Έπιασαν οι ζέστες

Ήρθε ο καύσωνας, ανεβαίνει και το μεταγραφικό θερμόμετρο. Βραζιλιάνους ο
Ολυμπιακός, Αργεντινούς ο ΠΑΟ, παντού απλώνει δίχτυα η AEK. Έτσι είναι, αν
έτσι νομίζετε, που έγραψε και ο Πιραντέλο. Μέχρι να δούμε λοιπόν ποιοι θα
καταφθάσουν στο πρωτάθλημά μας, ας κάνουμε υπομονή.

Κυρίως όμως να δείξουμε ψυχραιμία. Γιατί τα ονόματα που ακούγονται προκαλούν
ζαλάδα. Από τον Χουάν και τον Ρόκε Ζούνιορ, μέχρι τον Ρονάλντο και τον Αϊμάρ.
Ακόμη και ο αξιόπιστος αμυντικός Σκιλασί με το ικανοποιητικό βιογραφικό στη
Μονακό φαντάζει για τους ειδήμονες ή τους διψασμένους για «μπαμ» οπαδούς,
λίγος. Σοβαρά; Ο Ολυμπιακός με τα μπόλικα έσοδα και την τάση να κάνει μια
ηχηρή μεταγραφή σε κάθε περίοδο, δικαιούται να τρέφει ελπίδες. Άσχετα αν
αρμοδίως αρκετοί ζητούν να πέσουν οι τόνοι. Ο Παναθηναϊκός απέτυχε να κρατήσει
τον Παπαδόπουλο (μέχρι νεωτέρας…) και βγάζει προς τα έξω ότι διεκδικεί
ακριβοπληρωμένους άσους της Ευρώπης. H AEK έκλεισε πρώτα βοηθό προπονητή και
μετά έβαλε πλώρη για τον καπετάνιο! Απίστευτα πράγματα, εκτός αν ο όρος
«προγραμματισμός» απέκτησε ξαφνικά πολλές έννοιες ταυτόχρονα.

ΟΙ ΟΜΑΔΕΣ, το καλύτερο θα ήταν να κλείσουν τις τρύπες τους. Να
ρυθμίσουν τις οφειλές του, να ξεκαθαρίσουν τις βλέψεις τους και να μπουν στο
παζάρι με σαφέστατους στόχους. Να βρουν τι τους λείπει και όχι να κυνηγήσουν
όλα τα ελεύθερα ονόματα της αγοράς, ανεξάρτητα από τη θέση όπου υπάρχει
ανάγκη! Αφήστε που από τη μια αφήνουν να διαρρεύσει πως αγγίζουν τους γίγαντες
και από την άλλη ζητούν δάνεια ή χορηγίες. Εκτός πια κι αν με τα λεφτά της
κρατικής τηλεόρασης γίνει «μεταγραφικό παιχνίδι» και επιδιωχθεί η προσέγγιση
των στόχων.

ΣΙΓΟΥΡΑ όμως αυτό το απίστευτο μπαράζ ονομάτων τείνει να εξελιχθεί σε
μπαράζ φρούδων ελπίδων…

ΟΙ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΟΙ δεν μπορούν να ξεχάσουν τον Κάζιμιρ Γκόρσκι. Ο
«παππούς», όπως τον έλεγαν όλοι στο ελληνικό ποδόσφαιρο στα τέλη της δεκαετίας
του ’70 και στις αρχές του ’80, άφησε τη σφραγίδα του στην Ελλάδα και
αποδείχθηκε «μετρ των τίτλων». Λες και είχε… μαγνήτη έφερνε τα κύπελλα προς
το μέρος του! Κατέκτησε νταμπλ με τον Παναθηναϊκό, νταμπλ και τίτλο με τον
Ολυμπιακό, ενώ το αριστούργημά του ήταν όταν πανηγύρισε Κύπελλο με την
εκπληκτική (τότε) Καστοριά στη Νέα Φιλαδέλφεια. Ο Γκόρσκι δεν έβγαλε κάποιο
μεγάλο ταλέντο – βασίστηκε στα γνωστά ονόματα και αξιοποίησε στο έπακρο όλες
τις δυνατότητές τους. Θα λέγαμε πως, για την εποχή του, κατόρθωσε να
διαχειριστεί τα αστέρια των (εκάστοτε) ομάδων του με τρόπο ιδανικό. Ταίριαξε
κυρίως στον Ολυμπιακό και στο Λιμάνι – μολονότι ήρθε από… μεταγραφή και ήταν
πρώην «πράσινος» – και εξελίχθηκε σε θρύλο. Με σύστημα 4-4-2 και στην επίθεση
τον ψηλό (Μητρόπουλος) και τον κοντό (Αναστόπουλος), άφησε το στίγμα του με
τους συνεχείς θριάμβους. Δεν έβγαζε πύρινους λόγους στα αποδυτήρια – ήταν
χαμηλών τόνων, «διάβαζε» καλά τους αντιπάλους, μετέφερε την ηρεμία του, γέμιζε
με αυτοπεποίθηση τους παίκτες. Αυτό ήταν το ζητούμενο: να πιστεύουν όλοι στις
δυνατότητές τους και να προχωρούν χωρίς άγχος. Και όταν κάποτε αναχώρησε για
την Πολωνία, ο Νταϊφάς τον έφερε εσπευσμένα πίσω ώστε να μη χαθεί ένα
πρωτάθλημα. Όταν οριστικά επέστρεψε στην πατρίδα του άρχισε η περίοδος της
ανομβρίας για τον Ολυμπιακό – νομίζουμε καθόλου τυχαία…

ME TI ασχολούνται – πέρα από τις μεταγραφές και τον προπονητή – στην
AEK; Στέλνουν απανωτές επιστολές στους κατόχους διαρκείας, ενώ δεν παραλείπουν
και να τηλεφωνούν! Γιατί το μείζον για τη διοίκηση Ντέμη είναι να βρεθούν
οικονομικοί πόροι και επίσης να πυκνώσουν οι φίλοι της ομάδας στις εξέδρες του
Ολυμπιακού Σταδίου. Ένα από τα χαμένα στοιχήματα της σεζόν που έληξε αφορά την
προσέλευση των οπαδών – ο Νικολαΐδης έχει στις προτεραιότητές του να πάρει τη
ρεβάνς!

ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ αρχίζει στη… νεροτσουλήθρα του Ελληνικού το Παγκόσμιο
Κύπελλο κανόε – καγιάκ σλάλομ. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια αξιοποίηση της
ολυμπιακής εγκατάστασης, αλλά καλό είναι έστω και μια φορά τον χρόνο να
γίνονται αγώνες στο συγκρότημα του Ελληνικού. Για τρίτη συνεχή σεζόν η
συγκεκριμένη εγκατάσταση ανοίγει τις πύλες της και όσοι έχουν τη διάθεση να…
μαζέψουν ήλιο, σίγουρα θα δουν ορισμένους από τους κορυφαίους αθλητές του
κανόε – καγιάκ. Ποιος θα (μας) λείψει; Ο Χρήστος Τσακμάκης. Στα 18 του χρόνια
ο ταλαντούχος αθλητής αντιμετωπίζει το «βουνό» των Πανελληνίων Εξετάσεων.
Έτσι, με δεδομένο ότι δύσκολα θα κατακτούσε το αθλητικό «Έβερεστ», προτίμησε
την… ορειβασία στη γνώση! Καλή του επιτυχία…