Γιαγιάδες… εν δράσει

«Μόλις τα μωρά σαράντισαν και οι μητέρες τους, οι νύφες μου, πήγαν στις
δουλειές τους, μανίκια σήκωσα εγώ. Μεγαλώνω – μετά τα παιδιά – και τα εγγόνια
μου. Αυτό κάνω μια ζωή, σαν “επαγγελματίας” μπέιμπι-σίτερ!».

Οι τρεις γενιές της οικογένειας Φωστιέρη, με τη γιαγιά Μαρία Φωστιέρη να έχει την τιμητική της στο μέσον όλων

H κ. Μαρία Φωστιέρη, από τη Θεσσαλονίκη, είναι γιαγιά με… σταθερό
εβδομαδιαίο πρόγραμμα απασχόλησης. Τους τελευταίους μήνες ανέλαβε και τα δύο
νεογέννητα εγγόνια της. «Από την ώρα που οι νύφες μου ήταν, σχεδόν ταυτόχρονα,
έγκυοι, ουσιαστικά αυτοπροτάθηκα» λέει. H κ. Φωστιέρη απλώς επιβεβαιώνει τον
κανόνα που θέλει τα Ελληνόπουλα να μεγαλώνουν με τη φροντίδα της γιαγιάς όταν
οι γονείς τους εργάζονται. Όπως έδειξε πρόσφατη έρευνα της Εθνικής Στατιστικής
Υπηρεσίας, κυρίως οι γιαγιάδες φροντίζουν τα παιδιά ηλικίας έως και 2 ετών
(80,5%), αλλά και 3-5 ετών (56,8%), για διάστημα μεγαλύτερο των 30 ωρών την
εβδομάδα.

Εναλλάξ

Το καθημερινό πρόγραμμα της κ. Φωστιέρη αρχίζει από νωρίς. Αναχωρεί στις 7.45
το πρωί για τα σπίτια των γιων της. Δευτέρα και Τετάρτη νταντεύει το
μεγαλύτερο, που είναι 11 μηνών – τις υπόλοιπες μέρες το αναλαμβάνει η δεύτερη
γιαγιά του. «Το φροντίζω έως τις 3 το μεσημέρι, έρχεται κι ο παππούς του κάθε
μέρα και βοηθάει. Εάν χρειαστεί, το παίρνω σπίτι μου έως τις 5 – να
ασχοληθούμε και με το φαγητό και τον σύζυγο». Τρίτη, Πέμπτη και Παρασκευή
σειρά έχει ο μικρότερος εγγονός, ο οποίος τις υπόλοιπες ημέρες απολαμβάνει τη
φροντίδα της μαμάς και της άλλης γιαγιάς του. «Είναι ζόρικες για μένα οι 5
ημέρες σερί. Χαλάλι τους, όμως, ευτυχώς είναι ήσυχα μωρά και η χαρά μου πολύ
μεγάλη! Τι θα έκανα, άλλωστε, εγώ τώρα; Θα έπινα καφέ. Τώρα, για ενάμιση ακόμα
χρόνο – έως ότου στείλουμε τα παιδιά σε παιδικό σταθμό – είμαι σίγουρα
“κλεισμένη”!».

Μόνιμη εγκατάσταση

H Γαρυφαλλιά Αγγέλου, χρειάστηκε να εγκατασταθεί σχεδόν μόνιμα στο σπίτι της
κόρης της. Πηγαίνει πλέον στη Λειβαδειά κάθε 15-20 μέρες, μόλις για ένα
Σαββατοκύριακο, ίσα – ίσα για να φροντίσει και τον σύζυγό της, που πάντως δεν
παραπονιέται, για χάρη της 16 μηνών εγγονής του. «Είχα τη νοοτροπία αυτή από
τη γιαγιά μου» εξηγεί. «Μας είχε μεγαλώσει τόσο σωστά κι ήθελα κι εγώ να έρθει
η μέρα που θα αναλάβω τα εγγόνια μου».

«Είναι θέμα εμπιστοσύνης»

«H ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ της εποχής, όλα αυτά τα κρούσματα εγκληματικότητας και τα
προβλήματα με τις νταντάδες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας και τρομάζουν
τον κόσμο, κάνουν επιφυλακτικούς τους γονείς, που θέλουν κάποιον έμπιστο στην
επίβλεψη των παιδιών τους», παρατηρεί ο Γιάννης Κούρος, πρόεδρος της Ελληνικής
Εταιρείας Ψυχολογίας-Ψυχιατρικής Ενηλίκων και Παίδων. «Στο μόνο που μπορεί να
“κινδυνεύσει” ένα παιδί από τη γιαγιά του είναι στο παραχάιδεμα. H ανάμειξη
της γιαγιάς είναι, ακριβώς, θέμα εμπιστοσύνης, δευτερευόντως και θέμα
χρημάτων».

«Δεν μιλάμε για επιστροφή σε παραδοσιακά πρότυπα ανατροφής των παιδιών,
αντίθετα οι σχετικές έρευνες δείχνουν ότι τα νέα ζευγάρια θέλουν ανεξαρτησία
από γονείς-παππούδες και χώρο δικό τους», εκτιμά, αντιθέτως ο Νίκος Φακιολάς,
δρ Κοινωνιολογίας και ερευνητής του EKKE. «Είναι καθαρά λύση ανάγκης, από τη
στιγμή που υπάρχει έλλειμμα κοινωνικών παροχών προς τους νέους γονείς και
υποδομών σε βρεφονηπιακούς σταθμούς».