[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

TI ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ έχει να μάθει η Βουλή από την αποψινή ενημέρωση των
αρμόδιων υπουργών Εξωτερικών και Άμυνας για τη θυσία του Κώστα Ηλιάκη; Και
προς τι να αναλωθεί ο πολιτικός κόσμος σε «αερομαχίες» εντυπώσεων;

Στάχτη στα μάτια δεν φαίνονται όλα αυτά, όταν είναι προδιαγεγραμμένη η
εξωτερική πολιτική, κυρίως μετά το 1990, σε μια γραμμή αποδοχής των οδηγιών
Βρυξελλών, Ουάσιγκτον και Λονδίνου; Μήπως η Αθήνα δεν είναι αυτή που
ευνουχίστηκε αποδεχόμενη στις αρχές της δεκαετίας του ’90 τη διάλυση των
Βαλκανίων, αλλά και πολύ αργότερα όταν χρηματοδότησε στο Βελιγράδι οργανώσεις
για την περαιτέρω μπακλαβαδο-ποίηση της συμμάχου Γιουγκοσλαβίας; Δεν ήταν η
Ελλάδα που έστησε προεκλογικές συγκεντρώσεις στην Αλβανία, στη Βουλγαρία και
στη Ρουμανία πολιτικών δυνάμεων που ήταν προσκείμενες στα επεκτατικά σχέδια
της Τουρκίας και στην αμερικανοβρετανική γραμμή συνεκμετάλλευσης στο Αιγαίο;

Δεν ήταν αποτέλεσμα όλων αυτών των πολιτικών τα Ίμια, οι γκρίζες ζώνες, αλλά
και η παράδοση του Οτζαλάν; Αυτή η τακτική του συμβιβασμού, πάντοτε με
ανταλλάγματα προς την Άγκυρα και την Ουάσιγκτον, δεν ήταν και οι συμφωνίες της
Μαδρίτης και του Ελσίνκι που προλείαναν το έδαφος γι’ αυτή την περιβόητη
συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο; Σ’ αυτή την κούρσα της «λογικής» που ακολούθησαν
οι «συνετοί», κατακεραυνώνοντας και λασπώνοντας κόμματα και πολιτικούς που
αντιστάθηκαν, δεν εντάχθηκε και η εκστρατεία για «να παραιτηθεί ο Αραφάτ» –
και μάλιστα την ώρα της πολιορκίας του; Κι αυτή η ίδια η πολιτική δεν έφτασε
την Κύπρο, μέσω του ακριβοδιαφημισμένου σχεδίου Ανάν, στα όρια της διάλυσης
αυτού έστω του κράτους που ιδρύθηκε μετά τον ηρωικό απελευθερωτικό αγώνα του
Ελληνισμού;

Αλλά για ποια ειρήνη βαυκαλίζονται οι «ρεαλιστές»; Ειρήνη δεν υποσχόταν ο
Τσάμπερλεν στη Βρετανία αλλά ακολούθησε ο B’ Παγκόσμιος Πόλεμος; Ειρήνη δεν
διαλαλούσαν οι βασιλικοί στην Ελλάδα αλλά οδήγησαν τη χώρα στην εθνική
καταστροφή του 1922; Και επιτέλους, γιατί ορισμένοι αποκρύπτουν επιμελώς ότι –
και για την Ελλάδα – οι συμβιβασμοί οδήγησαν και σε πόλεμο και σε εξευτελισμό;