Tα άπλυτα τζιν κάνουν καλό στον πλανήτη

Πες μου πώς φοράς το τζιν σου και θα σου πω πόσο βλάπτεις τον πλανήτη! Αν
αδιαφορείς για την προέλευσή του, το βάζεις μία φορά την εβδομάδα, το πλένεις
κάθε τρεις χρήσεις, το σιδερώνεις και το πετάς στα σκουπίδια έπειτα από
τέσσερα χρόνια, αποτελείς τον κανόνα – αλλά «χρυσός», ο κανόνας αυτός δεν
είναι καθόλου…

Επ’ ευκαιρία ενός συνεδρίου αφιερωμένου στα «πράσινα» προϊόντα και την
οικο-κατανάλωση, η Γαλλική Υπηρεσία Περιβάλλοντος και Έξυπνης Χρήσης της
Ενέργειας (Ademe) αποφάσισε να αναλύσει τον κύκλο ζωής ενός τζιν και την
επίπτωση που έχει ο κύκλος αυτός στο περιβάλλον. Στήριξε την έρευνά της σε
έναν πολύ συγκεκριμένο τύπο τζιν («Ένα μπλου-τζιν βάρους 600 γραμμαρίων, με
μια φόδρα από πολυεστέρα 38 γραμμαρίων, έξι πριτσίνια και ένα κουμπί») και σε
έναν πολύ συγκεκριμένο τρόπο χρήσης του («Φοριέται μία φορά την εβδομάδα, για
τέσσερα χρόνια, πλένεται στο πλυντήριο κάθε τρεις χρήσεις στους 40 βαθμούς
Κελσίου και σιδερώνεται»).

Το βαμβάκι. Από πού «ξεκίνησε» όμως το τζιν αυτό; Όταν αγοράζουμε ένα
τζιν που φτιάχτηκε από βαμβάκι το οποίο καλλιεργήθηκε στην Ινδία, επιβαρύνουμε
περισσότερο το περιβάλλον απ’ ό,τι όταν η καλλιέργεια έγινε στην Αίγυπτο. Και
αυτό διότι η Ινδία είναι πιο μακριά: η μεταφορά του βαμβακιού – και στη
συνέχεια του ίδιου του παντελονιού – συνεισφέρει το 6% της συνολικής επίπτωσης
που έχει το τζιν στο περιβάλλον. Και αν το βαμβάκι είναι οικολογικό, έχει
καλώς: δεν έχουν χρησιμοποιηθεί χημικά προϊόντα για την καλλιέργειά του, άρα η
μόλυνση στα ποτάμια και τον υδροφόρο ορίζοντα είναι μικρότερη.

Αν όμως το τζιν έχει κατασκευασθεί σε μια χώρα που δεν διαθέτει νομοθεσία όσον
αφορά την επεξεργασία των μολυσμένων υδάτων, τότε μιλάμε για οικολογική…
φρίκη: σε κάθε μετατροπή του (βάψιμο, ξεθώριασμα), ξεχύνονται από τις μονάδες
παραγωγής διάφορα χημικά.

Και περνάμε στο επόμενο στάδιο της ζωής ενός τζιν: τη χρήση. Όσο περισσότερο
το πλένουμε, τόσο περισσότερο βλάπτουμε τον πλανήτη. Πλυντήριο και σίδερο
κάνουν τα ρολόγια της ΔΕΗ να γυρνούν σαν δαιμονισμένα. Το χειρότερο όμως
είναι, πέραν πάσης αμφιβολίας, το στεγνό καθάρισμα που συχνά επιλέγεται για τα
ακριβά τζιν με παγιέτες, δαντέλες και ούτω καθ’ εξής: «Περιβαλλοντική
αισχρότητα» το χαρακτηρίζει η Νάντια Μπεγκλίν, υπεύθυνη της έρευνας. Και αυτό,
λόγω των χημικών προϊόντων που χρησιμοποιούνται αλλά και λόγω της ενέργειας
που καταναλώνεται.

Οι πέντε βασικοί κανόνες

Να εγκαταλείψουμε λοιπόν οριστικά το τζιν στην ντουλάπα; Όχι, απλώς πρέπει να
ελαχιστοποιήσουμε την επίπτωσή του στο περιβάλλον. Τζιν από πραγματικά
οικολογικό βαμβάκι είναι σχεδόν αδύνατο να βρούμε. Έτσι, πέντε είναι οι
βασικοί κανόνες:

1. Να φοράμε το τζιν μας δύο φορές την εβδομάδα αντί για μία

2. Να το πλένουμε κάθε πέντε χρήσεις αντί για τρεις

3. Να χρησιμοποιούμε κρύο νερό και μικρότερη δόση απορρυπαντικού

4. Να μην το βάζουμε στο στεγνωτήριο και να μην το σιδερώνουμε

5. Όταν το βαρεθούμε, να το χαρίζουμε ή να το μετατρέπουμε σε σορτς
ή… φόρμα για το σπίτι. Είναι πολύ καλύτερο από το να το πετάξουμε στα
σκουπίδια και να καταλήξει ενδεχομένως σε κάποιον κλίβανο – που εκπέμπει τόσα
αέρια που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, όσα και μια μοτοσυκλέτα
έπειτα από 337 χλμ!

«Επικεντρώσαμε την έρευνά μας στα τζιν, όμως κάθε ένα από τα προϊόντα που
χρησιμοποιούμε καθημερινά αποτελεί ένα εν δυνάμει οικολογικό πρόβλημα»,
διευκρινίζει η Νάντια Μπεγκλίν. «Λίγη προσοχή να επιδείξουμε και μπορούμε να
περιορίσουμε τις εκπομπές αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου
κατά περίπου 20%. Είναι θέμα στάσης και συνείδησης – οικολογικής ή μη».

LINK: * www.ademe.fr/