[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

TO ΒΡΑΔΥ της 4ης Ιουλίου του 2004 πιστέψαμε στο απίστευτο, που ήταν
τελικά η πιο αληθινή μας ιστορία!

Ο χρόνος είναι μια αργή τιμωρία. H εθνική ομάδα ποδοσφαίρου, σήμερα, ακριβώς
δύο καλοκαίρια μετά, έχει σίγουρα καταλάβει πόσο σύντομη είναι η…
αιωνιότητα. Σαν σήμερα κατακτούσε το ευρωπαϊκό τρόπαιο προκαλώντας θαυμασμό,
σήμερα προκαλεί θλίψη με την απουσία της. Ακόμα περισσότερη, που η παγκόσμια
ομοσπονδία διάλεξε την παραμονή της επετείου για να δείξει την πόρτα της
εξόδου στην εθνική ομάδα και τους ελληνικούς συλλόγους!

Μικρά πράγματα μας χαλάνε τη ζωή, μικρά πράγματα μας τη φτιάχνουν και ένα απ’
αυτά που δίνουν γεύση στις άνοστες μέρες μας είναι το ποδόσφαιρο. Τότε, δύο
χρόνια πριν, νικήσαμε τη μοίρα μας, νικήσαμε τον ηττοπαθή εαυτό μας με μια
ανυπολόγιστης αξίας επιτυχία. Αργότερα νικήσαμε και τον χρόνο γυρίζοντάς τον –
δύο καλοκαίρια μετά – πίσω, εκεί απ’ όπου είχαμε ξεκινήσει: βλέπουμε Μουντιάλ
από μακριά, πίνουμε την μπίρα μας χαλαρά κι ατάραχα, στοιχηματίζουμε στους
άλλους και κλείνουμε τα μάτια αναπολώντας το «τότε» σαν συνταξιούχοι
αξιωματικοί που συντροφεύουν το υπόλοιπο της ζωής τους με διηγήσεις. Παγώσαμε
τον χρόνο στις νύχτες της Πορτογαλίας. Οι κατακτητές συμβιβάστηκαν με την
πρώτη άλωση και έγειραν να αποκοιμηθούν αποκαμωμένοι, με προσκέφαλο τις δάφνες
τους, όταν οι άλλοι προσπερνούσαν την ελληνική σημαία αφήνοντάς την να
κυματίζει στις Άλπεις και σκαρφάλωναν στα Ιμαλάια!

Οι συνεχείς αναβολές, αύριο και αύριο, μας κρατούν για πάντα παιδιά. Και έτσι
παιδί μένει το ελληνικό ποδόσφαιρο παρά την ξαφνική ενηλικίωσή του για ένα
καλοκαίρι, όταν πέρασε αυτόματα από τη νηπιακή στην ανδρική ηλικία χωρίς να
όμως να νιώσει το σκίρτημα της ακμής! Τώρα παλεύει να επιστρέψει για να
μαζέψει τα χαμένα χρόνια της εφηβείας.

H 4η Ιουλίου είναι η ημέρα ορόσημο της αμερικανικής ανεξαρτησίας αλλά και η
ημέρα εξάρτησης του ελληνικού ποδοσφαίρου από ένα αναπάντεχο κατόρθωμα. Σε τι
χρησίμευσαν λοιπόν λάθη και αμαρτίες που στιγμάτισαν το παρελθόν, αλλά και η
λαμπερή επιτυχία; Όταν βράδιασε ξανά, το ελληνικό ποδόσφαιρο άδειασε τα
παπούτσια του από την περιπέτεια, διέσχισε τον δρόμο βιαστικά και έπεσε να
κοιμηθεί ατάραχο.

Ελληνικό ποδόσφαιρο, καληνύχτα και… χρόνια πολλά!