Ξαναζωντανεύει μια γειτονιά των παλαιοχριστιανικών χρόνων

Άμμος και ξύλινοι διάδρομοι, φωτογραφίες από τη στιγμή της ανακάλυψης και σελίδες των αρχαιολογικών ημερολογίων δημιουργούν ατμόσφαιρα στην έκθεση-πιλότο

Μια ολόκληρη γειτονιά που έζησε από τα προϊστορικά χρόνια μέχρι και τον 7ο
αιώνα μ.X. θα βρει τη θέση της στο Νέο Μουσείο Ακροπόλεως. Και, μέχρι το
κτίριο να τελειώσει, 550 από τα 50.000 ευρήματα που ήρθαν στο φως κατά τα έξι
χρόνια ερευνών δίνουν μια γεύση από τη συγκατοίκηση μουσείου και 5.000 τ.μ.
ανασκαφής, στην έκθεση που διοργανώνει ο Οργανισμός του Νέου Μουσείου
Ακροπόλεως σε συνεργασία με την A’ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών
Αρχαιοτήτων.

Μοναδικό εύρημα στην Ελλάδα ο Δίας Ηλιοπολίτης – προστάτης της
«ωφέλιμης βροχής». Ο μαρμάρινος θεός (2ος-3ος αι. μ.X.) καταγόταν από την
Αίγυπτο και αποτελούσε την κύρια θεότητα στο Μπααλμπέκ του Λιβάνου. Κοντά του
η Ίσις Πανθέα της ίδιας εποχής, με τον δίσκο του Ήλιου στο κεφάλι, τα στάχυα
της Δήμητρας και τα σταφύλια του Διονύσου, στο στήθος την αιγίδα της Αθηνάς
και στο σώμα το φίδι της Υγείας.

Εγκαίνια: Όχι μόνο σφαγή κόκορα, όπως σήμερα, αλλά και την απόθεση
πήλινων αγγείων επέβαλλε το έθιμο για τη θεμελίωση ενός νέου κτιρίου. Τα
καμένα αγγεία μέσα σε λάκκους έχουν τη θέση τους στο πάτωμα της έκθεσης, όπως
επίσης ψηφιδωτά και κτερίσματα τάφων.

«Βουτιά» σε ένα διαφανές πηγάδι από ανοξείδωτο χάλυβα με αγγεία
σπασμένα στον πάτο του, αλλά και άλλα ακέραια που έριχναν στα νερά του (γι’
αυτό και σώθηκαν) για να πιάσουν οι ευχές, δίπλα σε ένα μαρμάρινο στόμιο
πηγαδιού με τα ίχνη για μαγκάνι, καθώς και ένα κομμάτι πήλινου αγωγού του
Πεισιστράτειου υδραγωγείου, συμπληρώνουν την πρωτότυπη εικόνα.

«Ακατάλληλες διά ανηλίκους» οι σέξι σκηνές που απεικονίζονται σε λυχνάρια,
δίπλα σε πήλινα πιάτα και κύπελλα κάθε είδους, σε ζάρια και σε πούλια, που
ανασυνθέτουν την ατμόσφαιρα του συμποσίου. Αχώριστα μάλιστα αποδείχθηκαν ένα
αρχαίο κέλυφος αυγού και το οστέινο κουταλάκι που χρησιμοποιούνταν για την
κατανάλωσή του. H σχέση τους άντεξε στους αιώνες και σήμερα εκτίθενται μαζί!

Ένα πλήρες μπουντουάρ με καθρέφτες, χτένες, περόνες για τα μαλλιά,
λεκανίδες όπου έτριβαν τις σκόνες των προϊόντων μακιγιάζ, κομψά κλειδάκια από
μπιζουτιέρες, αλλά και κουμπιά, βελόνες και κουβαρίστρες πρωταγωνιστούν στην
προθήκη που είναι αφιερωμένη στις γυναίκες, ενώ και η διπλανή έχει… άρωμα
γυναίκας, καθώς περιλαμβάνει φουφούδες, τηγάνια και βαζάκια για τα μπαχαρικά,
μια κυψέλη κι έναν τρυπτήρα σε σχήμα αντίχειρα.

Κουδουνίστρες, πήλινα μπιμπερό (θήλαστρα), «κουζινικά»-μικρογραφίες
πήλινων σκευών για παιχνίδι, αλογάκια με ρόδες και κούκλες – ακόμη και
προϊστορικές -«ζωντανεύουν» τις συνήθειες των παιδιών. Προσοχή στο
«κακομούτσουνο» μικρό ειδώλιο που πιθανόν απεικονίζει μία από τις Μοίρες.

INFO

«Το μουσείο και η ανασκαφή» καθημερινά 10.00-20.00 στο κτίριο Βάιλερ
(Μακρυγιάννη 2-4) έως 28 Φεβρουαρίου 2007. Είσοδος ελεύθερη.