ΓOYIΛIAM ΠΦAΦ «H Eυρώπη δεν φοβάται το Iράν»

«Αν οι Αμερικανοί κινηθούν στρατιωτικά εναντίον του Ιράν, το ρήγμα στις
διατλαντικές σχέσεις θα είναι, πιστεύω, πολύ βαθύτερο και πολύ πιο
παρατεταμένο από εκείνο που προκάλεσε ο πόλεμος στο Ιράκ. Διότι η Ευρώπη δεν
νιώθει πραγματικά να απειλείται από το Ιράν. Συνειδητοποιεί ότι όλο αυτό το
θέμα με το πυρηνικό του πρόγραμμα είναι ένα μη θέμα»… Γουίλιαμ Πφαφ, ένας
Αμερικανός (αρθρογράφος) περισσότερο Ευρωπαίος από πολλούς Ευρωπαίους.

Ζει και εργάζεται, εδώ και 30 χρόνια, στο Παρίσι. Δεν νιώθει όμως εκεί, όπως
λέει χαριτολογώντας στα «NEA», καθόλου «εξωγήινος», σαν τον Εγγλέζο του Στινγκ
στη Νέα Υόρκη! Το πρώτο του άρθρο εμφανίστηκε στην «International Herald
Tribune» το 1978, τα σχόλιά του ωστόσο αναδημοσιεύονται σήμερα σε περισσότερες
από 20 χώρες κάνοντάς τον τον Αμερικανό αρθρογράφο με το μεγαλύτερο
αναγνωστικό κοινό. Ο Άρθουρ Σλέσινγκερ τον έχει αποκαλέσει «αυθεντικό
κληρονόμο του Γουόλτερ Λίπμαν», του διάσημου Αμερικανού αρθρογράφου και
συγγραφέα. Δεν χρειάζεται περισσότερες συστάσεις. Είναι ο Γουίλιαμ Πφαφ.

Χαρακτηρίζετε το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν «μη θέμα». Γιατί;

Κοιτάξτε, οι Ιρανοί φαίνονται αποφασισμένοι να αποκτήσουν μια πυρηνική
αποτρεπτική δύναμη. Και πιστεύω πως η προσπάθεια να εμποδιστούν θα έχει
χειρότερες συνέπειες από το να αγνοηθεί το πρόβλημα. Ακόμα και αν αποκτήσουν
πυρηνικά όπλα δεν πρόκειται να τα χρησιμοποιήσουν. Μπορεί ο Αχμαντινετζάντ να
λέει ό,τι λέει, σε κάθε χώρα όμως ο ηγέτης δεν είναι μόνος, περιβάλλεται από
τεχνοκράτες, στρατιωτικούς, ικανούς να αξιολογήσουν την κατάσταση. Μπορεί ο
ηγέτης να είναι πρόθυμος να αυτοκτονήσει, αλλά οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι.

Μπορεί ο πρόεδρος του Ιράν Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ να είναι πρόθυμος να αυτοκτονήσει, λέει ο Γουίλιαμ Πφαφ, αλλά οι υπόλοιποι αξιωματούχοι της κυβέρνησής του δεν είναι

Την πιθανότητα εξεύρεσης διπλωματικής λύσης την αποκλείετε;

Στην πραγματικότητα, προσπαθώ ειλικρινά να καταλάβω πώς οποιαδήποτε μη
διπλωματική λύση θα βοηθούσε την κατάσταση. H ικανότητα της Τεχεράνης να
δημιουργήσει, σε περίπτωση που δεχθεί επίθεση, μεγάλο πρόβλημα και στις ΗΠΑ
και στον δυτικό κόσμο εν γένει, πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Κάποιοι βέβαια
υποστηρίζουν ότι ο Μπους μπορεί να δοκιμάσει ένα πλήγμα πριν από τις εκλογές
για την ανανέωση του Κογκρέσου (τον Νοέμβριο), ώστε να ενισχύσει τη θέση των
Ρεπουμπλικανών. Ξέρετε, το γνωστό «είμαστε σε πόλεμο, πρέπει να στηρίξουμε τον
πρόεδρο». Και αυτό όμως είναι παρακινδυνευμένο. Ο αμερικανικός λαός νιώθει ήδη
πολύ μεγάλη δυσφορία για το Ιράκ.

