργάτες του, και τα οποία διασταύρωσαν με αντίστοιχες πληροφορίες από τη
διεθνή βιβλιογραφία, προκύπτει ότι το πρώτο είδος προγονικού καρχαρία
επισκεπτόταν αραιά και πού την περιοχή επειδή προτιμούσε περισσότερο τα κρύα
νερά. Το είδος αυτό φαίνεται πως ήταν αποκλειστικά σαρκοφάγο και σπάνια
εκινείτο κοντά στην επιφάνεια.

Το δεύτερο είδος ήταν πολύ γρήγορο και εκείνη την εποχή ζούσε εκτός από τη
Μεσόγειο και στον Ατλαντικό Ωκεανό. Τρεφόταν με ψάρια όπως οι σαρδέλες και οι
ρέγγες, αλλά παράλληλα έτρωγε και σπόγγους. Το τρίτο είδος καρχαρία προτιμούσε
τις τροπικές και υποτροπικές θάλασσες και το μήκος του σώματός του κυμαινόταν
γύρω στα 4 μέτρα. Ο συγκεκριμένος καρχαρίας απέφευγε να ζει στον πυθμένα της
θάλασσας και συχνά έφθανε μέχρι και την ακτή αναζητώντας την τροφή του.

Το μοναδικό είδος που επέζησε είναι ο «τίγρης της άμμου»

ΟΙ ΕΙΔΙΚΟΙ εκτιμούν πάντως ότι το μοναδικό είδος καρχαρία που έχει
επιζήσει από το απώτατο παρελθόν μέχρι σήμερα είναι ο λεγόμενος «τίγρης της
άμμου», ο οποίος εκτιμάται ότι εμφανίστηκε πριν από 135 εκατομμύρια χρόνια. Ο
καρχαρίας αυτός ζει σήμερα στους ωκεανούς, σε βάθη από 40 μέχρι 60 μέτρα, το
μήκος του κυμαίνεται από 3 μέχρι 4,3 μέτρα και βρίσκει καταφύγιο συνήθως σε
σπηλιές. Την τροφή του την αναζητεί το βράδυ.

Οι Έλληνες επιστήμονες τώρα είναι σίγουροι πως στο μέλλον μπορεί να
ανακαλύψουν ακόμη και το απολιθωμένο κρανίο κάποιου καρχαρία και έτσι να
εμπλουτίσουν ακόμη περισσότερο τις γνώσεις τους για το οικοσύστημα που ήκμαζε
εκείνη την εποχή στη συγκεκριμένη περιοχή της χώρας μας.