Kρύβουν τα παιδιά από την Aστυνομία

Ποιος θα φανταζόταν πως στη Γαλλία του 2006 θα γεννιόταν μια νέα Resistance
με αποστολή να κρύβει σχολιαρόπαιδα από την Αστυνομία; Κι όμως. Μπορεί τρεις
στους τέσσερις Γάλλους να στηρίζουν την κατασταλτική μεταναστευτική πολιτική
του Νικολά Σαρκοζί, την απόφασή του να απελάσει φέτος 25.000 λαθρομετανάστες,
αλλά ο ένας που απομένει αντιστέκεται.

La Resistance: H Κριστίν Πιτιό είναι μόνο ένας κρίκος του δικτύου γονέων και καθηγητών που έχουν βάλει σκοπό της ζωής τους να εμποδίσουν την απέλαση του Άλεκ και του Νταβίντ Μπαμπαϊάν

Όταν η Αστυνομία ήρθε να απελάσει τη Σαμίρα Μπαμπαϊάν και τα δύο παιδιά της, ο
10χρονος Άλεκ και ο 7χρονος Νταβίντ κρύφτηκαν κάτω από το κρεβάτι. Οι
αστυνομικοί δεν βρήκαν τα παιδιά, δεν μπορούσαν να πάρουν μόνο τη μητέρα και
έφυγαν. Από εκείνο το πρωινό του Απριλίου, ο Άλεκ και ο Νταβίντ μεταφέρονται
από κρυψώνα σε κρυψώνα. Μια ομάδα γονέων και καθηγητών στο σχολείο τους, στη
Λυών, έχουν βάλει σκοπό της ζωής τους να εμποδίσουν την απέλαση αυτής της
τριμελούς οικογένειας λαθρομεταναστών από το Αζερμπαϊτζάν. Σε περίπτωση
ανάγκης, τα δυο παιδιά ξέρουν πολύ καλά τι πρέπει να κάνουν: να τρέξουν, να
κρυφτούν και να πάρουν έναν συγκεκριμένο αριθμό τηλεφώνου. Κάποιος από την
resistance θα τρέξει να τους σώσει.

Συναγερμός

«Όχι στις απελάσεις». Μία μικρή μαθήτρια διαμαρτύρεται, έξω από το σχολείο της στο Παρίσι, για την πολιτική του Νικολά Σαρκοζί έναντι των λαθρομεταναστών

Ποιος θα το φανταζόταν; Κι όμως, όσο πλησιάζει το τέλος του σχολικού έτους
τόσο φουντώνει το κίνημα. Κι αυτό διότι ο Γάλλος υπουργός Εσωτερικών, ο
«πολύς» Νικολά Σαρκοζί, είχε δώσει ατύπως εντολή να μην απελαύνονται
οικογένειες με παιδιά που φοιτούν στο σχολείο. Σε λίγες ημέρες, ωστόσο –
επισημαίνει το γαλλικό Δίκτυο Παιδεία Χωρίς Σύνορα (RESF) – έως και 100.000
παιδιά μπορεί να γίνουν στόχος απελάσεων. Στη Λυών, γονείς και καθηγητές
ετοιμάζονται να βοηθήσουν, πέραν της οικογένειας Μπαμπαϊάν, ακόμα 27
οικογένειες λαθρομεταναστών, συμπεριλαμβανομένων 63 παιδιών. «Δεν είμαστε
επαναστάτες», λέει ένα μέλος του «δικτύου», η Κριστίν Πιτιό. «Είμαστε απλώς
πολίτες». Σε πολλές πόλεις, δήμαρχοι και οργανώσεις που πρόσκεινται στην
Αριστερά διοργανώνουν συμβολικές τελετές στη διάρκεια των οποίων Γάλλοι
πολίτες γίνονται οι «δημοκρατικοί προστάτες» μικρών μεταναστών, δίνοντας την
υπόσχεση να τους «βοηθούν και να τους προστατεύουν». H παράδοση του
«δημοκρατικού προστάτη» έχει τις ρίζες της στη Γαλλική Επανάσταση, αναπτύχθηκε
ως μια κοσμική εναλλακτική λύση στον καθολικό «νονό». Νομική ισχύ, βέβαια, δεν
έχει. Σε μια χώρα όπως η Γαλλία, όμως, έχει τεράστια συμβολική σημασία.

