EΓPAΨAN

Παντελής Μπουκάλας

(ο αρθρογράφος για την τελευταία πράξη του Ζιντάν)

«H αντίδρασή του δεν οφειλόταν στο ότι βρέθηκε προς στιγμήν «εκτός εαυτού»,
όπως ευρέως λέγεται. Ήταν ο τρόπος του («άκομψος» μα τόσο σαφής) για να δείξει
ακριβώς το αντίθετο, ότι παραμένει ο εαυτός του, ένα παιδί που παίζει στην
αλάνα, ένα παιδί που δέχεται ασταμάτητες τις προκλήσεις και ανταποκρίνεται
αυθόρμητα· ότι δηλαδή, όπως και οι λοιποί εμιγκρέδες της Εθνικής Γαλλίας,
παραμένει αναφομοίωτος – ένας «εκτός» – παρά τα τρόπαια και τη δόξα, παρά και
τη «Μασσαλιώτιδα», που τον εντάσσει ισότιμο σε ένα «όλον» αλλά μόνο στο
επίπεδο της ρητορικής και της εικόνας.

Ούτως ή άλλως, το Μουντιάλ αυτό ήταν το Μουντιάλ του Ζιντάν. Το τελευταίο
εκβάν της σταδιοδρομίας του θα μείνει σαν μια παράφορη χειρονομία που θέλησε
να θυμίσει ότι η μπάλα εξακολουθεί να παίζεται από ανθρώπους κι όχι από
κουρδισμένες μηχανές ή από υποκριτικά χαμογελαστές μαριονέτες χορηγών και διαφημιστών».

(«H Καθημερινή»)