Από ό,τι καταλαβαίνω πάντως, ο κίνδυνος να δράσουν εκ νέου μονομερώς
οι ΗΠΑ είναι υπαρκτός.

Αν οι Αμερικανοί επιτεθούν, θεωρώ πως θα το κάνουν σε πείσμα των Ευρωπαίων,
ναι, και αυτή τη φορά οι συνέπειες στις διατλαντικές σχέσεις θα είναι πολύ πιο
μακροχρόνιες από τις συνέπειες του πολέμου στο Ιράκ. Οι περισσότερες
ευρωπαϊκές κυβερνήσεις κρίνουν ότι μπορεί να υπάρξει αλληλεπίδραση, με το Ιράν
και, επιπλέον, δεν συμμερίζονται την άποψη ότι ο κόσμος διατρέχει τεράστιο
κίνδυνο.

Πιστεύετε ότι η Ευρώπη θα μπορέσει μια μέρα να αποκτήσει ενιαία φωνή,
εξίσου ισχυρή με εκείνη των ΗΠΑ;

H Ευρώπη των «25» ή και περισσότερων χωρών; Φοβάμαι πως όχι. Υπάρχει η
δυνατότητα – αυτό άλλωστε ισχύει ήδη σε κάποιο βαθμό – να αποκτήσει κοινή
πολιτική στα σημαντικά ζητήματα ένας πυρήνας ευρωπαϊκών κρατών, τα οποία
βέβαια θα ενεργούν με δική τους ευθύνη.

ΓΙΑ THN ΚΡΙΣΗ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ

«H εργασιακή μεταρρύθμιση ήταν λογική»

H Γαλλία είναι η δεύτερη πατρίδα του, έχει περάσει σε αυτήν τα 30 από τα 78
του χρόνια. Δεν θα μπορούσαμε, λοιπόν, να μη ρωτήσουμε τον Γουίλιαμ Πφαφ την
άποψή του για τις αλλεπάλληλες κρίσεις που έχει διέλθει τελευταία και
εξακολουθεί να διέρχεται η χώρα αυτή. Για την αναστάτωση που προκάλεσε το
Συμβόλαιο Πρώτης Πρόσληψης, για παράδειγμα. Αρχικά, εκφραζόταν εναντίον των
διαδηλώσεων. Στην πορεία όμως άλλαξε γνώμη, γιατί;

«Ήμουν εναντίον των διαδηλώσεων όσον αφορά το επίσημο αντικείμενό τους,
πιστεύω πως το Συμβόλαιο Πρώτης Πρόσληψης ήταν μια λογική μεταρρύθμιση. Θεωρώ
ωστόσο πολύ σημαντικές τις ψυχολογικές δυνάμεις που απελευθέρωσαν και
ανέδειξαν. Το έχω ξαναπεί, είναι η ευκαιρία της Ευρώπης. Μια ευκαιρία να
αντικαταστήσει το σημερινό μοντέλο της αγοράς, όπως αυτό εισάγεται από τις
ΗΠΑ, με ένα πιο ανθρώπινο, κοινωνικό μοντέλο».

Ο Σαρκοζί. Και το σκάνδαλο Clearstream; Τα συνεχή «συντροφικά
μαχαιρώματα» στους κόλπους της γαλλικής κυβέρνησης; Τα φώτα σας, κύριε Πφαφ:
τελικά ποιος προσπάθησε να βλάψει ποιον;

«Θα ήταν αφελής όποιος υποστήριζε ότι καταλαβαίνει τι ακριβώς παίζεται! Μόνο
δύο πράγματα είναι βέβαια: ότι περισσότερο ωφελημένος βγαίνει ο Νικολά Σαρκοζί
και ότι οι Σοσιαλιστές, καθώς είναι απασχολημένοι με τις εσωτερικές τους
έριδες, αδυνατούν να εκμεταλλευτούν την κατάσταση. Έως τις εκλογές όμως
μεσολαβεί ακόμα ένας χρόνος. Πολλά μπορεί να συμβούν».