Οι τελετές

Όσο πλησιάζει η τελευταία ημέρα του σχολείου τόσο πληθαίνουν οι τελετές αυτές.
Μόλις την Κυριακή, αποκαλύπτει το Γαλλικό Πρακτορείο, στο Παρίσι, «σε μια
τοποθεσία που κρατήθηκε μυστική», καμιά εκατοστή παιδιά τέθηκαν υπό την
προστασία προσωπικοτήτων, όπως ο σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς και η ηθοποιός
Ζοσιάν Μπαλασκό! Στόχος των διοργανωτών, να αποτύχει το «κυνήγι παιδιών» που
φοβούνται ότι θα σημάνει η έναρξη των θερινών διακοπών.

«H νομοθεσία είναι πολύ σκληρή, οι άνθρωποι, όμως, φιλόξενοι»

«ΝΟΜΙΖΩ πως έχω δει και το καλύτερο και το χειρότερο πρόσωπο αυτής της
χώρας», λέει, πίσω στη Λυών, η Σαμιρά Μπαμπαϊάν. «Από τη μία πλευρά, η
νομοθεσία για τη μετανάστευση είναι πολύ σκληρή. Από την άλλη, οι άνθρωποι
είναι τόσο φιλόξενοι». H Μπαμπαϊάν εγκατέλειψε το Αζερμπαϊτζάν το 1999. Ήθελε
να ξεφύγει από τις διακρίσεις των Αζέρων εναντίον της αρμενικής μειονότητας,
από τον βίαιο χαρακτήρα του συζύγου της, και μια ζωή γεμάτη φτώχεια. Πρώτα
πήγε στη Ρωσία, μετά στη Γερμανία. Εκεί, ζήτησε άσυλο. Πέρασαν τρία χρόνια, η
αίτησή της απορρίφθηκε. Υποχρεώθηκε να επιστρέψει στη Ρωσία. Αγόρασε ένα
ψεύτικο διαβατήριο και ξεκίνησε, με το λεωφορείο, από το Καλίνινγκραντ για τη
Λυών. Με βάση τη Συνθήκη του Σένγκεν, όμως, ένας που έχει ζητήσει άσυλο και
έχει απορριφθεί από μία ευρωπαϊκή χώρα, δεν μπορεί να γίνει δεκτός σε άλλη.
Δύο μήνες τώρα, λοιπόν, η Σαμιρά, ο Άλεκ και ο Νταβίντ κρύβονται. Τον πρώτο
μήνα, χωρίστηκαν σε διάφορες οικογένειες. Τον τελευταίο, μένουν στο ίδιο
διαμέρισμα, ευγενική παραχώρηση ενός ιερέα.

Στην ίδια θέση με τον Άλεκ και τον Νταβίντ βρίσκονται η 6χρονη Πατιμάτ από το
Νταγκεστάν (ζει και κρύβεται στη Βρέστη), ο 7χρονος Ιλκχάμ από την Αλγερία
(ζει και κρύβεται στο Παρίσι) και δεκάδες παιδιά που σύντομα θα γίνουν
εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες. H Resistance οργανώνεται, διογκώνεται και ήδη
πέτυχε κάτι σημαντικό: προ ημερών, ο Σαρκοζί ζήτησε από τους νομάρχες να
εξετάσουν, κατά περίπτωση, τη χορήγηση άδειας παραμονής στις οικογένειες
λαθρομεταναστών με παιδιά που είτε γεννήθηκαν στη Γαλλία, είτε έφτασαν στη
χώρα «σε πολύ μικρή ηλικία» και δεν μιλούν τη γλώσσα της χώρας καταγωγής τους.
«Θα ήταν απάνθρωπο να τα διώξουμε», ομολόγησε. H πρώτη μεγάλη νίκη.