Θητεία στο κάλλος του λόγου των αρχαίων ποιητών
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά  |
 |
|
Τα «Χορικά. Αιωνία θητεία στο κάλλος» (που παρουσιάζονται απόψε και αύριο στο |
«Όσοι μισούν, να μισούν με συναίνεση», έγραφε ο Αισχύλος στην τραγωδία
«Ευμενίδες» πριν από χιλιάδες χρόνια. «Είναι συνταρακτικό πόσο σημερινός
ακούγεται αυτός ο λόγος. Και είναι ο λόγος που το ξεχωρίζω μέσα από όλα τα
κομμάτια. Γιατί αποδεικνύει ότι όλα βρίσκονται στο έργο των μεγάλων ποιητών»,
λέει ο Σταμάτης Κραουνάκης επισημαίνοντας τη δύναμη του λόγου που ξεπερνάει
τον χρόνο. Και αναφέρεται στη μουσική παράσταση «Χορικά. Αιωνία θητεία στο
κάλλος», που παρουσιάζεται απόψε και αύριο στο Μικρό Θέατρο της Αρχαίας
Επιδαύρου.
H παράσταση είναι αποτέλεσμα της δημιουργικής συνεργασίας ενός ποιητή, του
K.X. Μύρη, και ενός μελωδού, του Σταμάτη Κραουνάκη, οι οποίοι δούλεψαν την
ιδέα να απομονώσουν λυρικά κομμάτια από όλο το φάσμα του αρχαιοελληνικού
δράματος για να γίνουν σύγχρονα τραγούδια, μελοποιημένα από διαφορετικούς
συνθέτες. Αλλά και δουλεμένα σε σεμινάριο δύο χρόνων από την ομάδα Σπείρα
Σπείρα, με έκτακτες συμμετοχές από εκκκλησιαστικές και λαϊκές φωνές και σολίστ
της μουσικής, με σκοπό να δημιουργήσουν μία νέα πρόταση θεατρικής παρουσίασης.
Αφού, όπως τονίζει ο Σταμάτης Κραουνάκης, ο οποίος ανέλαβε τη διδασκαλία, «στη
διάρκεια των παραστάσεων αρχαίου δράματος τα χορικά είτε δεν ακούγονται είτε
έχουν κακοπάθει. Με συνέπεια ο κόσμος να μην έχει την ευκαιρία να προσέξει το
απαύγασμα των φιλοσοφικών σκέψεων των ποιητών».
Είκοσι δύο λυρικές συνθέσεις που μιλάνε για τις ανθρώπινες εμπειρίες
απομονώθηκαν από τον ποιητή Μύρη, μεταφραστή των έργων των τραγικών Αισχύλου,
Σοφοκλή, Ευριπίδη και των κωμωδιών του Αριστοφάνη. «Τα λόγια του Χορού, που
μεταφέρουν μέσα στο δράμα τον λυρισμό, δηλαδή την υπέρτατη συναισθηματική
φόρτιση της λέξης με όχημα το μέλος, είναι θεμελιώδες δομικό στοιχείο της
τραγωδίας και της κωμωδίας. Όταν τα πάθη των τραγικών ηρώων φτάνουν στα όριά
τους, ο Χορός, η συλλογική μνήμη, παρεμβαίνει για να παρηγορήσει, να γλυκάνει,
να μετατρέψει τον πόνο σε μελωδία», αναφέρει ο Κώστας Γεωργουσόπουλος.
Και εξηγεί ότι η συλλογιστική για τη δημιουργία της παράστασης ήταν «μία
ανθολογία από μοτίβα λυρικής ποίησης που μιλάνε για τον έρωτα, τη μοναξιά, την
ξενιτιά, τα γηρατειά, την απογοήτευση, τον θάνατο, που η μελοποίησή τους δεν
θα παρέπεμπε στο έργο. H πονηριά του Κραουνάκη ήταν ότι δεν είπε σε κανέναν
συνθέτη την προέλευση του αποσπάσματος».
Το αποτέλεσμα είναι ένας ήχος σύγχρονος από τους Νίκο Ασλάνη, Γιάννη
Χριστοδουλόπουλο, Χρίστο Θεοδώρου, Νίκο Κολλάρο, Σωκράτη Κόκκαλη, Σταμάτη
Κραουνάκη, Παναγιώτη Καλατζόπουλο, Ευανθία Ρεμπούτσικα, Κώστα Λειβαδά, που
ερμηνεύουν τα μέλη της ομάδας Σπείρα Σπείρα, 15 εκπαιδευόμενοι ηθοποιοί και
τραγουδιστές από τα σεμινάρια «Μουσικής ερμηνείας του ελληνικού λόγου», η
λυρική κοντράλτο Αργυρώ Καπαρού, ο λαϊκός τραγουδιστής Βασίλης Μοσχονάς. Σε
έκτακτη συμμετοχή ο Πρωτοψάλτης-Άρχων του Οικουμενικού Πατριαρχείου Γεώργιος
E. Χατζηχρόνογλου κάνει την εισαγωγή στην κωμωδία ψάλλοντας τη γέννηση του
έρωτα από τους «Όρνιθες» του Αριστοφάνη.
«Σαν εικόνες που τραγουδάνε»
 |
|
«Θέλαμε πρωταγωνιστής να είναι το λαρύγγι και όχι η έκφραση του προσώπου» |
«Θελήσαμε να δούμε τα χορικά ως αυτόνομα ποιητικά κείμενα. Ζήτησα λοιπόν από
τους συνθέτες να απελευθερωθούν από τη συνθήκη του αρχαίου δράματος», εξηγεί ο
Σταμάτης Κραουνάκης. «Φαινομενικά το αποτέλεσμα έχει διαφορετικά μουσικά στυλ:
τζαζ, λαϊκό, a capella, μονωδίες, διωδίες, τριωδίες, σύνολα. Με τους
φωτισμούς, την κίνηση, την απουσία του μακιγιάζ, τα κοστούμια δουλέψαμε τα
χέρια και το στόμα, ώστε κάποιες φορές να βγαίνει η αίσθηση ότι οι μορφές από
τα αγγεία ζωντανεύουν. Είναι σαν εικόνες που τραγουδάνε».
INFO
«Χορικά. Αιωνία θητεία στο κάλλος» απόψε και αύριο στο Μικρό Θέατρο της
Αρχαίας Επιδαύρου στο πλαίσιο του Μουσικού Ιουλίου του Φεστιβάλ Αθηνών. Στις
21.30. Εισιτήρια 40, 25, 15 ευρώ.
Google news
