[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΔΕΝ EXOYME αυταπάτες. Ακόμη και αν υποτεθεί ότι ο Τύπος αποτελεί την
τέταρτη εξουσία, γνωρίζουμε πολύ καλά πως, για το προκείμενο, ουδείς τον
λαμβάνει υπ’ όψιν. Αλλά – πώς να το κάνουμε; – το θέμα μας καίει. H συζήτηση
για το πρόσωπο του νέου εισαγγελέα του Αρείου Πάγου έχει ξεκινήσει εδώ και
πολύ καιρό. Τόσο σε κυβερνητικό επίπεδο – καθώς η επιλογή άπτεται των ευθυνών
του Πρωθυπουργού – όσο και από την πλευρά της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Το
ΠΑΣΟΚ, με σειρά ερωτήσεων στη Βουλή, επιχείρησε να εμποδίσει την επαλήθευση
των φημών που έφεραν ως επικρατέστερο τον νυν αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου
κ. Γ. Σανιδά για την κορυφαία θέση της Εισαγγελίας. Την ίδια ώρα ωστόσο,
σύσσωμος ο εισαγγελικός κλάδος – ανεξαρτήτως πολιτικών προτιμήσεων – στήριζε
με σθένος την επιλογή Σανιδά, βλέποντας στο πρόσωπό του την ικανοποίηση ενός
παγίου αιτήματος του χώρου της καθημένης Δικαιοσύνης. H τακτική της παράκαμψης
των εισαγγελέων, κάθε φορά που προκύπτει η ανάγκη κάλυψης της θέσης του
Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, αποτελεί, ως γνωστόν, ένα από τα τραύματα των
εισαγγελικών λειτουργών. Το επιχείρημα ότι δεν έχουν γνώση όλων των θεμάτων
λόγω της μη ενασχόλησής τους με αστικές υποθέσεις, το οποίο προβάλλεται από
τους εκάστοτε ιθύνοντες προκειμένου να «βαφτίσουν» εισαγγελέα έναν δικαστή,
συνιστά για τους ίδιους την απόλυτη απαξίωση. Που δεν έχει ασφαλώς να κάνει με
το πρόσωπο που επιλέγεται τελικά, γιατί αν αναφερθούμε στα πιο πρόσφατα
παραδείγματα – Ευάγγελος Κρουσταλλάκης, Δημήτρης Λινός – και το αξίωμα τίμησαν
και τον κλάδο των εισαγγελέων. Οι δύο προαναφερθέντες – όπως και άλλοι
προκάτοχοί τους άλλωστε – έκαναν και κάτι άλλο. Ασήμαντο για την κυβέρνηση,
αδιάφορο για την αντιπολίτευση, ζωτικής σημασίας όμως για τους δημοσιογράφους,
που ελπίζουν να έχει συνέχεια. Δεν φοβήθηκαν την ενημέρωση. Δεν έκλεισαν την
πόρτα στον Τύπο. Δεν τον είδαν σαν εχθρό. Αντιμετώπισαν τους εκπροσώπους του
με καθαρή ματιά, έχοντας επίγνωση ότι μέσω αυτών δίνουν λόγο – ως έχουν
υποχρέωση – στο κοινωνικό σύνολο. Το προνόμιο της κλειστής πόρτας – ή του
αδιαπέραστου τείχους ακριβέστερα – το εκχώρησαν σε άλλους. Που ίσως έχουν
λόγους να κρύβονται. Ποιος ξέρει;