O Mεγάλος Aδελφός των… ωκεανών

Μικροτσίπ θα εμφυτευτούν σε εκατοντάδες ψάρια ώστε να μπορούμε να τα
παρακολουθούμε και να καταλάβουμε πώς αλλάζουν συνήθειες καθώς αλλάζει το
κλίμα και το οικοσύστημά τους.

H επένδυση φτάνει τα 150 εκατομμύρια δολάρια και χιλιάδες ζώα της θάλασσας θα
παρακολουθούνται από δορυφόρους. Οι Καναδοί επιστήμονες του Πανεπιστημίου του
Νταλχάουζι θα αναπτύξουν στους ωκεανούς το ευρύτερο δίκτυο που έχει υπάρξει ώς
τώρα. Μόλις συλλαμβάνονται, τόνοι, σολομοί, καρχαρίες, οξύρρυγχοι, φάλαινες
και φώκιες θα πηγαίνουν στο «χειρουργικό τραπέζι» και θα απελευθερώνονται και
πάλι στον ωκεανό με ένα μικροτσίπ εμφυτευμένο κάτω από το δέρμα τους. Ο
δορυφόρος, μαζί με πέντε επίγειους σταθμούς, θα καταγράφουν κάθε μετακίνησή
τους, όπως ένας Μεγάλος Αδελφός των ωκεανών. Στο Ocean Tracking Network
συμμετέχουν περίπου τριάντα εταιρείες, πανεπιστήμια και οργανισμοί από όλο τον
κόσμο. «Σήμερα γνωρίζουμε καλύτερα τη σκοτεινή πλευρά της σελήνης από τα βάθη
της θάλασσας», δήλωσε ο Ρον Ο’Ντορ, βιολόγος του Πανεπιστημίου Νταλχάουζι,
καθώς απέπλεαν τα πλοία που έχουν αναλάβει τη σύλληψη των ψαριών. Σε σχέση με
τη σκοτεινή πλευρά της σελήνης, η θάλασσα προκαλεί μερικές ανησυχίες
περισσότερες στους επιστήμονες. Από την ανεξέλεγκτη αλιεία, τη ρύπανση και την
άνοδο της θερμοκρασίας δοκιμάζονται σκληρά τα οικοσυστήματα των βυθών και των
πόλων. Εδώ και μερικά χρόνια υπάρχουν δίκτυα παρακολούθησης μεμονωμένων ειδών.
Αυτή είναι όμως η πρώτη φορά που στόχος είναι να καλυφθεί ολόκληρη η
υδρόγειος, με τους πέντε επίγειους σταθμούς να έχουν κατανεμηθεί στην Αρκτική,
τον Ειρηνικό, τον Ατλαντικό, τον Ινδικό και τη Μεσόγειο. Τα μικροτσίπ που θα
εμφυτευτούν στα διάφορα δείγματα ποικίλλουν σε μέγεθος – από ένα αμύγδαλο έως
5 εκατοστά. H διάρκεια της μπαταρίας του μικροτσίπ υπερβαίνει τους 20 μήνες
και στην περίπτωση των μεγάλων κητών φτάνει τα 10 χρόνια. Λειτουργούν, λένε οι
βιολόγοι του Νταλχάουζι, «όπως τα σκάνερ στα ταμεία των σούπερ μάρκετ». Όταν
το ψάρι βρίσκεται μέσα στο νερό, καταγράφουν θέση, θερμοκρασία του νερού,
αλμυρότητα και φωτεινότητα. «Τη στιγμή που το ψάρι ανεβαίνει στην επιφάνεια»,
εξηγεί ο Κάρλο Φρόλια, ερευνητής του Ινστιτούτου Επιστημών της Θάλασσας στο
ιταλικό Εθνικό Κέντρο Ερευνών, «όλα τα δεδομένα μεταδίδονται στον δορυφόρο ή
στην κεραία του επίγειου σταθμού. Όσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός των ψαριών
που παρακολουθούνται τόσο πιο έγκυρα είναι τα στοιχεία που λαμβάνονται».