Στην Eλλάδα τα πιο καθαρά νερά

Καλύτερα να κολυμπάει κάποιος στη θάλασσα, παρά στις λίμνες ή τα ποτάμια
της Ευρώπης, συμβουλεύει φέτος η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Και μάλιστα καλύτερα να
κολυμπάει στα νερά της Ελλάδας, παρά οπουδήποτε αλλού.
![]() |
Για το φετινό καλοκαίρι, η Επιτροπή συμβουλεύει τους τουρίστες να βουτήξουν
στα νερά των ελληνικών, των ιταλικών ή των κυπριακών ακτών, παρά στα νερά του
Βελγίου ή στις παραλίες της Βαλτικής. Γενικά μιλώντας, οι παραθεριστές καλά θα
κάνουν να προτιμούν τη θάλασσα από τα ποτάμια. Ο απολογισμός όσον αφορά τα
ύδατα κολύμβησης ανά την Ευρώπη των 25, τον οποίο έδωσε στη δημοσιότητα την
Παρασκευή το εκτελεστικό όργανο της E.E., είναι μεν «θετικός»· τα στοιχεία
όμως ποικίλλουν, με σημαντικές διαφορές από περιοχή σε περιοχή. Τα καλύτερα
νερά μπορεί πάντως να τα βρει κανείς στο Αιγαίο, το Ιόνιο και την Αδριατική.
Κατά το 2005, 96% των υδάτων κολύμβησης ανταποκρίνονταν στις προδιαγραφές
ποιότητας που έχουν ορισθεί σε κοινοτικό επίπεδο – σημείωσαν δηλαδή μια πολύ
μικρή μείωση σε σχέση με την προηγούμενη σεζόν. Αντίθετα, οι…
περιβαλλοντικές επιδόσεις των εσωτερικών υδάτων (ποταμοί και λίμνες) είναι
σαφώς χειρότερες: το 15% δεν ανταποκρίνονταν στις εν λόγω προδιαγραφές,
ποσοστό σχεδόν διπλάσιο σε σχέση με ό,τι ίσχυε πριν από δύο χρόνια. Ο
Επίτροπος Περιβάλλοντος, κ. Σταύρος Δήμας, εξέφρασε δημοσίως την ανησυχία του
για το γεγονός αυτό.
Δειγματοληπτικοί έλεγχοι
Πάντως ορισμένες χώρες κατηγορούνται από την Επιτροπή ότι… εξωραΐζουν τις
στατιστικές. Από το 1976, μια ευρωπαϊκή ντιρεκτίβα υποχρεώνει κάθε
κράτος-μέλος να αποστέλλει στις Βρυξέλλες τα αποτελέσματα των δειγματοληπτικών
ελέγχων που γίνονται κατά τη θερινή περίοδο. Δηλαδή, στο σύνολο της Ένωσης των
25, μιλάμε για 20.914 περιοχές κολύμβησης, εκ των οποίων 14.230 παράκτιες και
6.684 εσωτερικών υδάτων. Από τις 11 παραμέτρους που λαμβάνονται υπόψη βάσει
της ντιρεκτίβας, οι πέντε θεωρούνται ως οι σημαντικότερες – δύο βιολογικού
χαρακτήρα (κολοβακτηρίδια, συνολικά και των κοπράνων) και τρεις φυσικο-χημικού
χαρακτήρα (ορυκτέλαια, υπολείμματα από απορρυπαντικά και φαινόλες). Σήμερα
ωστόσο η μέθοδος θεωρείται απηρχαιωμένη, σε βαθμό που μια νέα ντιρεκτίβα – η
οποία υιοθετήθηκε στις αρχές του χρόνου και θα εφαρμοσθεί πλήρως το 2014 –
επιβάλλει στα κράτη-μέλη να επικεντρώνουν στις ουσίες των κοπράνων, που
αποτελούν την «κύρια απειλή» για την υγεία των λουομένων. Πρόκειται για τους
εντερόκοκκους και το βακτηρίδιο Escherichia coli.
Παρά τις μεθοδολογικές αυτές βελτιώσεις, η προσπάθεια για διαφάνεια όσον αφορά
τις στατιστικές, εκ μέρους των κρατών-μελών, κρίνεται ανεπαρκής από τις
Βρυξέλλες. Από το 1990, η Επιτροπή διαπίστωσε πως 7.000 περιοχές κολύμβησης
είχαν… εξαφανιστεί ανεξήγητα από τον κατάλογο των περιοχών στις οποίες
έπρεπε να παρακολουθείται η ποιότητα των υδάτων. Αυτό έγινε «για να
αποκρυφθούν προβλήματα ρύπανσης και να αποφύγουν τα κράτη-μέλη να υποχρεωθούν
να καθαρίσουν αυτές τις πλαζ», κατήγγειλε ο Σταύρος Δήμας. Στη Γαλλία, για
παράδειγμα, μέσα σε 15 χρόνια, 383 θαλάσσιες πλαζ, από τις 2.255 (17%),
εξαφανίσθηκαν… – μια αναλογία που φτάνει μάλιστα στο 48% αν εξετάσει κάποιος
τις περιοχές κολύμβησης εσωτερικών υδάτων. Τον Απρίλιο, οι Βρυξέλλες
δρομολόγησαν διαδικασία επί παραβάσει κατά 11 κρατών-μελών (μεταξύ τους και η
Ελλάδα, καθώς και η Γαλλία, η Ισπανία και η Ιταλία). Ο κ. Δήμας κάλεσε και
πάλι την Παρασκευή τα κράτη αυτά να επιδείξουν πνεύμα συνεργασίας.
![]() |
Δείτε περισσότερα σχετικά με την ευρωπαϊκή οδηγία στο: http: //europa.eu.int/water/water-bathing/index-en.html















