ΣE ΠPΩTO ENIKO Nα μην ιδρώνει το αυτί μας…

«Πέντε ονειρικές δουλειές για γυναίκες». Ο τίτλος μού κίνησε αμέσως την
περιέργεια… H «όρεξή» μου όμως κόπηκε εξίσου γρήγορα. Προτάσεις καριέρας,
σαν να λέμε ανακαλύψαμε την Αμερική! Ποιες ήταν αυτές; 1: Στυλίστρια. 2:
Ταξιδιωτικός πράκτορας. 3: Σεφ παγωτών. 4: Οργανώτρια κονσέρτων. 5:
Σχεδιάστρια ρούχων.

Ονόματα σχεδιαστών όπως είναι ο Armani, o Gaultier, ο Versace, αλλά και οι
(δικοί μας) Γαβαλάς, Ασλάνης, Τσέλιος κ.ά. είναι μάλλον η εξαίρεση στον
κανόνα; Ή μήπως οι άνδρες δεν έχουν γούστο στα ρούχα;

Και αν τέλος πάντων ο σχεδιασμός ρούχων και ο συνδυασμός αυτών αποτελούν μία
από τις ιδανικότερες εργασίες για τις γυναίκες, αναλογιζόμενος κανείς το πάθος
τους για τις βιτρίνες, οι άλλες δύο προτάσεις περί παγωτών και ταξιδιών σε
ποια σειρά σκέψεων βασίζονται ακριβώς;

Αναπάντητο μένει το ερώτημα, καθώς ουδείς επιχείρησε να δώσει κάποια εξήγηση.
Πάντως, το συγκεκριμένο άρθρο – που φέρει την υπογραφή Αμερικανού αρθρογράφου
– φαίνεται πως ουσιαστικά κάνει διακρίσεις εις βάρος του ανδρικού φύλου.

Σαν να λέμε, με άλλα λόγια, ότι οι σεφ που γεννήθηκαν – κατά λάθος μάλλον –
άνδρες δεν μπορούν να δημιουργήσουν λαχταριστές γεύσεις παγωτού. Αμ το άλλο;
Ότι οι γυναίκες διοργανώνουν καλύτερα τις διακοπές των πελατών. Προσωπικά, δεν
είχα ποτέ πρόβλημα με τον Στράτο. Αντιθέτως, επέλεξε για μένα και μάλιστα –
χωρίς εμένα – τις καλύτερες διακοπές.

Οι «ταμπέλες» περί εργασιών που ταιριάζουν αναλόγως στο ανδρικό ή στο
γυναικείο φύλο έχουν καταρριφθεί προ πολλού. Αν μη τι άλλο, προς τα εκεί
οδεύουμε. Ή μήπως περάσαμε στην εποχή τού «ο δε άνδρας να φοβήται τη γυνή»; Ή
στο «κάθε κατεργάρης στον πάγκο του;» Ή καλύτερα να μην ιδρώνει το αυτί μας…