«Δεν έρχονταν να μας σώσουν»

Ο 10χρονος Ακάς είχε μόλις γυρίσει από το σχολείο και έπαιζε με τους φίλους
τους «κλέφτες και αστυνόμους». Εκείνος ήταν «κλέφτης». Οι «αστυνόμοι» όμως δεν
πρόλαβαν να τον βρουν. Ένας γιγαντόσωμος άνδρας με τουρμπάνι τον άρπαξε από
πίσω και πίεσε ένα πανί πάνω στη μύτη και το στόμα του. «Λιποθύμησα»…

Δεκαεπτά παιδιά που είχαν απαχθεί βρέθηκαν στοιβαγμένα σε μια καλύβα δύο ημέρες αφότου οι απαγωγείς τους τα πούλησαν για 28.500 δολάρια

Αυτή είναι η ιστορία του 10χρονου Ακάς Αζίζ από το Πακιστάν, από ένα
σκονισμένο χωριό του ανατολικού Πουντζάμπ. Μια ιστορία κοινή για είκοσι
συνολικά αγοράκια, ηλικίας 6 έως 12 ετών, όλα από οικογένειες χριστιανών.
Απήχθησαν όλα, με τον ίδιο τρόπο, από τα σπίτια τους και βρέθηκαν στα χέρια
του Γκιουλ Χαν, ενός εύπορου ισλαμιστή, ηγετικού στελέχους της Τζαμάατ-ουντ
Νταάουα, μιας οργάνωσης η οποία συνδέεται με την Αλ Κάιντα. Ο Χαν σχεδίαζε να
τα πουλήσει σε όποιον προσέφερε τα περισσότερα χρήματα. Από το ευτυχισμένο
σπιτικό του, ο Ακάς θα κατέληγε στην καλύτερη περίπτωση υπηρέτης, στη
χειρότερη σκλάβος του σεξ ή νεκρός, με τα όργανά του αφαιρεμένα προκειμένου να
μεταπωληθούν.

«Ξύπνησα σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, χωρίς παράθυρα. H ζέστη ήταν αποπνικτική.
Στην αρχή ήμουν μόνος. Σιγά σιγά, άρχισαν να ρίχνουν μέσα και άλλα παιδιά.
Θυμάμαι την πρώτη ημέρα, έπινα νερό από ένα γυάλινο ποτήρι και ένας από τους
φρουρούς με έσπρωξε τόσο δυνατά που έπεσα πάνω στο ποτήρι και έσπασε μέσα στα
χέρια μου. Να, ακόμα έχω τα σημάδια. Μας είχαν απαγορεύσει να μιλάμε και να
προσευχόμαστε. Μια φορά, πέντε παιδιά έπαιζαν “πέτρα, ψαλίδι, χαρτί” και οι
φρουροί τα ξυλοκόπησαν. Κάποια άλλη φορά, έδειραν κι εμένα. Έξω δεν βγαίναμε,
μόνο για τουαλέτα. Φαγητό τρώγαμε μία φορά την ημέρα. Απλώς καθόμασταν και
κοιτούσαμε τους τοίχους. Σκεφτόμασταν τα σπίτια μας, τους γονείς μας,
περιμέναμε να έρθουν να μας σώσουν. Δεν ερχόταν όμως κανείς».

Στη φωτογραφία

Ήρθε σώος. H γιαγιά τού Ακάς κλαίει βλέποντάς τον να επιστρέφει στο σπίτι

H ανταποκρίτρια των «Sunday Times» στο Πακιστάν, η Μαρί Κόλβιν, είδε για πρώτη
φορά τον Ακάς σε μια φωτογραφία, στην Κουέτα, την πρωτεύουσα του Βαλουχιστάν,
στα σύνορα του Πακιστάν με το Αφγανιστάν. Δεν ήταν μόνος. Ήταν είκοσι παιδιά
στη φωτογραφία, όλα για πούλημα – διαφημίζονταν στη μαύρη αγορά σαν ένα
οποιοδήποτε «αγαθό», σαν ένα όπλο, μια χειροβομβίδα ή ένα κιλό χασίς. Στόμα με
το στόμα, το νέο έφθασε στα αυτιά ενός Πακιστανού χριστιανού ιεραπόστολου και
ενός Αμερικανού ευαγγελιστή, ο οποίος διευθύνει μια μικρή φιλανθρωπική
οργάνωση ονόματι «Βοηθήστε τα Παιδιά του Πακιστάν». Κανείς από τους δύο δεν
αποκαλύπτει σήμερα την ταυτότητά του. Φοβούνται.

