[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΕΓΙΝΕ ΜΟΔΑ ή επιβάλλεται εκ των πραγμάτων; H σύγκληση της Ολομέλειας
Εφετών για την ανάθεση της διεξαγωγής ανακρίσεων σε εφέτη, επιδιώκεται όλο και
περισσότερο το τελευταίο διάστημα από τους άμεσα ή και έμμεσα εμπλεκομένους σε
υποθέσεις με γενικότερο ενδιαφέρον. Το αίτημα ακούγεται εύλογο. Αν μάλιστα η
υπόθεση δεν έχει τύχει του χειρισμού που της αξίζει, αυτομάτως… ανακτά το
κύρος της. Τι συμβαίνει όμως την ίδια ώρα; Αμφισβητείται ένα ολόκληρο
δικονομικό σύστημα, που έχει ορίσει ως αρμοδίους για τη διεξαγωγή ανακρίσεων
τους πρωτοδίκες. Οι αιτούντες τη σύγκληση της Ολομέλειας και τον ορισμό εφέτη
ανακριτή, εκφράζουν εμμέσως την έλλειψη εμπιστοσύνης στις συνήθεις διαδικασίες
με ό,τι αυτό περικλείει. Από τη βραδύτητα που χαρακτηρίζει την ανάκριση, λόγω
φόρτου εργασίας των ανακριτικών γραφείων, έως την ανεπαρκή – για τη διαχείριση
σοβαρών θεμάτων – εμπειρία του νέου πρωτοδίκη-ανακριτή. Αιτιάσεις για την
«καυτή» ζώνη της ανάκρισης έχουν διατυπωθεί πολλές κατά καιρούς. Και συχνά
έχει αποδειχθεί το δίκαιο των αντιδράσεων. Μόνο την υπόθεση του Χρηματιστηρίου
να θυμηθούμε, όπου μία πρωτοδίκης – η κ. Μπουρμπούλια – ανέλαβε να φέρει εις
πέρας τη δικογραφία-τέρας (με τα εξίσου γνωστά αποτελέσματα) αρκεί για να
επιβεβαιωθούν οι ανησυχίες. H ευκαιριακή παράκαμψη ωστόσο των δεδομένων αυτών
προβλημάτων με την ανάθεση όλο και περισσότερων υποθέσεων σε εφέτες ανακριτές,
δεν λύνει το ζήτημα. Αντιθέτως, γεννά άλλα. Το δυναμικό τού Εφετείου δεν είναι
αστείρευτο. Ο περιορισμένος αριθμός εφετών δεν παρέχει την πολυτέλεια
παροπλισμού δικαστών από την καθημερινή «μάχη» με τις χιλιάδες υποθέσεις που
περιμένουν την εκδίκασή τους στα ακροατήρια. Αν διατεθούν δύο εφέτες (τακτικός
και αναπληρωτής) για τη μια ανάκριση, δύο για την άλλη, δύο για την τρίτη, τι
θα μείνει; Ήδη η πολύμηνη διεξαγωγή της δίκης της 17N και κάποιων άλλων δικών
που διαρκούν πολύ, έχουν στερήσει έναν σοβαρό αριθμό δικαστών από τη δύναμη
του Εφετείου. Και η εναπομείνασα δεν τα βγάζει πέρα. Τα ελλείμματα έχουν
ασφαλώς ως τελικό αποδέκτη τον πολίτη, που περιμένει χρόνια να βρει το δίκιο
του. H ανάγκη εξεύρεσης σοβαρής λύσης προβάλλει επιτακτικά. Το παραδικαστικό
πάει, ξεθύμανε. Καιρός να ασχοληθούν οι αρμόδιοι με θέματα ουσίας.