Kλώτσησαν το όνειρο…

Σκηνή γνώριμη για τον εικονιζόμενο Αντεμπαγιόρ και τους συμπαίκτες του. H απογοήτευση ήταν ο κοινός παρονομαστής σε κάθε προσπάθεια του Τόγκο, που σίγουρα δεν ακολούθησε σε απόδοση τις άλλες ομάδες της Αφρικής

Γυρίζουν με το κεφάλι ψηλά από το Παγκόσμιο Κύπελλο οι παίκτες της Αφρικής, οι
παίκτες του Τόγκο όμως μια ημέρα θα μετανιώσουν, αφού δεν έδωσαν στον εαυτό
τους την ευκαιρία να νιώσουν υπερήφανοι… Το απίστευτο ταξίδι αυτής της
μικρής, φτωχής χώρας της Δυτικής Αφρικής, στην πρώτη συμμετοχή της σε
Μουντιάλ, τέλειωσε πρόωρα τη Δευτέρα, όταν ηττήθηκε και από την Ελβετία.
Σήμερα κλείνουν τις παραστάσεις τους οι Δυτικοαφρικανοί, με μια τυπική αυλαία
κόντρα στη Γαλλία. Στόχος να μη διασυρθούν.

«Σπάνια στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου, μια εθνική ομάδα αδίκησε τόσο
τον εαυτό της όσο το Τόγκο», γράφει χαρακτηριστικά η «Herald Tribune». Μέχρι
την παραμονή του αγώνα με την Ελβετία, οι παίκτες ακόμα φώναζαν για το πριμ,
το οποίο θα απέφερε στον καθένα, σε έναν μήνα, 200 φορές περισσότερα χρήματα
απ’ όσα κερδίζει η πλειονότητα των συμπατριωτών τους.

Οι ποδοσφαιριστές μπορεί να έχουν δίκιο έως ένα σημείο, επειδή η ομοσπονδία
του Τόγκο, πριν ακόμα από την έναρξη του Παγκοσμίου Κυπέλλου, εισέπραξε
τουλάχιστον ένα εκατ. δολάρια από τη ΦΙΦΑ, για τη συμμετοχή της.

Έβγαιναν καθημερινές ανακοινώσεις από τους υπευθύνους της αποστολής, ακόμα και
πριν από την έναρξη των αγώνων, σύμφωνα με τις οποίες οι παίκτες δεν θα έκαναν
το καθήκον τους, εφόσον η ομοσπονδία δεν εκπλήρωνε τις υποχρεώσεις της.

Ήταν και ο Ότο Πφίστερ, ο Γερμανός προπονητής, του οποίου η αδυναμία στην
Αφρική κρατάει χρόνια, ο οποίος ξενυχτούσε διατρανώνοντας ότι το όνειρό του να
είναι στον πάγκο ομάδας σε Παγκόσμιο Κύπελλο γινόταν εφιάλτης. Ο Πφίστερ
ξόδεψε περισσότερη ενέργεια με την οργή και τον θυμό του απ’ ό,τι κάποιοι
παίκτες του στο γήπεδο. Σηκωνόταν από τον πάγκο, φώναζε, καταφερόταν εναντίον
αδικιών, νουθετούσε τους… ξεχασμένους παίκτες του. Στο τέλος του αγώνα
παραδεχόταν, διπλωματικά, πως οι παίκτες του δεν ήταν αυτοί που έπρεπε αλλά,
με βαριά καρδιά, κατέληγε ότι τον έκαναν περήφανο…

Ο Ότο Πφίστερ παραδέχτηκε πως οι παίκτες του δεν ήταν αυτοί που έπρεπε, αλλά τον έκαναν περήφανο…

H Ελβετία πήρε τους βαθμούς, ενώ οι παίκτες του Τόγκο είχαν το μυαλό τους
μακριά από το γήπεδο. Πόσο λυπηρό! Πώς θα θυμούνται το καλοκαίρι του 2006; Πώς
θα συγκριθούν με τους παίκτες της Αγκόλας; Δεν θα ζηλεύουν τους παίκτες της
Γκάνας που έγιναν ήρωες με τη νίκη επί της Τσεχίας;

Θα μπορούσαν όλα να ήταν διαφορετικά, αλλά, κατά κάποιον τρόπο στην Αφρική,
όλα ακολουθούν τη μοίρα τους με έναν περίεργο τρόπο. Ο Κλοντ Λε Ρόι, ένας
άλλος Ευρωπαίος που ταξίδεψε στην αφρικανική ήπειρο και έζησε σπουδαίες
στιγμές με την ομάδα του Καμερούν και πρόσφατα άσχημες στο Κονγκό,
προσπαθώντας να εκμαιεύσει υποσχέσεις για την πληρωμή των παικτών του, είπε:
«Όσα περισσότερα γνωρίζω για το ποδόσφαιρο τόσο περισσότερο το αγαπώ, άλλο
τόσο όμως αντιπαθώ τους παράγοντες του ποδοσφαίρου».

Ο Ότο Πφίστερ, αναμφίβολα, κατέληξε στο ίδιο συμπέρασμα…