Δεν έχει όμως σημασία. Εκείνο που έχει σημασία είναι πως οι δύο άνδρες
αποφάσισαν να σώσουν τα παιδιά, προσποιούμενοι τους αγοραστές, παριστάνοντας ο
πρώτος τον επιχειρηματία από τη Λαχώρη, τον «Αμίρ», που ήθελε να
χρησιμοποιήσει τους μικρούς ως ζητιάνους, ο δεύτερος τον οδηγό του. Για 5.000
δολάρια, αγόρασαν μέσα σε μία εβδομάδα τα τρία από τα είκοσι παιδιά. Για τα
υπόλοιπα, όμως, ο Χαν ζητούσε 28.500 δολάρια. Έδωσε στον «Αμίρ» ένα μικρό
περιθώριο για να τα συγκεντρώσει. Το ραντεβού για την ανταλλαγή ορίστηκε για
τις 9 Μαΐου σε ένα σταυροδρόμι, κοντά στο στρατόπεδο εκπαίδευσης (παρακαταθήκη
του Οσάμα μπιν Λάντεν, από τη δεκαετία του 1990) που διατηρεί η Τζαμάατ-ουντ
Νταάουα στο Μουρίντκε, κοντά στη Λαχώρη. Ο Χαν πήρε τα χρήματα, δεν παρέδωσε
όμως αμέσως τα παιδιά. «Θα ελέγξω πρώτα τα δολάρια», είπε στον Αμίρ. Και για
να είναι πιο σίγουρος, πήρε όμηρο τον «οδηγό» του.

Δυο εικοσιτετράωρα αργότερα, ο «οδηγός» και τα 17 υπόλοιπα παιδιά πετάχτηκαν
στην άκρη ενός δρόμου, σε κοντινή απόσταση από το στρατόπεδο. Βρήκαν όλοι
καταφύγιο σε μια γειτονική παράγκα. Τα παιδιά ήταν έντρομα, κάτισχνα και
βρώμικα, αλλά ζωντανά.

Τον είχαν για νεκρό…

ΟΛΑ TA ΠΑΙΔΙΑ έχουν πλέον επιστρέψει στα σπίτια και τους γονείς τους.
Μαζί και ο Ακάς. Μόλις τον είδαν, οι γονείς του άρχισαν να κλαίνε γοερά. Είχε
περάσει πια ενάμισης μήνας, τον είχαν για νεκρό. Την Αστυνομία δεν την είχαν
ειδοποιήσει, αυτή μόνο αν την πληρώσεις ενδιαφέρεται, λένε, «και εμείς δεν
έχουμε τίποτα». Οι απαγωγείς των παιδιών είναι ακόμα ελεύθεροι. Ο «Αμίρ» και ο
«οδηγός» του έχουν αδιάσειστα στοιχεία εναντίον τους: έχουν στη διάθεσή τους
κασέτα με τον Χαν, τον ισλαμιστή δουλέμπορο, την ώρα που παραλαμβάνει τα
χρήματα. Αυτό δεν σημαίνει όμως απαραίτητα πως η σύλληψή του είναι θέμα
χρόνου. H Τζαμάατ-ουντ Νταάουα προσφέρει στους πιστούς δωρεάν ιατρική
περίθαλψη και εκπαίδευση· ο εξτρεμισμός της καλύπτεται από ένα πέπλο ευσέβειας
και κοινωνικής προσφοράς. Ο «Αμίρ» και ο «οδηγός» πάντως ελπίζουν. Το ίδιο και
ο μικρός Ακάς.