H νύχτα των στρατηγών

Έφτασε λοιπόν η ώρα του τελικού. Ιταλοί και Γάλλοι δίνουν ραντεβού στο
Βερολίνο έχοντας ως στόχο την κορυφή του (ποδοσφαιρικού) κόσμου!

*** Στη μία πλευρά ο Τότι και στην άλλη ο Ζιντάν. Ο Καναβάρο και ο
Τουράμ. Ο Μπουφόν και ο Μπαρτέζ. Και στους πάγκους, ο Λίπι και ο Ντομενέκ.

*** Ήδη οι δύο «στρατηγοί» των ομάδων έχουν κερδίσει τον σεβασμό του
κόσμου και τα εύσημα της αναγνώρισης για το μέχρι τώρα κατόρθωμά τους. Ασφαλώς
θα τους συνοδεύουν για πάντα. Ο Ιταλός, ο «Πολ Νιούμαν» του ποδοσφαίρου,
θεωρείται ο καλύτερος τεχνικός του Μουντιάλ. Κράτησε ενωμένους τους
ποδοσφαιριστές της Ιταλίας μέσα σε μια απίστευτη δίνη σκανδάλων, αλλά και με
την αβεβαιότητα για το μέλλον να παραμονεύει σε κάθε προπόνηση. Ο Λίπι δίδαξε
πως ακόμη και στις μέρες μας, όπου όλα κρίνονται με βάση το αποτέλεσμα, ο
τεχνικός αξίζει να ρισκάρει, να τολμά, να μη φοβάται και να εμπνέει τους
πάντες. Στον ημιτελικό με τους Γερμανούς, οι αλλαγές του υπήρξαν ο καταλύτης
της επιτυχίας. Άλλος στη θέση του θα περίμενε καρτερικά. Μπορεί τον…
αποκλεισμό! Με τον Λίπι στον πάγκο, οι «Ατζούρι» διατήρησαν την παράδοση να
περνούν με άγχος στην επόμενη φάση και να τους ζώνουν τα φίδια της αμφιβολίας.
Ωστόσο, η συνέχεια τον δικαίωσε και οι φανατισμένοι Ιταλοί κυνηγούν τη ρεβάνς
(από τους Γάλλους) για τον χαμένο τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος (2000).

ΟΙ ΓΑΛΛΟΙ του λάτρη της αστρολογίας Ντομενέκ έχουν κάθε λόγο να ψάχνουν το…
ωροσκόπιο και τα «σημάδια». Γιατί όπως και τότε απέκλεισαν τους Πορτογάλους με
πέναλτι του Ζιντάν, ενώ οι Ιταλοί είχαν πετάξει από τον δρόμο τους τη
διοργανώτρια Ολλανδία! Θέλετε κι άλλο; Εδώ και τρία ματς οι «τρικολόρ» φορούν
ένα μόνο χρώμα – το άσπρο! H κλασική μπλε φανέλα έδωσε τη θέση της στο γούρικο
λευκό.

*** Κατά τα λοιπά, ουδείς καλόπιστος δικαιούται να υποστηρίξει πως ο
Ρεϊμόν Ντομενέκ δεν βελτιώθηκε κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης. Δέχθηκε
σκληρή κριτική από τον Τύπο και παρά τα όσα λέγονταν πως είναι ο «κύριος
τίποτα», η Γαλλία έφτασε στον τελικό! Φυσικά, έχοντας την αμέριστη
συμπαράσταση του Ζινεντίν Ζιντάν. Ο «Ζιζού» κράτησε την υπόσχεσή του και θα
πει το «αντίο» στο ποδόσφαιρο μετέχοντας στον τελικό. H εμφάνισή του στο
παιχνίδι με τους Βραζιλιάνους αποτελεί το αποκορύφωμα μιας λαμπερής καριέρας.
Γιατί εκεί ο Ζιντάν δεν έπαιζε, χόρευε με απίστευτη αρμονία και καθήλωσε τους
Ροναλντίνιο-Καφού. Τους μετέτρεψε σε θεατές!

TO ΣΥΣΤΗΜΑ που ακολουθούν οι δύο αντίπαλοι, έχει κοινά σημεία: όπλο τους είναι
η στιβαρή άμυνα. Οι Γάλλοι διαθέτουν τα κορμιά των Αμπιντάλ, Τουράμ, Σανιόλ,
Γκαλάς, ενώ μπροστά τους «σύρτες» βάζουν οι αμυντικοί χαφ. Ο Βιεϊρά και ο
Μακελελέ.

*** Πώς παίζουν οι Ιταλοί; Ο Καναβάρο κάνει το Μουντιάλ της ζωής του, ο
Τόνι συνήθως μόνος στην επίθεση περιμένει να τον ενισχύσει ο Τότι ή κάποια
αλλαγή και ο Πίρλο δίνει το τέμπο. H μετάλλαξη της Ιταλίας είναι προφανής. Στη
Γερμανία δεν δίδαξαν μόνο την άμυνα ούτε κρατούσαν το υπέρ τους αποτέλεσμα.
Επιτέθηκαν, πέτυχαν γκολ με «όλους τους παίκτες», εξασφάλισαν απίστευτη
βοήθεια από τον Γκρόσο και είδαν τον Μπουφόν να κρατά παντού και πάντα το
«μηδέν». Εκτός κι αν την εστία του… σημάδευε συμπαίκτης τον «κίπερ»!

TI ΣΥΝΑΓΕΤΑΙ; Ο τελικός θα έχει αγωνία και θα είναι το ματς των «αστέρων».
Γιατί περισσότερο από τα πλάνα των προπονητών, αυτό που μετρά σε τέτοιους
αγώνες είναι η ψυχολογία, το πάθος και η θέληση. Αυτοί που θα τα καταθέσουν
απλόχερα και χωρίς τσιγγουνιές στο χορτάρι, θα εξασφαλίσουν θέση στην αιωνιότητα!